با روزهایِ پیش‌رو چه کنم، وقتی تو را نیابم...؟

به اکراه از تو دل می کنم گویی هرگز دیداری نداشته ایم همچون قلبی که گاه، غریبی آشنا را به یاد می آورد.

جدا افتادن از ساحل برای موج ممکن نیست که دلتنگی دلیل بازگشتن های صدباره‌ست...

منم که گاه، به ترکِ تو سخت مجبورم! تویی که دوریِ تو شیشه کرده خون ها را...

من اهل دوست داشتنم، تو اهل کجایی؟

من به معراج نگاهت تا ثریا میروم...

کاش می‌شد لحظه‌ ای از دست تنهایی گریخت...

شب‌های دوری‌ات ز که پرسم سراغ صبح؟

یک جان چه بود صد جان منی!

گفتی که راهی جز فراموشی نداریم من در دلم آهسته گفتم: مرگ هم هست!

توصیف افسردگی برای کسی که هرگز آنجا نبوده بسیار سخت است، چرا که افسردگی اندوه نیست. غم و اندوه را می‌شناسم. اندوه، گریه و احساس است. اما افسردگی یخ‌زدنِ احساس است. احساسات کاملاً تو خالی.... جی‌کی‌رولینگ

‏چندتا زخمو نادیده گرفتید فقط چون اونی که چاقو دستش بود رو دوست داشتید؟