خواهش مرغابیان را رد نکن قدری بمان رفتن تو حال دنیا را پریشان می‌کند

مردی که هیچ ضربه به پشت کسی نزد..

. به علی«ع» سخت نگیرید؛ بِگُذارید برود.. . #میم_سادات_هاشمی

تلاشی بیهوده برای توجه؛ از کتابی که نویسنده آن کافکا و مترجم آن صادق هدایت باشد، انتظاری جز سیاهی و نومیدی نمیتوان داشت. کتابی سراسر حزن و غم با چاشنی بی توجهی اطرافیان که به مرگی دردناک منتهی میشود. داستان مسخ این چنین داستانی است. . صادق هدایت که احوالش بر کسی پوشیده نیست، اما آنچه که از کافکا نقل میشود مرا متعجب ساخته؛ هفده تلاش نافرجام برای خودکشی. شاید برایتان سوآل شود که چرا این نکته در زندگی کافکا برای من عجیب بوده؟ لابد زندگی سختی داشته و دیگر توان ادامه دادن آن را نداشته است! . اما من نمیتوانم چنان سناریویی را برای این تلاش های نافرجام بپذیرم! کسی که از زندگی خسته شد با یک تلاش به موفقیت رسیده و جان خود را میگیرد. هفده تلاش نافرجام یعنی تردید! یعنی ترس از مرگ! شاید ترس از وقایع بعد از مرگ! من این هفده تلاش نافرجام برای خودکشی را هفده تلاش نافرجام برای جلب توجه اطرافیان تفسیر میکنم. به راستی کافکا به دنبال ابراز وجود بوده. با این تلاش ها پیغامی را به اطرافیان رسانده: من زخم برداشته ام! لطفا به من کمک کنید. اما در کمال تاسف کسی این پیام را دریافت نکرده و وقعی به آن ننهاده. . اگر در زندگی کافکا معشوقه ای پیدا میشد که با لبخندی، غم عالم از او میزدود، ذهن او به سمت خودکشی میرفت؟ قلم او اینقدر تلخ و نومید کننده میشد؟ قطعا نه! . یحتمل مسخ، استعاره ای بسیار نزدیک به زندگی کافکا است. گره گواری (نام شخصیت اول داستان) که به دردی بی درمان مبتلا شد و رفته رفته این درد مایه عذاب اطرافیان او شد به طرزی که دیگر به او اهمیت ندادند. و این بی توجهی قاتل او شد.

ترا چون من فراوانند! مرا چون تو کجا باشد؟

آری؛ این احساس مسئولیت است که نقطهٔ نهایی است که انسان مومن باید به آن برسد.. - الغارات

میگه که: به حدی از درون ویرانه ام کردی که من حتی جواب اینکه آیا زنده‌ام را هم نمی‌دانم.

اگر که بُردن نامش سَر از بدن نَبَرد مؤذن از چه سر خود گرفته پس به دو دست؟ #مولا - محمدرضا طهماسبی

هر طور میپسندی بشکن دل گدا را هرچه شکسته تر شد، دل بیشتر می‌ارزد - حسین بختیاری 💔