+ https://eitaa.com/differentaz/32 ادامه بده. داشتم لذت می‌بردم بالاخره یکی به نتیجه ای که من رسیدم رسیده. S: خب اینطور که به نظر میرسه فردا قراره راجع به خیلی مسائل گفت و گو کنیم، از این بابت به شدت خوشحال شدم!

+ گاندی یه جمله خوبی داره که اتفاقا این روزا معروف شد هیچ کس از فاسد حماید نمیکنه جز فاسد هیچ کس از ظالم دفاع نمیکنه جز ظالم هیچ کس از آزادی دفاع نمیکنه جز آزاد اندیش ودر اینجا هر کس میدونه که کجای این داستانه من با همش موافقم اما به نظرم هنوز خیلی ها نمیدونن کجای داستانن S: خیلی قشنگ گفتی خیلی.. دقیقا همینطوره!

خب، درود به نام خدا شروع می‌کنیم

بیاید بیشتر راجع به بورژوازی و پرولتاریا صحبت کنیم

خب نه بیاید بگید دوست دارید دقیقا چه چیزی رو راجع به مبحث مارکسیسم بدونید که درمورد همون حرف بزنیم

من کاپیتالیسم رو توضیح میدم تا بعد بریم سراغ بعدی

خب کاپیتالیسم: یعنی سرمایه محوری، در اصل در نظام کاپیتالیسم یک فرد خودش مالک سرمایه‌اشه و خودش اون رو کنترل میکنه همچنین بر ابزار تولید صنایع و تجارت و بازرگانی مالکیت داره. یعنی هر کس خودش مالک سرمایه‌گذاری خودشه و زیر نظر دولت انجام نمیشه و تحت کنترل خود فرد هست.

کاپیتالیسم، یک سیستم اقتصادی است که افراد خصوصی مالکیت دارایی را برعهده دارند و مطابق با منافع خود این دارایی‌ها را کنترل می‌کنند. در این نظام اقتصادی مهم، سرمایه‌داران عرضه و تقاضا را به‌گونه‌ای تنظیم می‌کنند که بتواند منافع جامعه را نیز مرتفع سازد، بنابراین هیچ برنامه‌ریزی مرکزی یا اقتصاد دستوری در کاپیتالیسم حاکم نیست.

ویژگی اساسی کاپیتالیسم، انگیزه کسب سود است. اگرچه ممکن است در نگاه اول، این ویژگی مخرب یا سطحی به نظر برسد، اما در نظام سرمایه‌داری هر فرد علاوه بر منافع خویش نیازمند درنظرگرفتن منافع دیگران نیز هست، زیرا بدون پرداختن به خواسته‌های دیگری، عملاً رسیدن به خواسته‌های خود امکان‌پذیر نخواهد بود. همین نفع شخصی است که می‌تواند به‌عنوان موتور پیش‌ران عمل کرده و موجب رونق اقتصادی کشور‌ها شود. ازاین‌رو ممکن است کاپیتالیسم بتواند به حل مشکلات مربوط به تولید اقتصادی و توزیع منابع، کمک کند.

برخلاف سوسیالیسم یا فئودالیسم که برنامه‌ریزی‌های اقتصادی را از طریق روش‌های سیاسی متمرکز اعمال می‌کنند، در نظام سرمایه‌داری، برنامه‌ریزی اقتصادی از طریق تصمیم‌گیری‌های غیرمتمرکز و داوطلبانه صورت می‌گیرد.

هر نظام اقتصادی بر مجموعه‌ای از اصول و پایه‌ها استوار است‌. کاپیتالیسم نیز ستون‌های زیربنایی مخصوص به خود را دارد که عبارت‌اند از: ۱. دارایی خصوصی ۲. منفعت شخصی ۳. رقابت ۴. آزادی انتخاب ۵. نقش محدود دولت میران تأثیرگذاری هر یک از این پایه‌ها، می‌تواند اشکال مختلفی از کاپیتالیسم را ایجاد کند.

به‌عنوان‌مثال خالص‌ترین نوع نظام کاپیتالیسم، بازار آزاد یا سرمایه‌داری آزاد (Laissez-faire Capitalism) است که در آن افراد از تمام قیود آزاد هستند. در کاپیتالیسم آزاد، افراد می‌توانند خود تعیین کنند که کجا می‌خواهند سرمایه‌گذاری کنند، چه می‌خواهند تولید کنند یا بفروشند، و کالاها و خدمات را با چه قیمتی می‌خواهند مبادله کنند. بازار آزاد بدون چک‌کردن و کنترل‌کردن کار می‌کند.