"کشته‌هایمان را کنار هم دفن کردیم، اما رسانه فقط اندک کشته‌های خودمان را شهید خواند."

شاید هنوز برای انسان‌ها سخته پذیرفتن اینکه ما چه خوب و چه بد همگی ایرانی هستیم، همگی ایرانی هستیم و زاده شده‌ایم برای اینکه پشت همدیگر باشیم نه رو به رو!

به امید ِایران ِآزاد

ملت شریفی هستیم.

میدونی تا چند روز پیش چی ذهنم رو به مدت یه ماه درگیر کرده بود؟ یا شایدم بیشتر؟

وقتی بحث‌ها بالا گرفته بود و وحشتناک چند دستگی بود

یه چیزی تو ذهنم رژه می‌رفت اونم اینکه

همه چیز یه صحنه نمایشه، ما بازیچه‌ی قدرت‌های بزرگیم به جون هم میافتیم و اونا می‌شینن بالا و فقط میخندن و ما رو تماشا می‌کنند که داریم به خون همدیگه تشنه می‌شیم در حالی که ما هیچی نیستیم فقط مضحکه‌ی لذت بخشی برای اوقات فراغت اونهاییم هیچ صدایی هیچ حرکتی براشون از طرف ما مهم نیست، ما فقط یک مشت جسد متحریکم که داریم همو تیکه پاره می‌کنیم و دلقکی بیش برای اونا نیستیم!

و این خیلی واسم هضمش سخت بود حقیقتا...

چیزی بزرگ تر از این بند کوتاهی که نوشتم تو ذهنم بود