هی ‌نوشتیم ‌‌زِ حُسن‌ لب ‌و ‌خال ‌و‌ وَجَنات کاش ‌می‌شد ‌که دو ‌واحد‌ عملی‌ پاس ‌کنیم @dobeit | دو بیت شعر

خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو به دو نقش و به دو صورت به یکی جان من و تو #مولوی @dobeit | دو بیت شعر

من درد ترا ز دست آسان ندهم دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم از دوست به یادگار دردی دارم کان درد به صد هزار درمان ندهم @dobeit | دو بیت شعر

تخت خوابت گر طلا باشد و فرشش از حریر... بالش وجدان اگر راحت نباشد، خواب نیست... @dobeit | دو بیت شعر

آخر ای صبح جگر‌سوختگان رخ بنمای که مرا بی‌ تو ملال از مه و پروین بگرفت #خواجوی_کرمانی @dobeit | دو بیت شعر

هنوز از شب من چند استکان مانده هنوز قسمتِ دلگیر داستان مانده کلافه‌ام وسط خنده اشک میریزم بهار آمده اما غم خزان مانده تورفته‌ای و به ظاهر اگر چه آرامم پر است ابرِ دل از بغضِ در دهان مانده دلم گرفته شبیه پرنده‌ای زخمی که در دلش غم یک لحظه آسمان مانده فرار میکنم از مبتلا شدن اما کدام شاعر از عشق در امان مانده؟! هنوز حرف دلم را نگفته‌ام ای وای چقدر تا غزلِ آخرم زمان مانده نگیر دست کسی را به فکر من هم باش تمام شهر مرا با تو یادشان مانده... #سجاد_صفری_اعظم @dobeit | دو بیت شعر

مؤمنم کردی به عشق و جا زدی! تکلیف چیست؟ بر مسلمانی که کافر می‌شود پیغمبرش؟ @dobeit | دو بیت شعر

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی + سخت‌ترین کار دنیا چیه؟ @dobeit | دو بیت شعر

ای دل که بی‌ گُدار به آبی نمی‌زدی... بی قایقت میانه‌ی دریا چه می‌کنی؟!... @dobeit | دو بیت شعر

خوشحالم هستی... 🎞 FILMOLOGY | فیلمولوژی

هوای عشق رسیده است تا حوالیِ من اگر دوباره ببارد به خشک سالیِ من مگر که خواب و خیالی بنوشدم ورنه که آب می خورد از کاسه یِ سفالیِ من؟ همیشه منظرم از دور دیدنی تر بود خود اعتراف کنم بوریاست قالیِ من مرا مثال به چیزی که نیستم زده اند خوشا به من؟ نه! خوشا بر منِ مثالیِ من به هوش باش که در خویشتن گم ات نکند هزار کوچه یِ این شهرکِ خیالیِ من اگرچه بود و نبودم یکی ست، باز مباد تو را عذاب دهد گاه جایِ خالیِ من هوای بی تو پریدن نداشتم، آری بهانه بود همیشه شکسته بالیِ من تو هم سکوت مرا پاسخی نخواهی داشت چه بی جواب سؤالی ست بی سؤالیِ من! #محمدعلی_بهمنی درگذشت استاد بهمنی تسلیت🖤 @dobeit | دو بیت شعر

گفتم بِدَوَم تا تو همه فاصله ها را تا زودتر از واقعه گویم گله ها را چون آیینه پیشِ تو نشستم که ببینی در من اثرِ سخت ترین زلزله ها را پُر نقش تر از فرشِ دلم بافته‌ایی نیست از بس که گره زد به گره حوصله ها را ما تلخیِ نه گفتنمان را که چشیدیم وقت است بنوشیم از این پس بله‌ها را بگذار ببینیم بر این جُغدِ نشسته یک بار دگر پَر زدنِ چلچله ها را یک‌بار هم ای عشقِ من از عقل میندیش بگذار که دل حل بکند مسئله ها را #محمدعلی_بهمنی @dobeit | دو بیت شعر