کاش مى‌شد که حرف‌هایم را روبروى تو، مو به مو بزنم تا که آزرده‌خاطرت نکنم باز باید به شعر رو بزنم   شعر، دنیاى کوچکى که در آن تو براى همیشه مال منى من، جواب سکوت مبهم تو و تو زیباترین سوال منى   وَهم زیباى من سلام، کمى بنشین باز پاى صحبت من بنشین دردِ دل کنم با تو حامى روزهاى غربت من   بنشین، شعر تازه دم کردم باز هم تشنه‌ى شنیدن باش روى یک قله، رو به آغوشم باش و آماده‌ى پریدن باش   تو در آغوش من؟ چه رویایى حیف در شعر واقعیت نیست عاقبت در مجاز مى‌میرم بودنت حیف بى‌نهایت نیست   در کنار منى و تصویرت در دل استکان نمى‌افتد چای خود را بنوش عزیز دلم حرف من از دهان نمى‌افتد   ضربه‌اى سخت زد به احساسم عشق، با این‌که حسن نیت داشت رفتى و بعد رفتنت گفتم آه پس مرگ هم حقیقت داشت   عشق یک واژه است بعد از تو خانه‌ام از سکوت لبریز است تو مبادا به فکر من باشى فکر کردن به من غم‌انگیز است   خوب شد نیستى ببینى که دوست‌دارت هنوز هم تنهاست او که تکرار مى‌کند با خود اشک، تنها سلاح بى‌کس‌هاست   مردهایى که خوب مى‌بینند مثل من از بقیه پیرترند خاطره‌هاى کمترى دارند مردهایى که سر به زیرترند   وهم من، بیش از این نمى‌خواهم علت بغض و هق‌هق‌ات باشم تو براى خودت کسى هستى من نباید که عاشقت باشم   گرچه لبخند می‌زنى، بر عکس سرد و بى‌اشتیاق مى‌افتى لنگ پیچیدگی‌ست فعلِ شدن ساده باش، اتفاق مى‌افتى   #سید_تقی_سیدی @dobeit | دو بیت شعر

لبریز یار گشتم و ترسم که مدعی بر من کند نگاه و تماشای او کند #شفایی_اصفهانی @dobeit | دو بیت شعر

جز تو یاری نگرفتیم و نخواهیم گرفت ما بر آن عهد که بستیم برآنیم هنوز #ادیب‌نیشابوری @dobeit | دو بیت شعر

نازنین یک لحظه در فکرم کمی آرام بگیر خسته‌ام از بس نمازم را از اول خوانده‌ام @dobeit | دو بیت شعر

کار من نیست که بنشینم و املات کنم شان تو نیست که در دفترم انشات کنم سالی یک بار من عاشق نشوم می میرم سالی یک بار اجازه بده لیلات کنم همه جا رفتم و دیدم که تو هستی همه جا تو کجا نیستی ای ماه که پیدات کنم؟ پدر خاکی و ما بچه ی خاکی توایم حق بده پس همه را خاک کف پات کنم از خدا خواسته ام هر چه که دارم بدهم جای آن چشم بگیرم که تماشات کنم مثل ما ماه پیمبر به خودت ماه بگو اشهد انّ علیّاً ولی الله بگو آینه هستم و آماده ی ایوان شدنم آتشي هستم و لبريز گلستان شدنم چند وقتی ست به ایوان نجف سر نزدم بی سبب نیست به جان تو پریشان شدنم آن که از کفر در آورد مرا مِهر تو بود همه اش زیر سر توست مسلمان شدنم روی خورشید تو خورشید پرستم کرده با تجلّی تو در معرض سلمان شدنم ده ذی‌الحجه‌ي من هجده ذی‌الحجه‌ي توست هشت روز است که آماده قربان شدنم جان به هر حال قرار است که قربان بشود پس چه خوب است که قربانی جانان بشود #علی‌اکبر_لطیفیان @dobeit | دو بیت شعر

جُدا از خود نشستم آنقدَر تنها به ياد او… كه با خود رو به رو برخوردم و نشناختم خود را #شفایی_اصفهانی @dobeit | دو بیت شعر

پنهان و آشکار به یادت گریستم چون ابرِ نوبهار به یادت گریستم دل‌سنگ و پرغرور از این عشق رد شدی دلتنگ و بی‌قرار به یادت گریستم تو مثل رود راهی دریاشدن شدی من مثل آبشار به یادت گریستم روزی هزار بار تو را یاد کردم و... روزی هزار بار به یادت گریستم مانند جاده‌ای که به پایان نمی‌رسد عمری در انتظار به یادت گریستم دیدم که در قفس دو قناری چه دلخوش‌اند بی‌هیچ اختیار به یادت گریستم... #مجید_ترکابادی @dobeit | دو بیت شعر

در دامِ تو هر کس که گرفتارترست در چشم تو ای جانِ جهان، خوارترست وان دل که تو را به جان خریدارترست ای دوست به اتفاق غمخوار ترست... #سنایی @dobeit | دو بیت شعر

نفهمیدی که عشق و جان منی جان که چه گویم جهان منی @dobeit | دو بیت شعر

یک بار به اصرار تو عاشق شدم ای دل! این بار‌ اگر اصرار کنی وای به حالت... @dobeit | دو بیت شعر

اگر از منظره‌ها سیر شدی حرفی نیست یا از این پنجره دلگیر شدی، حرفی نیست عادتم بود که همراه تو پرواز کنم اگر این‌بار زمین‌گیر شدی حرفی نیست عشق را مثل عصا زیر بغل جا دادی به گمانم که کمی پیر شدی، حرفی نیست با من از بازی گرگم به هوا حرف زدی وقت بازی تو خودت شیر شدی حرفی نیست تازه گفتی که گناه از من و چشمانم بود که در این معرکه درگیر شدی، حرفی نیست #زهرا_حاصلی @dobeit | دو بیت شعر

هر چند که هرگز نرسیدم به وصالت عمری ک حرام تو شد ای عشق حلالت... #فاضل_نظری @dobeit | دو بیت شعر