اگر عزیز توان شد به آبروی کسان نماز نیز قبول است با وضوی کسان #صائب_تبریزی @dobeit | دو بیت شعر

سه درد آمد بجانم هر سه یکبار غریبی و اسیری و غم یار غریبی و اسیری چاره داره غم یار و غم یار و غم یار #باباطاهر @dobeit | دو بیت شعر

تو را نه عاشقانه، نه عاقلانه، و نه حتی عاجزانه... که تو را عادلانه در آغوش می کشم! عدل مگر نه آن است که هر چیز سر جای خودش باشد! #سیمین_بهبهانی @dobeit | دو بیت شعر

دردم مداوا می شود با گفتن يک يا علی عقده ز دل وا می شود با گفتن يک يا علی سرتاسر رو زمين بهتر ز فردوس برين از لطف زهرا می شود با گفتن يک يا علی گفتا خليل کبريا اين آتش از امر خدا بردا سلاما می شود با گفتن يک يا علی هر مرده را عيسی چو ديد گفتا و بر رويش دميد اين مرده احيا می شود با گفتن يک يا علی زهرا دعايت می کند غرق عطايت می کند با گفتن یک یا علی... عید تون مبارک 🌺💝 @dobeit | دو بیت شعر

یا علی نام تو بردم نه غمی ماند و نه همی بابی انت و امی... گوییا هیچ نه همی به دلم بوده نه غمی #شهریار @dobeit | دو بیت شعر

نظر، پیشنهاد و انتقادات شما رو اینجا میخونیم 👇🏼 @alhamdolellah قطعا در روند و پیشرفت کانال اثر گذارید... دوستون داریم... 💝

امید وصل تو جانم به رقص می‌آرد چوباد صبح که در گردش آورد ریحان #سعدى @dobeit | دو بیت شعر

هر کسی روی تو را دید از این کوچه نرفت نگـرانم نکند کوچـه خیـابان بشـود...! #علی_صفری @dobeit | دو بیت شعر

بُوَد آیا که خرامان ز دَرَم بازآیی؟ گره از کار فروبستهٔ ما بگشایی؟ نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی گذری کن، که خیالی شدم از تنهایی گفته بودی که بیایم، چو به جان آیی تو من به جان آمدم، اینک تو چرا می‌نایی؟ بس که سودای سر زلف تو پختم به خیال عاقبت چون سر زلف تو شدم سودایی همه عالم به تو می‌بینم و این نیست عجب به که بینم؟ که تویی چشم مرا بینایی پیش ازین گر دگری در دل من می‌گنجید جز تو را نیست کنون در دل من گنجایی جز تو اندر نظرم هیچ کسی می‌ناید وین عجب تر که تو خود روی به کس ننمایی گفتی: «از لب بدهم کام عراقی روزی» وقت آن است که آن وعده وفا فرمایی #عراقی @dobeit | دو بیت شعر

دلخوشم با نفسی حبه ‌ی قندی چایی صحبت اهل دلی فارغ از همهمه‌ ی دنیایی دل‌ خوشی‌ ها کم نیست دیده‌ ها نابیناست... #سهراب‌_سپهری ‌@dobeit | دو بیت شعر

باز هم شب شد و بی‌خوابی من آغاز شد صبح بخیر ای همه زمزمه شب‌هایم... @dobeit | دو بیت شعر

مبتلایم کرده‌ای! درمان نمی‌خواهم، که عشق بی‌گمان شیرین‌ترین بیماریِ دورانِ ماست @dobeit | دو بیت شعر