ای مرد، در میانه‌ میدان چه می‌کنی؟ در لابه‌لای جنگل و باران چه می‌کنی؟ میز ریاست تو چه کم داشت از رفاه در ورزقان و در مه و بوران چه می‌کنی؟ دل کنده از اوامر و دستور و پایتخت در نقطه‌های مرزی ایران چه می‌کنی؟ ای هفت‌روز هفته، به فکر ضعیف‌ها همشانه فقیر و ضعیفان چه می‌کنی؟ تهران اگر که شهر و مقرّ ریاست است پس در میان ایل و دهستان چه می‌کنی؟ @Dellrish

بازهم خصم را عذاب بده، سیدی هارداسان جواب بده؛ @Dellrish

اگر که تشنه‌ی فیضی، بیا به سوی‌علی ! که بحر نامتناهی ، علیست جل جلاله ؛ @Dellrish

غم میخورم و حسرت چای خراسان را... @Dellrish

‌ ما گره‌گشا داریم ، دافع البلاء داریم هر کسی کسی دارد ما امام رضا داریم @Dellrish

به پیر میکده گفتم کجاست باده نابت به خنده گفت که رندان ز چای روضه بنوشند @Dellrish

نامت جنون خیز است حق دارد موذن هم وقت اذان با دست خود سر را نگه دارد @Dellrish

مثل یک مُرده که یک‌مرتبه جان می‌گیرد دلم از بُردن نام‌ات هیجان می‌‌گیرد¹¹⁰ @Dellrish

علم سیاست خوانده‌ای یا نه؟ چه فرقی می‌کند تا خط سید‌مجتبی، سرمشقِ فتح خیبر است @Dellrish

- در وصف عشق امام حسین میشه گفت که: اَنت بِداخِلی اَکثَرَ مِنّی ؛ تو درونِ من ، بیشتر از منی¹²⁸ @Dellrish

جمعه ها شرح دلم یک غزل کوتاه است که ردیفش همه "دلتنگ توام" می آید -أین صاحبُنا- @Dellrish

بیا دنیا نمی ارزد به این پرهیز و این دوری... -أین صاحبُنا- @Dellrish