. رشد، به معنای زیاد شدن حافظه و فکر و عقل و علم انسان نیست؛ بلکه زیاد شدن خود او است. زیاد شدن انسان، یعنی جهت‌دهی به این همه نیروهای زیادتر. انسان تا زیادتر از نیروهایش نباشد، نمی‌تواند به آن‌ها جهت داده و رهبری‌شان کند. - علی صفایی | عوامل رشد، رکود و انحطاط .

آنطرف دیوار ایستادن چه حسی دارد؟ دیواری که بین خودت و عالم و آدمی کشیده ای که نقطه خطر محسوب می‌شوند! تو این سمت بین دایره امنت ایستادی و آن طرف دیوار همه چیز منتظر یک لحظه اراده توست. همه کارهایی که دین، باور یا خودت رویشان برچسب افراط یا تفریط زدی از پشت دیوار فریاد می‌کشند که بیا. از استایل، نوع معاشرت و علاقه‌مندی ها بگیر تا هر حرکت کوچک و بزرگی که به خود جرات انجامش را ندادی. شاید جرأت کلمه دقیقی نباشد. درستش آنست که هر چیز شبهه داری را انداخته ای پشت همان دیواری که اسمش احتیاط است. اینطور گذر عمر کردن خوب است یا بد؟ حضرت عباسی اش نمیدانم درست است یا غلط. اما همیشه آدم را در دایره امنی از چیزهای همیشه خوب قرار میدهد. اینکه هیچ وقت روی خط قرمز ها پا نگذاشته باشی و حتی نزدیکش هم نشوی... خوب است یا بد؟ فرشته سمت راست روی شانه ام میزند و این صحبت آقای جوادی آملی را میکند توی چشمم. فرشته سمت چپ چشم غره میرود و زمزمه می‌کند: تو چی میدونی بچه مثبت ؟ شاید خیلی از جسارت ها قابل دفاع باشه و حتی لازم. از دایره های امن باید بیرون اومد مومن. #روزنگار ١٩ ٠٣ ٠٣ ‌‌‌┄┅─═◈═─┅┄⁣𑁍┄┅─═◈═─ ▣⃢🪴 @Anne57

شکسته باد دلی که به کرنشی لرزد که دوست دار ضعیف ارزنی نمی ارزد - سیدتقی سیدی

مست‌شد خواست که ساغر شکَنَد، عهد شکست فرق پیمانه و پیمان ز کجا داند مست . . . ؟

نسبت به اکثر (بخوانید همه) اطرافیانم این‌طوریم که «به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن» و رد می‌شم.

--

🎵 شنیدنی خوب --

کسی چون من اگر دیدی برای دیدنت جان داد از او بستان تو جانش را، در آغوشت بگیر لطفاً

از عتاب مولا رنجور نباش شیخ حسنعلی؛ مولا وقتی کسی را دوست داشته باشد، او را ادب می‌کند و این ویژگی امیرالمؤمنین است! - کهکشان نیستی

این چند روز بحث همستر و این صحبتا داغه؛ گفتم منم راجع به این قضیه بگم تا دیر نشده که امتیاز این مرحله‌رو از دست‌ندم.😄 جدای از همه ی حرفایی که تا حالا راجع بهش شنیدید شاید این حرف رو بد نباشه بشنوید؛ اینکه این چند وقت یه سری با این قضیه مخالف بودن و یه سری موافق خیلی چیز عادی بود؛ اما اینکه یه سری میگفتن ما وقت زیادی نمیزاریم و سعی میکنیم تو وقتای خالی و اضافی این کارو انجام بدیم و اینکه با یک شخصیتِ خیالیِ برنده بهت نگاه میکردن که ما با یک تدبیر تونستیم هم جلوی ضررو بگیریم و هم از بقیه عقب نمونیم بیشتر آدم رو اذیت می‌کرد؛ اینکه بگی با این‌کار من دارم جلوی آسیب رو یجوری میگیرم کاملا اشتباهه. آسیبِ این کار رو توی چی میبینی شما؟ من ضرر و آسیبی که این بازی داره به ما میزنه رو توی انفعالمون میبینم. اینکه اونقدر نرم و نازک شدیم که هر کسی میتونه با یه باد تکونمون بده و خودشو جا بکنه تو زندگی‌مون و ذهن و مغز ما رو فتح کنه؛ اونقدر که هر جایی رو چه تو مجازی و چه اجتماع نگاه میکنیم همه یا مشغول خودش هستن یا مشغول بحثش. پس جنابعالی لطف کن تدبیرت رو کنار بزار و پوست‌کنده بگو من با این قضیه که این کار داره با روح و مغز و لحظاتم بازی میکنه مشکلی ندارم و ترجیح میدم از بقیه عقب نمونم؛ حتّی به غلط . . .