درخشش تو مثل آبشاری از بلندی­‌های محال می­‌ریزد در تخیّل پنجره­‌ای است که هفت آسمان در او جمع می­‌شود من به مدد مهربانی تو و آفرینه­‌های این تخیّل مغموم در باغ­‌های ناممکن آواز می­‌خوانم برای سنگ­‌های پرنده قدم­‌زنان در ساحل خاکستری مه دنبال سادگی پسرکی می­‌گردم که کودکی من بود و یک روز از تشنج تنگدستی به این جا آمده بود و نگاهش را با بال­‌های یک لک­‌لک در ژرف بی­‌رنگ مه گم کرد از آن پس من به تماشای دوردست­‌ها خرسندم

و این بهشتِ روی زمین...

. .

و شیرینیِ امروز من...

. .

اینو بدون که تو بی دلیل منتظر منجی نیستی،خدا تو رو برای این امر منتخب کرده⭐ ~ باید بگم خیلی ناز بود🛐

می‌روم دلتنگ اما دلخوشم آقای من هرزمان و هرکجا باشم تو همراه منی