-

شاید امروز خیلیاتون دیگه این حرف منو درک کنید ؛ آدما میرن چه غریبه ترینشون چه نزدیک ترینشون ، چه بدترینشون چه بهترینشون ، چه پیرترینشون چه جوونترینشون . تو احساس خلاء داری و دوست داری حداقل زندگی یکم بایسته ولی زندگی همونجور مثل قبل جریان داره شاید تو نتونی باش همراهی کنی ولی اون تورو با خودش میکشونه جلو . این خیلی حس وحشتناکیه من اولین بار که یکی از نزدیکترین آدمای زندگیمو از دست دادم درکش کردم و اون جای خالی که دیگه صاحبش نیست . اما نکته خوب قضیه ام دقیقا همینه که زندگی ادامه داره و تو میتونی هنوزم لحظه های خوب بسازی ، قدر بقیه آدمای زندگیت میاد دستت و بد نیست که گاهی بهونه داری واسه گریه کردن . دنیا جای عجیبیه و بنظرم این یکی از بزرگ ترین پارادوکس های دنیاس . #Inmind

مثل اینکه همه دارن میگن رفتی؟ دروغه دیگه نه؟

من که باورم نمیشه

خیلی عکس و فیلم دارم از این روزا تا من ادیت میزنم شما اینجا رو ۲.۲ کنید😭

«ما هوادارانی معمولی بودیم.»

نمی دونم فقط نمی دونم احتمالا چون اولین بارمه دارم زندگی میکنم

🎒| این یادبو‌د‌ها، به یاد جان‌های عزیزِ از دست‌ رفته‌ی مدرسه‌ی شجره طیبه تهیه شدن. هرکدوم‌ از این کوله‌‌پشتی‌های کوچک، قراره حامل نام و یاد یکی از نهال‌های به بارنَنشِسته‌ی مینابی باشن و در مسیر اربعین، به دست بچه‌های عراقی برسن. باشد که آدم‌های بیشتری در جهان در سوگ و رنج بزرگ ما شریک بشن. اگر مایل به مشارکت بودید🌟 6037991527887149 به نام کاووسی [سهم هر رزق حدود ۱۵ هزارتومن در نظر گرفته شده.] پیشاپیش ممنونم که در بیشتر دیده شدن این پیام کمک می‌کنید.🪽