Takopi's Original Sin

من یه صحنه هایی از فلسطین دیدم که دیگه آدم سابق نمیشم ، صحنه هایی که تو فیلم و سریالا هم ندیده بودم و جای تعجبه که یکسری اصطلاحا آدم اون کارا رو انجام دادن . حتی دیگه توان نگاه کردن و فکر کردن به غزه رو ندارم بمیرم برای کسایی که تجربه‌اش میکنن . . .

گاهی وقتام بابت بزرگ شدنم خوشحالم ؛ یعنی منظورم اینه که بعضی وقتا باحاله یکم حس استقلال داره .

دوستم گفت: دو تا از رفیقام اومدن سفر حوصله‌شون سر رفته، ببرشون بیرون. منم بردمشون دور دور. بمرانی پلی بود، گفتن: میشه یه موزیک دیگه بذاری؟ گفتم: اینم گوشی، هر چی خواستین پلی کنین. ابراهیم‌زاده پلی کردن! گفتم: بچه‌ها من باید برم یه جا، کجا برسونمتون؟ برگشتم هتل، پیاده‌شون کردم:)))) 》Pazel《 @farsitweets

اجل معلق میبینم یاد کیدراما های این ژانر میافتم😂

-

خیلی کارا بوده و هست که بشدت دلم میخواسته انجامشون بدم و تجربشون کنم . انجامشون ندادم چون حمایت نشدم ، این اتفاق خیلی زیاد میافته که با شوق و ذوق ایده جدیدمو مطرح کنم و حتی ری اکشن دریافت نکنم یا با "تو که نمی تونی" "آخه چجوری؟" یا امثال اینا مواجه بشم . از خودم ناراحتم که خیلی وقتا عقب کشیدم چون مامانم نگفت آفرین؟ چون بابام گفت خب که چی؟

گاهی وقتا خانوادم خیلی احساس بی ارزش بودن بهم میدن . یه مدت زیادی بهم میگن فلان کار رو بکن و وقتی من انجامش میدم بدون هیچ گونه نظری شروع میکنن مطرح کردن یه چیز جدید . ولی من یه بچه ام که دلش میخواد تشویق بشه همین .

آدم ضعیفیم و ناراحتم

1 . مرداد