مثل‌موشک‌های‌صهیون‌خودزنی‌هم‌میکنم تو اگر مانند ایران قلب ما را هک کنی @dobeit | دو بیت شعر

پای ایران همگی یک نفس و یک دستیم مـا جگــر دار تـریــن مــردم دنیـــا هستیـــم @dobeit | دو بیت شعر

در سفره امسال، دم لحظه تحویل «سیّدعلی خامنه‌ای» جای تو خالی‌ست @dobeit | دو بیت شعر

خصم اگر بر دست و تیغ خویش دارد اعتماد اعتماد تیغ، بر دست دعا داریم ما #صائب_تبریزی @dobeit | دو بیت شعر

آشوب جهان و جنگ دنیا به کنار بحران ندیدن تو را من چه کنم؟!💞 @dobeit | دو بیت شعر

هرچند که زیر ترکش غم هستیم شادیم که در معرکه با هم هستیم گفتند خیابان شده میدان جهاد شب‌ها همه در خط مقدم هستیم #خاطره_شیوندی @dobeit | دو بیت شعر

دوای هم شفای هم برای هم فدای هم دل هم جان هم جانان هم دلدار هم باشیم #فیض_کاشانی @dobeit | دو بیت شعر

برایت گریه خواهم کرد...💔 اما صبح بعد از جنگ...🇮🇷 @dobeit | دو بیت شعر

راندم چو از مهرت سخن، گفتی بسوز و دم مزن دیگر بگو از جان من, جانا چه می‌خواهی؟ بگو #مهرداد_اوستا @dobeit | دو بیت شعر

نامِ هر ابلیسِ بد ذاتی نباید شه نهاد، تا ابد جاوید شاهِ هردو عالم، حیدر است @dobeit | دو بیت شعر

به جز پناهِ دو دستِ تو سایبانی نیست #قیصر_امین‌پور @dobeit | دو بیت شعر

مکالمۀ فرضیِ مولای شهید و زهرا نوه شهیدشان: بابابزرگ! این‌جا که ما هستیم ایران است؟ _ زهرای من! این‌جا بهشت و باغ رضوان است ‌ بابابزرگ از مادرم بشری خبر داری؟ _ زهرای من، او خادم صحن خراسان است ‌ آخر چه داری در همین مشت گره کرده؟ _ در مشت من خاک وطن، خاک شهیدان است ‌ پس کو عصایت؟ چفیه‌ات؟ انگشتر دستت _ در دفتر کارم در آن آوار تهران است ‌ این دختران را می‌شناسی؟ کوله بر دوشند _ این کوله‌های صورتی رنگِ دبستان است ‌ این دخترک‌های بهشتی را چرا کشتند؟ _ از ظلم فرعون‌ها نگو که سینه‌ سوزان است ‌ همبازی اصغر شده این طفل، نامش چیست؟ _ طفل سه روزه، مجتبای جنگ رمضان است ‌ بابابزرگ آن زن چرا بی‌تاب و غمگین است؟ _ او حضرت زهراست، فکر شیرخواران است ‌ گفتی به دنیا باز می‌گردیم، یعنی چه؟ _ یعنی که رجعت بازگشت اهل ایمان است ‌ آن پیرمردِ فارسی هم آشنای ماست؟ _آری عزیزم، او همان آقای سلمان است ‌ بابابزرگ آیا خدای مهربان با ماست؟ _ آری، خدا با ماست، آری او نگهبان است ‌ حرفی اگر داری بگو با مردم ایران: «ممنونم از این لشکری که در خیابان است...» ‌ #نجمه_پورملکی @dobeit | دو بیت شعر