بزرگترین اشتباهت همین تکیه کردن به حرفهای آدمهاست.
تا کی میخوای گوش بدی به حرفهایی که تمومی نداره؟ ممکنه یه روز برات از عشق بگن و فرداش ردی از عشق توی صداشون نباشه، ممکنه یه روز برای دیدنت زمین و زمان رو یکی کنن اما فرداش حتی تحمل یک دقیقه دیدنت رو هم نداشته باشن.
خیلی کارها میخوان بکنن و هیچوقت به عمل ختم نمیشه. آدمیزاده! حتی تکلیفش با خودشم مشخص نیست، حالا فکر کن تو هم بیای بهش دل ببندی، دلخوش کنی به همین حرفها! دیگه چه قوزِ بالا قوزی بشه.
این آدمی که خودش رو توی آینه میبینه و قربون صدقهی خودش میره، ممکنه فردا جلوی آینه بره و از این که موهاش صاف نیست، از خودش بدش بیاد!
اونوقت تو دلخوشی به چی؟!
' عشق یهویی میاد، دقیقا وقتی که انتظارشو نداری
یا حتی وقتی از پذیرفتنش واهمه داری، یهو میبینی عاشق کسی شدی که شاید هیچکدوم از ملاکهای مدنظرتو نداره.
درست مثل تو که بیخبر اومدی نشستی وسط قلبم. '
«کسی نوشت و خوب هم نوشت: دیگر انرژی لازم برای دوستیهای بیمعنی، تعاملات اجباری و مکالمههای غیرضروری را ندارم.»
احساساتی که بزور چپوندیش تو یه کمد و فکر کردی دیگه تموم شده
یه جا با یه تلنگر کوچیک میریزه بیرون و اون لحظهست که میفهمی همیشه بوده،
فقط نمیخواستی باهاشون رو به رو شی .
سنگ صبور داشتن خیلی قشنگه
بی سلام و علیک میتونی بری پیویشو حرفتو بزنی
از همه چیزایی که قلبتو شکسته
یا خوشحالت کرده میگی
از گذشته حرف میزنی
از حس حالات میگی
از آرزوهات میگی
باهاش که حرف میزنی یه وقتایی حس میکنی
با خودت هیچ فرقی نداره
سنگ صبور داشتن قشنگترین چیزیه که
میتونی تو این دنیا پیدا کنی! ♥️