بگذار زمان روی زمین بند نباشد حافظ، پی اعطای سمرقند نباشد بگذار که ابلیس دراین معرکه یک بار مطرود ز درگاهِ خداوند نباشد بگذار گناه هوسِ آدم و حوّا بر گردن آن سیب که چیدند نباشد مجنون به بیابان زد و لیلا... ولی ای کاش این قصه همان قصه که گفتند نباشد ‌ ای کاش عذابِ نرسیدن به نگاهت آن وعده‌ی نادیده که دادند، نباشد ‌ یک بار تو در قصه‌ی پرپیچ و خمِ ما آن کس که مسافر شد و دل کند نباشد "آشوب"، همان حسِ غریبی‌ست که دارم وقتی که به لب های تو لبخند نباشد در تک‌تکِ رگهای تنم عشق تو جاری است در تک‌تک رگهای تو هرچند نباشد من می‌روم و هیچ مهم نیست که یک عمر زنجیر نگاهِ تو که پابند نباشد ‌ وقتی که قرار است کنار تو نباشم "بگذار زمان روی زمین بند نباشد..." #رویا_باقری @dobeit | دو بیت شعر

عشق یعنی که تو را هی عصبانی بکند که بگوید تو اگر اخم کنی ، خاص تری 😍😠 @dobeit | دو بیت شعر

میان عاشق و معشوق اگر باشد بیابانی درخت ارغوان روید به جای هر مغیلانی #سعدی @dobeit | دو بیت شعر

‌بنشین؛ مرو که در دلِ شب، در پناه ماه خوش تر ز حرفِ عشق و سکوت و نگاه نیست... 🌙 #فریدون_مشیری @dobeit | دو بیت شعر

شاد باش ای عشق خوش سودای ما ای طبیب جمله علتهای ما ای دوای نخوت و ناموس ما ای تو افلاطون و جالینوس ما #مولوی @dobeit | دو بیت شعر

ز غم مباش غمین و مشو ز شادی شاد که شادی و غم گیتی نمی‌کنند دوام #پروین_اعتصامی @dobeit | دو بیت شعر

یارا، بهشتْ صحبتِ یارانِ همدم است دیدارِ یارِ نامتناسب، جهنم است هر دم که در حضور، عزیزی برآوری دریاب کز حیات جهانْ حاصل، آن دَم است نه هَرکه چِشم و گوش و دهان دارد آدمی‌ست بَس دیو را که صورتِ فرزندِ آدم است هرگز حَسَد نبُرده و حسرت نخورده‌ام جز بر دو رویِ یارِ موافق که در هم است آرام نیست در همه عالم به‌اتفاق، ور هست در مجاورتِ یارِ محرم است دنیا خوش است و مال عزیز است و تن شریف؛ "لیکن رفیق بر همه چیزی مُقدّم است" #سعدی @dobeit | دو بیت شعر

من فقط تشنه ی خندیدن لب های تو ام جان من، جان خودت، جان خدا قهر نکن #محسن_محمدی @dobeit | دو بیت شعر

پدرم گاه صدا می زندم شعر سپید بس که آشفته و رنجور و بهم ریخته ام @dobeit | دو بیت شعر

امشب از پیش من شیفته دل دور مرو نور چشم مَنی، ای چشم مرا نور، مرو #اوحدی_مراغه‌ای @dobeit | دو بیت شعر

خوش نشین بر لب آبی که روان میگذرد تا که احساس کنی عمر چه سان میگذرد از صـدای گـذر آب چنین میفهمی تندتر زآب روان عمرِ گران میگذرد گل بدین شوق خود انداخت در آب و آتش چون گلابش همه جا عطرفشان میگذرد بار سنگین سبب غرق شدن میگردد هر سبک بار ز دنیا به امان میگذرد میوه از شاخه به ناچار جدا میگردد آدمی هم ز جهان دل نگران میگذرد تا که دارید زمان بهر خدا کار کنید چون بخواهید و نخواهید زمان میگذرد آنکه داراست نداند که گذشت ایّام بر کسانی که ندارند گِران میگذرد  "عاصما" بر لبِ آبِ هوس اُطراق مکن بین چه سان پیر جهاندیده از آن میگذرد #عاصم_اصفهانی @dobeit | دو بیت شعر

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم به طاقتی که ندارم کدام بار کشم @dobeit | دو بیت شعر