چو می‌توان به صبوری کشید جور عدو چرا صبور نباشم که جور یار کشم.... #سعدی @dobeit | دو بیت شعر

دو سه مثقال خریت ز خران چیزی نیست آدمی هست که الحق دو سه خروار خر است #ابوالقاسم_حالت دیوار نوشته اغلب صفات انسانی وراثتی است به‌ جز “خریت” که نتیجه‌ی تلاش شخصی است @dobeit | دو بیت شعر

بد موقعی از راه رسیدی ای تیر! آرام گرفته بود؛ از خواب پرید... @dobeit | دو بیت شعر

دل بی‌رحم در این دوره به کار آید و بس نرود با دل پرعاطفه کاری از پیش #ابوالقاسم_حالت @dobeit | دو بیت شعر

می‌خواستم عالم پر از نام علی باشد حالا به روی خاک یک‌ عالم علی دارم #سیدمحمدمهدی_شفیعی @dobeit | دو بیت شعر

تا كه گفتی علی‌ام، سنگ به سمتت آمد مثل مادر روی پهلوی تو، پا می‌بینم... @dobeit | دو بیت شعر

حلقهٔ عشق ترک خورده نگین افتاده سروقامت بدنی بود، چنین افتاده هر کجا چشم در این علقمه می‌اندازم قطعه‌ای از پسر اُم بنین افتاده #سیدحسین_میرعمادی @dobeit | دو بیت شعر

ای ساقیِ سرمست ز پا افتاده دنبال لبت، آب بقا افتاده دست و علم و مشک، سه حرفِ عشق‌اند افسوس، ز هم این سه جدا افتاده🖤 @dobeit | دو بیت شعر

شاه گفتا کربلا، امروز میدانِ من است عیدقربان من است...🖤🖤🖤 -یک تصویر از هولناک‌ترین جنایتی که فرزندان آدم مرتکب شدند... @dobeit | دو بیت شعر

نون و قلم نبی است و مایسطرون حسین طاق فلک علی است به عالم ستون حسین خلقت تمام حضرت زهراست، خون حسین هستی تمام، ظاهر و ما فی‌البطون حسین با یک قیامت است هم الغالبون حسین در این قیام، نقطهٔ پرگار زینب است ققنوسِ وهم از پی او در توهم است فانوس وصف در صفت وصف او گم است قاموس اقتدار و وقار و تلاطم است پابوس او تمامی افلاک و انجم است کابوس شام و دولت نامردْ مردم است بر فرقِ ظلم تیغ شَرَربار، زینب است ذرات و کائنات همه مرده یا خموش در احتجاج بود زنی یک علم به دوش قلب جهان به عمق زمین غرقِ جنب‌و‌جوش آتشفشان قهر خداوند در خروش هوهوی ذوالفقار علی می‌رسد به گوش این رعد و برق نیست که انگار زینب است زینب اگر نبود اثر کربلا نبود شیرازه‌ای برای کتاب خدا نبود زینب اگر نبود علم حق بپا نبود این خیمه‌ها و پرچم و رخت عزا نبود یک یا حسین بر لبِ ما و شما نبود در کار عشق، گرمیِ بازار زینب است... -بخشهایی از شعر «نون و قلم» حاج محمود کریمی در وصف زینب کبری(س) @dobeit | دو بیت شعر

نمی‌توانم از اين بغضِ بی‌اراده بگويم که با سواره چه حرفی منِ پياده بگويم؟ به آن که در دلش آبی تکان نخورده، چگونه از آتشی که نگاهت به جا نهاده بگويم؟ چه سود اگر که هوای تو را نداشته باشد؟ سَرم کم از بدنم باد اگر زياده بگويم نه طاقتی که از آن چشم تيره، دست بدارم نه فرصتی که از اين حالِ دست‌داده بگويم پناه می‌برم از شرِّ شهرِ بی‌تو به غربت؛ به گوشه‌ای که غمم را به گوش جاده بگويم چه سخت منزوی‌ام کرده است عشقِ تو، بشنو: "دلم گرفته برايت، سليس و ساده بگويم" #سجاد_رشيدی‌پور @dobeit | دو بیت شعر

در سرم نیست بجز حال و هوای تو و عشق ؛ شادم از اینکه همه حال و هوایم تو شدی #علیرضا_آذر @dobeit | دو بیت شعر