از آدمایی که زندگی رو سخت نمیگیرن خوشم میاد.
زندگی همینطوریش سخته و پر از مشکل حالا شما فکر کنید خودمونم بخوایم مشکل تراشی کنیم چقدر اوضاع افتضاحی میشه!
اونایی که حتی اگر دنیا دست به دست هم بده تا روزشونو خراب کنه اینا توجه ای نمیکنن.
آدم کنار اینا که باشه انگار روانش آروم تره چون کسی نیست که بخواد غر بزنه، دنبال مقصر بگرده یا بخواد سرزنشت کنه.
پ.ن:کلِ دیروز انگار خدا میخواست هیچچیز طبق برنامهمون پیش نره ولی واکنش ما بعد از خندیدن این جمله بود:
"جهنم و ضرر!"
هدایت شده از ˒ 𖤐˚.𝖦ᥲ𝗅ᥲ𝗑𝗒
مارس بهت گفتن قوی باشی ،
تو هم شدی ولی هیچکس اون شبایی
که جلو آینه گریه کردی رو ندید.
کی گفته همیشه تنهایی بده؟ گاهی وقتها لازمه که تنها باشی، خودت و خودت برا خودت غذا درست کنی، یه فیلم رو تو تنهایی ببینی، آهنگ مورد علاقتو با صدای بلند پلی کنی، با کسی حرف نزنی، برای خودت برقصی و حتی ساعت ها فکر کنی، شو لباس راه بندازی نه تماسی نه پیامکی دریافت کنی که یکی توش گفته باشه “سلام چیکار میکنی”، به خودت برسی، ماسک بزاری، موهاتو پخش کنی، لباس های قدیمی رو امتحان کنی، کتاب بخونی، تنهایی لازمهٔ زندگیه همه است.*
الان که از درس و مدرسه آزادتر شدم احساس میکنم یه بار خییلی سنگین از رو دوشم برداشته شده، خدایی چی بود این مدرسه؟
از آدمایی که به جزئیات دقت میکنن خوشم میاد مثلا از کجا فهمیدی از این خوشم میاد؟ بگه اون روز از لا به لای حرفات فهمیدم گرفتم برات
«شکوفهٔ گیلاس»
:»»»
شکوفهها میشه یه لطفی بکنید پیامارو از اینجا سین بزنید واقعا دارم حس بدی میگیرم انقد ویو غیرعادی کمه=(((