🌀 بی‌عدالتی سهمیه مساوی بنزین (بخش اول) 🔹این که گفته شود از محل انفال و ثروت‌ های عمومی، به هر فرد، روزانه یک لیتر بنزین داده شود و افراد فاقد خودرو، سهمیه خود را به دارندگان خودرو بفروشند تا عدالت محقق شود، با مبنای عدالت در اسلام سازگار نیست. در منطق اسلامی، انفال و منابع طبیعیِ عمومی، از جمله معادن، نفت، گاز، جنگل‌ها، مراتع، دریاها و منابعی که ملک اشخاص نیستند، در اختیار حاکمیت اسلامی قرار دارند تا بر پایه مصلحت عمومی، رفع نیازهای جامعه، جلوگیری از تمرکز ثروت و تأمین حقوق نسل‌های حال و آینده اداره شوند. انفال، مال خصوصی افراد نیست که ابتدا به قطعات مساویِ قابل معامله تبدیل شود و سپس، در بازار میان مردم دست‌ به‌ دست گردد. 🔹عدالت در اسلام، صرفاً مساوات عددی و صوری نیست. «مساوات»، آن است که همه افراد، در شرایط برابر، برخوردار از حق برابر باشند؛ اما «عدالت»، اقتضا می‌ کند حقوق، امکانات و منابع متناسب با نیاز، استحقاق، مسئولیت اجتماعی، مصلحت عمومی و آثار واقعی آن‌ ها تخصیص یابد. به همین علت، دادن سهمیه یکسان بنزین به فردی که خودرو، درآمد بالا و مصرف زیاد دارد و فردی که خودرو ندارد، لزوما، عدالت نیست؛ به‌ویژه هنگامی که فردِ فاقد خودرو، برای تأمین هزینه‌ های ضروری زندگی، ناچار شود سهم خود را بفروشد و فرد برخوردارتر، با قدرت خرید بیشتر، آن سهم را، تصاحب کند. 🔹اگر این منطق را، درباره انفال، تعمیم دهیم، باید به هر فرد، سهمی مساوی و قابل خرید و فروش از آب‌ های عمومی، مراتع، جنگل‌ ها، معادن، ذخایر نفت و گاز، سواحل و درآمد های ناشی از آن‌ ها بدهیم. سپس کسانی که ابزار بهره‌ برداری، زمین، کارخانه، دامداری، خودرو، سرمایه یا توان مالی بیشتری دارند، سهم‌ های پراکنده دیگران را، خریداری کنند. در نتیجه، فرد کم‌ درآمد، برای رفع نیازهای فوری خود، حق خویش از ثروت عمومی و حتی حق نسل آینده خود را، واگذار می‌کند؛ اما فرد برخوردار، به سبب توان مالی بالاتر، حقوق عمومی بیشتری را، انباشته می‌ سازد. این فرآیند، توزیع عادلانه انفال نیست، بلکه تبدیل تدریجی ثروت عمومی به دارایی قابل تملک برای «صاحبانِ قدرت خرید» است. 🔹 این سیاست از چند جهت با عدالت اسلامی سازگاری ندارد: 🔻نخست، انفال، دارای کارکرد اجتماعی و عمومی‌ اند، نه صرفا کارکرد درآمدی و فردی؛ بنابراین، دولت نمی‌تواند مأموریت خود در اداره عادلانه منابع عمومی را، به بازار خرید و فروش سهمیه، واگذار کند. 🔻 دوم، عدالت اسلامی، با نفی تمرکز ثروت و گردش آن، در میان گروه محدود، سازگار نیست؛ در حالی که قابلیت خرید و فروش سهمیه، در عمل، امکان تجمیع سهم‌ های عمومی در دست مصرف‌ کنندگان بزرگ و صاحبان سرمایه را فراهم می‌ کند. 🔻سوم، حق افراد نسبت به منافع عمومی، باید به رفاه پایدار، خدمات عمومی، زیرساخت، امنیت اقتصادی و رفع فقر منتهی شود، نه آن که به مبلغی اندک و زودگذر، تقلیل یابد که خانوار کم‌ درآمد، برای گذران زندگی، ناچار به فروش آن باشد. 🔻چهارم، مصلحت نسل‌ های آینده، اقتضا می‌کند منافع حاصل از منابع پایان‌پذیر، به سرمایه‌ های مولد و پایدار تبدیل شود؛ نه این که عمدتا در مصرف بیشتر انرژی و افزایش اتلاف منابع، مستهلک گردد. 🔹این الگو، در واقع، به این معناست که عدالت، به «برابری اولیه در اعطای یک حق قابل معامله»، فروکاسته شود، و چنین رویکردی، حقیقتا، محتوای واقعی عدالت را، از بین می برد. در این صورت، گفته می‌شود همه به‌ طور برابر، سهمیه گرفته‌اند، اما تفاوت در درآمد، نیاز، دارایی، دسترسی به بازار و قدرت خرید، نادیده گرفته می‌ شود. در این رویکرد، «برابری در نقطه آغاز»، جایگزین «عدالت در نتیجه و در فرصت واقعی» می‌شود. ادامه 👇 https://eitaa.com/eqmoq2/4570

🌀 بی‌عدالتی سهمیه مساوی بنزین (بخش دوم) 🔹از منظر علمی، نقد رویکرد توزیع سهمیه مساوی انفال و بازاری سازی آن بر چند پایه استوار است: 🔻نخست، بازار، تنها زمانی می‌تواند تخصیص کارآمدی ایجاد کند که قدرت چانه‌ زنی، اطلاعات، امکان انتخاب و توان مالی طرفین، تا حد قابل قبولی، متوازن باشد؛ در حالی که فرد کم‌ درآمدی که برای پرداخت اجاره، خوراک یا درمان، نیاز فوری به پول دارد، فروشنده‌ای آزاد و هم‌ قدرت در بازار نیست. او سهم خود را، نه از سر ترجیح واقعی، بلکه تحت فشار محدودیت بودجه می‌فروشد. 🔻دوم، بنزین و انرژی، پیامدهای خارجی گسترده‌ای مانند: آلودگی هوا، ترافیک، فرسایش زیرساخت، هزینه‌های سلامت و اتلاف منابع پایان‌پذیر، دارند؛ بنابراین، خرید و فروش آزاد سهمیه، نمی‌تواند همه هزینه‌ های اجتماعیِ مصرفِ بیشتر را، در قیمت خود، منعکس کند. 🔻سوم، تجمیع سهمیه در دست مصرف‌ کنندگانِ پرمصرف، مصرف انرژی را، به سمت گروه‌ های برخوردارتر، سوق می‌دهد و با اهداف: کاهش نابرابری، مدیریت تقاضا و حفاظت از منابع ملی، تعارض پیدا می‌کند. 🔻چهارم، باید توجه داشت که «توزیع حق فروش» با «توزیع امکان واقعی بهره‌مندی»، تفاوت دارد؛ زیرا کسی که خودرو، سرمایه و درآمد بالا دارد، هم سهم خود را مصرف می‌کند و هم سهم دیگران را می‌خرد، اما فرد فاقد خودرو، غالبا، فقط حق فروش ناچیز خود را، دریافت می‌کند. 🔹پس مسئله این نیست که همه افراد، در ظاهر، یک سهمیه دریافت می کنند؛ بلکه مسئله این است که منافع انفال، چگونه به خیر عمومی، کاهش محرومیت، توسعه پایدار، حفظ منابع و جلوگیری از تمرکز ثروت، منتهی شود. سیاستی که سهم مردم از ثروت عمومی را، به برگه‌ ای قابل فروش، تبدیل می‌کند و سپس راه را، برای خرید آن، توسط ثروتمندان و مصرف‌ کنندگان بزرگ، باز می‌ گذارد، در بهترین حالت، «توزیع مساوی حق معامله» است، نه «تحقق عدالت». ✍ دکتر محمد سعید پناهی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی 🔹 بخش اول👇 https://eitaa.com/eqmoq2/4569

مسئولان را نفری یکی دو سال بفرستید مستاجری و حقوق ماهیانه‌ی معمول ۲۰، ۳۰ تومانی را بهشان بدهید. بعد زمان کالابرگ‌شان را هم از بیستم هر ماه به پنجم ماه بعد موکول کنید. بعدش تشویق‌شان کنید فرزند بیاورند. بعد توی کالابرگ‌شان هم محدودیت ایجاد کنید نتوانند با آن مای‌بیبی و چیزهای دیگری به جز آنهایی که فروشگاه‌های زنجیره‌ای تعیین کرده‌اند بخرند. ماشین‌شان را هم ازشان بگیرید و بهشان یک ماشین مدل پایین‌تر بدهید و سهمیه‌ی بنزین ماشین‌های مدل پایین را هم قطع کنید. آنها را از محله‌هایی که خیابان‌هایش صاف و بدون دست‌انداز است به محله‌هایی که آسفالتش فرومی‌رود توی لاستیک و می‌ترکاندش یا جلوبندی را پاره می‌کند کوچ بدهید. وام ودیعه‌ی مسکن هم اگر ثبت‌نام کردند بهشان بگویید فعلا بخشنامه‌ی توزیع وام متوقف شده است. حساب‌هایشان را مدام چک کنید تا اگر قسط عقب‌افتاده داشتند فورا با واریز یارانه یا حقوق سر ماه یا حتی قرض و قوله‌ای که از دیگران گرفته‌اند به طور خودکار و غافلگیرانه از حساب‌شان کسر شود تا یاد بگیرند قسط‌های بانک‌ها را سر ماه بدهند و جزو بدهکاران بانکی نباشند. اگر از پس همه‌ی اینها برآمدند و به انقلاب وفادار ماندند بهشان برچسب تندرو و ترمز بریده و ساندیس‌خور و جیره‌خور و مزدور نظام بزنید. بعد از گذراندن همه‌ی این مراحل اکنون شما مسئولانی خواهید داشت که حداقل از نظرِ نظری، در تراز مردم مبعوث‌شده‌ی کف خیابان خواهند بود. از نظر عملی هم به عملکردهای جهادی آنها برای درمان درد ملت نگاه کنید و نمره بدهید. اقْتِصادِفَرهَنگی  🇮🇷 حسین‌عباسی‌فر 🇮🇷

♨️معاون مرکز پژوهش‌ها: طرح‌های بنزینی دولت غیرکارشناسی و شتاب‌زده است 📌معاون پژوهش‌های زیربنایی مرکز پژوهش‌های مجلس: هم طرح مسئله و هم سناریوهای پیشنهادی دولت در خصوص بنزین حاوی اشکالات متعدد فنی و کارشناسی است. 📌ادعای کسری روزانه ۱۵ تا ۲۰ میلیون لیتر بنزین صحیح نیست. تولید بنزین کشور، شامل تولید پالایشگاهی و غیرپالایشگاهی، به بیش از ۱۳۰ میلیون لیتر در روز رسیده و روزانه حدود ۵ تا ۶ میلیون لیتر نیز واردات انجام می‌شود. کسری واقعی به‌طور متوسط حدود ۴ تا ۵ میلیون لیتر در روز است. 📌ظرفیت تولید پالایشگاه‌هایی که در جریان جنگ آسیب دیده و از مدار خارج شده بودند، به چرخه تولید بازگشته است و با وجود محدودیت‌های ایجادشده، امکان تأمین روزانه حداقل ۵ میلیون لیتر بنزین وجود دارد. 📌باتوجه به حساسیت بالای موضوع بنزین در جامعه و تجربۀ اتفاقات گذشته، هرگونه تغییر در این حوزه باید با دقت و بررسی کارشناسی بالا انجام شود و نباید تصمیم‌های شتاب‌زده در این زمینه گرفته شود/فارس ✍با توجه به این توضیحات واضح مرکز پژوهش‌های مجلس، هرگونه شوک و دستکاری قیمت بنزین در شرایط جنگی، به نفع طراحی دشمن برای انجام کودتایی مشابه دی‌ماه است و زمینه‌ساز برای حمله همه جانبه بعدی! لذا خواهشا عناصر دلسوز در دستگاه‌های امنیتی، هرچه زودتر ترمز عناصر نفوذی و گران‌کن را بکشند قبل از اینکه کار دست مردم و مملکت بدهند! 🖋 #محمد_جوانی 🔴 @CWarfare

🔹شهید محمد ابراهیم همت: مبادا ضعف برخی مسئولین شما را ضعیف کند. مبادا دنیازدگی برخی مدیران شما را از هواداری انقلاب دور کند... ✅ @NobonyadOnline

. ‼️ایران در مسیر لبنانیزه شدن‼️ ⚠️آقایان دقیقا وسط جنگ جای همین بحث است 📍سونامی بزرگی در راه است📍 #ایران #لبنان #حیا #حجاب #هویت #حجاب #جنگ_احزاب #برهنگی_فرهنگی #فرهنگ_برهنگی #شیخ‌_اسماعیل_رمضانی #قطعه_تصویری #نقش_ما_چیست؟! 🏷 @sheykhramezani 🚩

می‌گویند در ایران بنزین ارزان است؛ اما هزینه حمل‌ونقل واقعاً چقدر است؟ محمد طاهر رحیمی، کارشناس اقتصادی: 🔹 طرح داده‌اند که به همه مردم ماهانه ۳۰ لیتر بنزین بدهند و کسانی که نیازی ندارند، آن را به قیمت دلخواه بفروشند. از طراح این طرح پرسیدم که باید یک برآوردی از قیمت بنزین وجود داشته باشد. پاسخشان این بود که «ما دیگر قیمت‌گذاری را به مردم واگذار می‌کنیم.» 🔹می‌گویند در ایران بنزین ارزان است، اما اگر مجموع هزینه‌های حمل‌ونقل را در نظر بگیریم، اتفاقاً مجموع هزینه حمل‌ونقل ما از بسیاری از کشورهای دنیا گران‌تر هم هست. @EnqelabStreetTV

قرار بود ارز ترجیحی را حذف کنید و بعد با کالابرگ جبران کنید؛ امروز مردم با آن کالابرگ چه چیزی می‌توانند بخرند؟ محمدطاهر رحیمی، کارشناس اقتصادی: 🔹 طرح‌های اشتباه خود را زیبا جلوه می‌دهید؛ می‌گویید به کسانی که خودرو ندارند هم بنزین می‌دهیم تا همه مردم سود کنند. نه! شما اتفاقاً با گران کردن بنزین، دو برابر آن پول را از سفره مردم برمی‌دارید. @EnqelabStreetTV

کودتای بنزینی!؟ با طرح‌های تخیلی، امنیت ملی کشور را به هم نزنید محمد طاهر رحیمی، کارشناس اقتصادی: 🔹 مصرف بنزین در ایران بالاست، چون خودروها پرمصرف هستند. زورتان به خودروسازها نمی‌رسد، می‌خواهید از مردم بگیرید؟ خودروها فرسوده‌اند و مردم فقط می‌توانند بنزین مصرف کنند. خب، CNG را ارتقا بدهید و خودروها را دوگانه‌سوز کنید. @EnqelabStreetTV

اصلاً اثر گرانی بنزین بر رانندگان اسنپ و تپسی را می‌دانید؟ شغل که ایجاد نمی‌کنید، بنزین را هم می‌خواهید گران کنید؛ خب، مردم کم‌درآمد چگونه زندگی کنند؟ محمد طاهر رحیمی، کارشناس اقتصادی: 🔹 ۶ میلیون نفر راننده اسنپ و تپسی در کشور وجود دارد. با گران کردن بنزین، این رانندگان به همراه خانواده‌هایشان، تقریباً ۱۶ میلیون نفر می‌شوند. می‌خواهید یک بمب ۱۶ میلیون‌نفریِ نارضایتی اجتماعی ایجاد کنید؟ @EnqelabStreetTV

محمدطاهر رحیمی منطقی و عالمانه و به دور از هیجانات بحث می‌کنه. پیشنهاد می‌کنم دنبالش کنید: https://eitaa.com/economics_finance

✅ شهید رجایی: اگر آمریکا و همفکرانش بگویند «سازش کنید تا به شما گندم بدهیم»، ما یک نان را سی‌وشش میلیون نفری خواهیم خورد، اما هرگز زیر بار این ذلت نخواهیم رفت. ❌ قالیباف: هرچقدر قدرت نظامی داشته باشیم، اگر مردم گرسنه باشند دوام نمی‌آوریم. 🌒 دید در شب