وقتی خوبی می کنی... فمن یعمل مثقال ذره خیراً یره خوبی می کنی به خودت برمی گردد. حتی وقتی دست کسی را می گیری، خدا مرحمت می کند و نگاه می کنی که به خودت خوبی کرده ای. وقتی او را می بینی که نمی تواند بلند شود، خودت بوده ای که نمی توانستی بلند شوی. دستش را می گیری و بلند می شود، راحت می شوی. 📚منبع: کتاب طوبای محبت (برگرفته از سخنان عارف بالله مرحوم حاج محمد اسماعیل دولابی) جلد سوم، صفحه 110) @doolabi

مرحوم حاج محمداسماعیل دولابی: خدا در همه‌ی جزئیات زندگی من و شما دخالت دارد، ما کم متذکر خداییم؛ باید از درون متذکر بود، همه هنرهایی که داری مال خداست؛ مال تو نیست؛ هر چه کرده‌ای را حاشا بزن و بگو چه کسی اولاد درست کرد؟ چه کسی به آنها غذا داد؟ چه کسی عبادت کرد؟ چه کسی به دیگران خوبی کرد؟ همه را خدا کرد. @doolabi

بیداری بین الطلوعین طلوع فجر صادق (اذان صبح) تا طلوع آفتاب @doolabi

سخنان شیرین مرحوم حاج محمداسماعیل دولابی (ره): علت بیشتر لغزش های شیعیان و محبین اهل بیت (ع) به خاطر . . . @doolabi

مرحوم حاج محمداسماعیل دولابی: [انسان] اگر خودش را نشناسد هیچکس را نشناخته است؛ نه پیامبر و نه امام علیهم‌السلام، نه زمین و نه زمان. لذا از فطرت توحیدی و وجدانِ خودت که در ذاتت هست حرکت کن. آنگاه است که کلمات انبیاء و اولیاء برایت نافع است. هرچه بفرمایند و حدیث برایت بخوانند و بشنوی خواهی دید که آن را پیشتر خوانده‌ای. کی خوانده‌ای؟ نمی‌دانم. آیا آن را در شکم مادر خوانده‌ای؟ اما اگر فطرتت راه نیافتاده باشد یک حدیث که بخوانی می‌گویی: آه! یعنی خواندم ولی اهلش نیستم. تازه این قشنگ‌ها هستند که آه می‌کشند. کسی که قلبش پشت زبانش باشد به درد راه نمی‌خورد. چرا جلوتر خواندی تا آه بکشی؟ می‌خواستی صبر کنی و با رغبت جلو بیایی، و درست و آدم‌وار حدیث را بخوانی. زبان را جلو می‌اندازید و می‌خوانید و می‌خوانید، حال آنکه دل برای خود خوابیده است... . اول دل خدا را بخواند، بعد زبان حرف بزند. 📚کتاب طوبای محبت، جلد سوم صفحه ۱۳۹، مجلس ششم @doolabi

حاج محمداسماعیل دولابی: خداوند امور دنیای بندگان را خود متکفّل و متعهد گردیده و از آنها پرداختن به امور آخرت و شکر عطایای خدا را خواسته است؛ اما بندگان به تلاش در تهیه‌ی دنیای‌شان پرداخته‌اند؛ گویا خداوند توانایی برآوردن نیازشان را ندارد و از آخرت باز مانده‌اند و آن را به خدا محول کرده‌اند. @doolabi