آدمها دو گونهاند:
عدهای هر روز در کشاکشِ خودشناسی و بیشتر فهمی، لا به لای کتابها دست و پا میزنند. پای منبرِ اهل خرد مینشینند و هر ساله به طرز چشمگیر و شگرفی به هرس و رصدِ عیوب و نواقص و جهل مرکب خود میپردازند، تا پختگی حاصل و ریشهی اصالت قطورتر شود.
و عدهای راکد، کم سواد، حاسد و دهانبین کنجی تاریک از جهان میایستند و خیره به کلام و آداب و علم و عملِ دستهی اول به تقلید میپردازند. با چَشمهای بسته متولد میشوند و نابینا هم میمیرند. و میانِ گروه اول و دوم تفاوتها پیداست. اوّلی را خدا عزیز میدارد و دوّمی را مردمی چون خودشان؛ پست و فرومایه! بنگر تو کدام دستهای؟
- #میم_سادات_هاشمی
محزون است که حتی کاری نکرده باشی که افسوسش را بخوری؛ هیچ، هیچ، هیچ، زیرا آنچه [ از عمر ] بر باد رفته چیزی نبوده است..
- شب های روشن | داستایوفسکی
انسان در یک مرحله خودش را کشف میکند و در یک مرحله این معدن را استخراج و تصفیه میکند و در یک مرحله به استخراج شده ها و آهن های تصفیه شده شکل میدهد و آنها را به صورت ماشین ها و ابزار های گوناگون در میآورد و به تکامل میرساند. ولی مسئله در همین جا خلاصه نمیشود که پس از شکل گرفتن و به تکامل رسیدن، نوبت رهبری کردن و جهت دادن به ماشین های تکامل یافته میرسد.
کسی که بهترین ماشین را و تکامل یافته ترین مرکب ها را با خود دارد مساله بنبست و ترافیک و محدودیت ها را بیشتر احساس میکند و عمیق تر میفهمد..
- علی صفایی | رشد