امشب، نمایش ناقص تمام شد. فرصت نشد کامل اجرا بشه. بخش های موسیقی این نمایش به نظر منِ مشاهده‌گر عمومی، زیادی کش‌دار بود و خارج از حوصله و به نظرم اگر اجرا سریع‌تر بود تماشاگر میخ‌کوب میشد. همینطور از ناهماهنگی نورپردازی هم عصبانی شدم. اسب صحنه هم غافلگیر شده بود و نزدیک بود کار دست بی بی مریم و عروس بختیاری و شیرعلی‌مردان بده. یک چیز دیگه که من را در این نمایش آزار داد، استفاده ناصحیح از تصاویر فیلم تهیه شده توسط شیعه انگلیسی در نمایش بود، همونجا که حمله به بیت امیرالمؤمنین علیه السلام روایت میشه. این فیلم را من ندیدم اما تصاویر را که در نمایش دیدم حدس قوی زدم که از همین فیلم سینمایی برداشته شده و بله حدسم درست بود. اما در این نمایش، خودم دیدم بارها شیطان، دیالوگش را قورت داد تا بتونه گریه کنه. مادر شهید وقتی دیالوگ نداشت و در صحنه ایستاده بود منتظر و مکالمه ام‌البنین با عباس علیهماالسلام را میدید چادرش را سرش می‌کشید و گریه میکرد. وقتی شیطان حلول کرده در تن داعشی، پسرش حسن را به قتلگاه برد و شهید کرد باز هم واقعا گریه میکرد. بهجت روحی داشت روضه‌های نمایش! در کل خدا قوت واقعی به مجریان این نمایش که تجربه ای نو بود برای من در بخش غرفه‌های بیرون از سالن نمایش شما رسما هیچ بهره ای نخواهید داشت. میتونید با سرعت ۶ یا ۷ کیلومتر بر ساعت از جلوی غرفه ها رد بشید. بهره شما در غرفه کودک و نوجوان ناگهان ارتقا پیدا می‌کنه. حاصل تلاش دکتر واحد و همکاران شون در کانون پرورش فکری استان. در ادامه دوباره نمودار بهره مندی شما میریزه تا آخر. حيف اینهمه عکس و گونی و اسپیس و موکت و بنر نصب شده در اکثر غرفه ها. غرفه های مردمی به شدت کم، غرفه های مرتبط با رویدادهای مهم اخیر وطن تقریبا صفر، غرفه مقاومت و امت مقاومت واقعا صفر. ظرفیت زمین چمن وسط کاملا بلا استفاده. ورودی ورزشگاه خیلی معمولی و عادی و ...

من برای افتتاحیه کنگره به برنامه و ایده کامل عملی داشتم اما به سه دلیل اجرایی نشد: ۱، یه بنده خدایی گفت بیا با هم اجراش کنیم یه پولی هم گیرمون بیاد! ۲، جنگ شد ۳، همون حلقه بسته عملیاتی اجرایی کنگره حالا شاید یه نسخه ریزش را ساختم نشونتون دادم