همیشه چای کم رنگ مینوشید. اگر چای پررنگ میشد، از طرف دیگرِ لیوان نمی توانست مرا ببیند؛ اینطور می گفت. :) - جمال‌ ثریا

حتی گدای خانه‌ات از سفره‌دارهاست از هم‌نشینی‌ات رمضان هم کریم شد

من از لجاجت این روزگار می‌ترسم به لب نمی‌برم آن را که آرزو دارم

الهی، ترسِ از فقدان ها و از دست دادن ها آن وقتی سبز می‌شوند که در راه تو نباشم، اما آنها که در راه بودند، در موج بحران و در اوج حادثه فقط می‌گفتند: أوَلَسْنا عَلَی الحقِّ؛ آیا ما بر حق نیستیم و آن دم که می‌شنیدند و تایید می‌شدند با تمام قاطعیت می‌گفتند: إذاً لانُبالِی؛ دیگر باک نداریم.. - از گفت و گوی سیدالشهدا با علی فرزندش در راه نینوا - علی صفایی | بشنو از نی

می‌شود کتابهای نخوانده یا نیمه رهاشده، فیلم و سریال‌های نصفه و نیمه و تمام چیزهایی را که تعلق فیزیکی به ما دارند را در خانه گذاشت و سفر کرد، اما دل همه جا با ماست، درد و اندوه و غصه هم. خاطرات با ما می‌آیند و افسوس‌ها و حسرت‌ها. آنچه نمی‌توان از آن گریخت، خانه نیست، خویشتن است. و مگر نه اینکه ما چیزی نیستیم، جز آلام و رویاها و خاطرات و افسوس‌هایمان؟ - زهرا نوروزی

مرگ من حادثه ی تلخ و غم‌انگیزی نیست فقط از جمع شما رفته کسی‌، چیزی نیست - علی قائدی

حضرت امام سجاد ع در فرازی از دعای ابوحمزه پس از طلب ادخال به بهشت از پروردگار، خواستار حورالعین از حق تعالی هستند. این خواسته به ما یادآور می‌شود که مرحله طلب در مناجات و راز و نیاز ها، اصلا حقیر و کم‌ارزش نیست و از ارکانِ دعا محسـوب می‌ شود؛ گـاهـی بسیــاری از ما استغناء نشان می‌دهیم که آقا، ما طالبِ لقاییم و به دنبال پاداش نیستیم، در حالی که برای ازدواج با افرادی پست و فرومایه اما زیبارو می‌کوشیم و نشانی از استغنا نداریم. در ایـنـجـا امـا میبینیـم مسیـرِ رسیـدن بــه درجاتِ عالی، پله پله است و جا انداختنِ طلبِ نیازها، لغزیدن در این راه است.. - با استناد به‌ کتاب‌ بشنواز‌نی | علی‌صفایی #دل‌تورا

شب به دل گفتم چه باشد آبروی زندگی گفت چون پروانه در آغوش دلبر سوختن - بیدل دهلوی

احساس انسان، نابود نمی‌شود.