نسبت به اکثر (بخوانید همه) اطرافیانم اینطوریم که «به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن» و رد میشم.
کسی چون من اگر دیدی برای دیدنت جان داد
از او بستان تو جانش را، در آغوشت بگیر لطفاً
از عتاب مولا رنجور نباش شیخ حسنعلی؛
مولا وقتی کسی را دوست داشته باشد،
او را ادب میکند و این ویژگی امیرالمؤمنین
است!
- کهکشان نیستی
این چند روز بحث همستر و این
صحبتا داغه؛ گفتم منم راجع به
این قضیه بگم تا دیر نشده که
امتیاز این مرحلهرو از دستندم.😄
جدای از همه ی حرفایی که تا حالا
راجع بهش شنیدید شاید این حرف
رو بد نباشه بشنوید؛ اینکه این چند
وقت یه سری با این قضیه مخالف
بودن و یه سری موافق خیلی چیز
عادی بود؛ اما اینکه یه سری میگفتن
ما وقت زیادی نمیزاریم و سعی
میکنیم تو وقتای خالی و اضافی این
کارو انجام بدیم و اینکه با یک
شخصیتِ خیالیِ برنده بهت نگاه
میکردن که ما با یک تدبیر تونستیم
هم جلوی ضررو بگیریم و هم از
بقیه عقب نمونیم بیشتر آدم رو
اذیت میکرد؛ اینکه بگی با اینکار
من دارم جلوی آسیب رو یجوری
میگیرم کاملا اشتباهه. آسیبِ
این کار رو توی چی میبینی شما؟
من ضرر و آسیبی که این بازی
داره به ما میزنه رو توی انفعالمون
میبینم. اینکه اونقدر نرم و نازک
شدیم که هر کسی میتونه با یه
باد تکونمون بده و خودشو جا بکنه
تو زندگیمون و ذهن و مغز ما رو
فتح کنه؛ اونقدر که هر جایی رو چه
تو مجازی و چه اجتماع نگاه میکنیم
همه یا مشغول خودش هستن یا
مشغول بحثش.
پس جنابعالی لطف کن تدبیرت رو
کنار بزار و پوستکنده بگو من با
این قضیه که این کار داره با روح و
مغز و لحظاتم بازی میکنه مشکلی
ندارم و ترجیح میدم از بقیه عقب
نمونم؛ حتّی به غلط . . .
انسان در سنینی و در موقعیتهایی دچار
نـسیـان میشود، چـنـدان کـه مـمـکـن است
نام خود و راه خود را هم از یاد ببرد.
آقای صفایی میگوید :
مشکل ما مشکل جهل نیست،مشکل
کفر است! انسان ممکن است بداند و
عمل نکند، و حتی ممکن است بخواهد
و عمل نکند! جنگ، جنگ اولویت ها و
محبت هاست. که حسینعلیهالسلام
را کُشتند و بالای سرش گریه هم کردند
اما محبت گندم ری، بیشتر از محبتِ
حسین در دلشان بود...!