هدایت شده از اندوه پرست
زنها را از رقصیدن منع کردند. از آواز خواندن، از عاشقی کردن، بوسیدن، خندیدن. زنها در پیلههای خود فرو رفتند و از تنهاییِ بسیار شاعر شدند و در شعرهایشان وحشیانه رقصیدند، آواز خواندند، عشق ورزیدند، بوسیدند. اما خنده نه. فقط گریستند.