eitaa logo
عقال
330 دنبال‌کننده
20 عکس
10 ویدیو
0 فایل
پیامبر اکرم(ص): "إِنَّ الْعَقْلَ عِقَالٌ مِنَ الْجَهْلِ" ترجمه: "عقل، زانوبند و بازدارنده از نادانی است." لینک صفحه ویراستی: https://virasty.com/admin_eghaal نظرات و پیشنهادات👇👇 @admin_eghaal
مشاهده در ایتا
دانلود
🌱 📌اگر می‌خواهید مصادیق را به درستی تشخیص دهید، توجه کنید که چه کسانی برای بیانات رهبری به تکاپو افتاده و به حاشیه‌هایی نظیر متوسل شده‌اند! از این افراد باید فاصله گرفت! 🆔@eghaal
🔰فرآیند واژه‌سازی 🔸هر شئ و دستگاه جدیدی که تولید می‌شود، نیازمند به واژۀ جدیدی است که آن را معرفی کند؛ پرسش این است که چگونه و براساس چه فرآیندی این واژه ساخته می‌شود؟ اگر کسی اجزاء و مواد به‌کار رفته در آن دستگاه را در نظر گرفته و مثلا واژۀ "هواپیما" را برای آن برگزیند، طبعاً باید پس از هر تغییر و تبدلی که در اجزاء و مواد آن دستگاه رخ می‌دهد، واژۀ هواپیما نیز به واژۀ دیگری تبدیل شود ولی روشن است که چنین تغییری در واژه رخ نداده است؛ پس شیوۀ نامگذاری چگونه بوده است که علیرغم تغییرات گسترده در آن دستگاه، تغییری در واژه پدید نمی‌آید؟ در پاسخ باید گفت که فرآیند واژه‌سازی نه براساس اجزاء و مواد تشکیل‌دهندۀ اشیاء که براساس غرض و هدف آن شئ شکل می‌گیرد؛ در مثال مذکور، غرض و هدف آن دستگاه -که همان "سفر هوایی" می‌باشد- در همۀ نسخه‌های آن، یکسان و مشترک بوده و جملگیِ آنان با هر شکل و قیافه‌ای که باشند، این غرض و هدف را دنبال می‌کنند؛ براساس همین غرض مشترک است که می‌توان از واژه "هواپیما" برای انواع مختلفِ آن دستگاه استفاده کرد؛ البته طبیعی است که به مرور زمان کیفیت -و نه اصل- این غرض، ارتقاء یافته و لذا هیچ انسان عاقلی برای تأمین غرض خود، سراغ نسخه‌های ابتدایی و بی‌کیفیت نمی‌رود! 🔸توجه به این فرآیند واژه‌سازی، انسان را از کج‌فهمی و خطای در فهم، مصون داشته و او را به فهم صحیح و متقن از متون دینی و ادبی رهنمون می‌کند؛ مرحوم علامه طباطبایی در مقدمۀ تفسیر المیزان به این فرآیند اشاره کرده و در تبیین واژگان قرآنی نیز از آن بهره برده است؛ همچنین برای فهم صحیح اشعار شاعرانی همچون حافظ شیرازی نیز ناگزیر از توجه به این فرآیند هستیم؛ واژگانی نظیر ساقی، مطرب، می، میخانه، شراب، حوری، زلف، گیسو، بوسه، پری‌چهره، عشق، نظرباز، مست و... که به وفور در اشعار حافظ یافت می‌شوند، واژگانی هستند که بر اساس این فرآیند شکل گرفته و بی‌توجهی به شیوۀ ساخت این واژگان، خطای در فهم را منجر خواهد شد؛ برای مثال خود حافظ با شکایت از کج‌فهمیِ صورت‌گرفته نسبت به معنای "شراب" در اشعار خود چنین می‌فرماید: ای که دائم به خویش مغروری گر تو را عشق نیست معذوری مستیِ عشق نیست در سرِ تو رو که تو مستِ آب انگوری ✍مدیر عقال 🆔@eghaal
🔰تکیه به عقرب‌ها‼️ 👌هر جامعه‌ای کم و بیش درگیر معضلاتی است که حرکت و پیشرفت آن را مختل کرده و نارضایتی‌هایی در بین عموم مردم پدید آورده است؛ در این میان آنچه که اهمیت دارد شیوۀ صحیح مواجهه با این ناملایمات است؛ اگر چنانچه برای علاج این چالش‌ها به نسخه‌های جعلی عمل شود، نه تنها سرعت حرکت آن جامعه بهبود پیدا نخواهد کرد بلکه منجر به عقب‌گرد شدید خواهد شد! 👌صائب تبریزی معتقد است اگر شخصی برای علاج مشکلات خود به کسانی متوسل شود که هیچ درد مشترکی با انسان نداشته و خوی دشمنی در ذات آنان نهفته است، همانند شخصی هست که خاری در پای او فرو رفته و بخواهد آن خار را با نیش عقرب‌ بیرون بیاورد! وی می‌گوید: ز بی‌دردانْ علاجِ دردِ خود جُستنْ به آن مانَد که خار از پا برون آرَد کسی با نیش عقرب‌ها 👌به راستی چگونه می‌توان برای علاج معضلات خود، به کسانی اعتماد کرد که دردِ دین و فرهنگ و میهن ایرانیان را نداشته و به دنبال ایران توسَری‌خور هستند؟ آیا می‌توان خار "مشکلات اقتصادی" را با نیش "تکیه و اعتماد به غرب" بیرون آورد؟! ✍مدیر عقال 🆔@eghaal
🔰حسرتِ شنیده‌ها و پوچیِ دیده‌ها 👌زندگیِ عمدۀ انسان‌ها آمیخته با غم و اندوه بوده و کم‌تر کسی را می‌توان یافت که از وضعیت زندگانی خود ابراز رضایت کند؛ اغلب مردم، بخشی از عمر خود را در حسرت کسب نداشته‌هایی نظیر شغل، مقام، ثروت، شهوت و... سپری کرده و در بخشی دیگر نیز -که پس از دستیابی به این اهداف است- به دلیل انقضای شیرینی و جذابیت آن اهداف، وارد مرحلهٔ "سرخوردگی" می‌شوند! اما به راستی چرا "لذت از زندگی" به یک عنصر دست‌نایافتنی تبدیل شده است؟ 👌حضرت امیر در قسمتی از خطبۀ۱۱۴ نهج‌البلاغه و در توصیف پدیده‌های دنیوی می‌فرمایند: "شنیده‌های دنیا، بزرگتر و دلرباتر از دیده‌های آن است" روشن است که مقصود از "شنیده‌ها" در روایت امیرالمؤمنین، محدود به معلوماتی نیست که انسان به واسطۀ گوش‌های خود دریافت می‌کند؛ بلکه در این روایت، هر آن چیزی که حضور مستقیم نزد انسان ندارد، ذیل "شنیده‌ها" قرار می‌گیرد؛ با این حساب، داده‌های فضای مجازی نیز جزو "شنیده‌ها" محسوب شده و مطالب آن باید در همین چارچوب تحلیل شود؛ به عنوان مثال راز این که برخی افراد، سطح رفاه و آسایش در خارج از مرزها را بسی بالاتر از داخل کشور می‌پندارند، در همین نکته است که زیر بمباران فضای مجازی بوده و "شنیده‌های" خود از خارج کشور را با "دیده‌های" خود از داخل مقایسه می‌کنند! 👌صائب تبریزی نیز در ضمن مثالی به شرح و بسط این نکته می‌پردازد؛ وی معتقد است عمدۀ زیباییِ "گل"، مربوط به زمانی است که انسان آن را از دور تماشا کرده و هنوز آن را نچیده است؛ اما همین که انسان به "گل" نزدیک شده و آن را بچیند، پس از مدت کوتاهی شاهد پژمردگی آن خواهد بود! حکایت تمام "زیبایی‌های دنیوی" نیز چنین است که از دور، بسیار فریبنده و دلربا هستند؛ به طوری که انسان، عمر خود را در حسرت رسیدن به آنها از بین می‌برد ولی پس از دستیابی، تازه متوجه می‌شود که چندان هم آش دهن‌سوزی نبوده‌اند! وی می‌گوید: ز حُسنْ بیشْ بوَد بَهره، دورْبینان را "گُلِ نَچیده" دَوامَش ز "چیده" بیشترست ✍مدیر عقال 🆔@eghaal
🔰گل و گلاب‼️ 🔸معروف است که نسبت "استاد" و "شاگرد" به مثابۀ نسبت "گل" و "گلاب" بوده و همان طور که گلاب، عصاره‌ای است که از گل گرفته می‌شود شاگرد نیز حاصل افکار و منش استاد بوده و به تعبیر جامع‌تر "حاصل عمر" استاد می‌باشد؛ 🔸همچنین می‌توان نسبت "زن" و "مرد" را نیز همین گونه تصویر کرده و بر اساس آن که "مرد از دامن زن به معراج می‌رود"، نسبت آن دو را همانند نسبت گل و گلاب در نظر گرفت؛ 🔸روشن شدن این نسبت از آن جهت حائز اهمیت است که می‌توان بر اساس آن، محدودۀ رسالت هر کسی را تعیین کرده و با مقاومت در برابر انتظارات بیهودۀ دیگران، به تنظیم مناسبات اجتماعی و خانوادگی همت گماشت. 🔸اما پرسشی که در این میان مطرح می‌شود آن است که اساسی‌ترین تفاوت بین گل و گلاب چیست؟ شاید بتوان اساسی‌ترین تفاوت آن دو را در جایگاه آنان جستجو کرد؛ جایگاه گُل در گلزار و جایگاه گلاب در بازار بوده و روشن است که گلِ خارجْ از گلزار، به زحمت می‌تواند طراوت و تازگی خود را حفظ کند؛ حافظ شیرازی معتقد است که از ابتدای آفرینش، نمود اجتماعی "گل" به مراتب محدودتر از "گلاب" بوده و گلاب، نمایندۀ گل در جامعه می‌باشد؛ وی می‌گوید: در کارِ گلاب و گل، حکمِ ازلی این بود کاین شاهدِ بازاری، وان پرده‌نشین باشد ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal
9.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🍀 🔸رهبر معظم انقلاب: 👌[شهید رئیسی]جدّاً متواضع بود، جدّاً بردبار بود. آدم صبوری بود، آدم بردباری بود، اهل مدارا بود با کسانی که اختلاف نظر داشتند؛ 👌ایشان در یک موردی یک اختلافی با یک جایی داشتند، من گفتم شما اصلاً عکس‌العمل نشان ندهید؛ خیلی سخت بود برایش، [امّا] اصلاً عکس‌العمل نشان نداد، یعنی واقعاً مدارا کرد؛ [در حالی] که اگر ایشان مثلاً این صبر و این تحمّل را نداشت، بنا بود یک دعوای بزرگی در کشور راه بیفتد. ✍پ.ن: امتداد شهید رئیسی بودن به حرف و ادعا نیست؛ بلکه به پیروی از رفتار و منش ایشان در عالم سیاست است! قطع به یقین کسانی که کشور را درگیر حاشیه‌های مختلف کرده و برای نظام اسلامی هزینه‌تراشی می‌کنند، لیاقت امتداد راه شهید رئیسی را ندارند! 🆔@eghaal
🔰نحیف‌سازی جریان انحرافی! 🔹پس از پیروزی انقلاب اسلامی و همزمان با دوران ریاست جمهوری بنی‌صدر، عده‌ای از دلسوزان انقلاب که به اقدامات و مواضع بنی‌صدر مشکوک شده بودند افرادی را در دفتر وی گماشته تا بدین ترتیب از اخبار آن دفتر مطلع شوند؛ پس از مدتی خبر می‌رسد که اطرافیان بنی‌صدر در طی جلساتی که داشتند به دنبال قداست‌زدایی و تخریب شخصیت امام خمینی ره هستند ولی معتقدند که نمی‌توان در گام اول سراغ شخص امام رفت؛ بلکه ابتدا باید از اطرافیان ایشان همانند آقایان بهشتی، خامنه‌ای، هاشمی و... شروع کنند! لذا تصمیم گرفته‌اند که ستونی در روزنامۀ انقلاب اسلامی طراحی کرده و در پوشش "انعکاس انتقادات مردم از مسئولان"، آرام آرام انتقادات را متوجه شخص امام کنند! 🔹گزارشی از صفحات روزنامه آماده گشته و به اطلاع امام می‌رسد! امام مستندات ارائه شده را مطالعه کرده و سپس رو به حاضران می‌فرمایند: "بروید از او اطاعت بکنید!" این پاسخ امام، حاضران را در بهت و حیرت فرو می‌برد؛ حضرت امام در پاسخ به این پرسش که چرا همچنان از بنی‌صدر حمایت می‌کنید می‌فرمایند: "من از بنی‌صدر حمایت نمی‌کنم. برای من بنی‌صدر مهم نیست، برای من آن 11 میلیون انسانی مهم‌اند که به بنی‌صدر رای دادند و باید مردم رای‌شان را پس بگیرند. هرچه به او دادند از او بگیرند!"(https://irdc.ir/fa/news/5898/) 🔹به نظر می‌رسد نظیر مواجهه‌ای که حضرت امام با جریان انحرافی بنی‌صدر داشتند، رهبر انقلاب نیز چنین رویکردی را در قبال جریانات انحرافی در پیش گرفته‌اند؛ آنچنان که از شواهد و قرائن پیداست رهبر انقلاب نیز اخیرا و به خصوص پس از شهادت آقای رئیسی به دنبال نحیف‌سازی یک جریان انحرافی و مرموزی هستند که در جبهۀ انقلاب رخنه کرده‌ و با سر دادن تندترین شعارها، خود را نزدیک‌ترین جریان به انقلاب اسلامی معرفی می‌کند؛ جریانی که به جز یکی دو مورد، حیثیت دیگر افراد و ارکان انقلاب اسلامی را به بازی گرفته و اعتماد عمومی به آنان را از بین می‌برد! مواردی که در ادامه می‌آید شواهدی بر این ادعاست که رهبری به صورت ملایم و تدریجی درصدد خلوت نمودن اطرافیان این جریان انحرافی هستند تا بدین ترتیب کنترل و هدایت آنان با سهولت بیشتری صورت پذیرد؛ 🔹یک روز با جملۀ تاریخی "دلم سوخت" از کسانی که در طول ۳سال، بدترین هجمه‌ها و تخریب‌ها را بر شهید رئیسی روا داشته و در عین حال پس از شهادت ایشان به تقدیر و تمجید از وی پرداختند انتقاد می‌کنند! روز دیگر معاون اول شهید رئیسی را به سِمت دستیار ویژۀ رهبری منصوب کرده و وظایفی را که برخی دیگر برای خود تراشیده بودند، به آقای مخبر می‌سپارند! در یک‌مورد دیگر که به ارزیابی سیاست خارجی شهید رئیسی می‌پردازند، از جریاناتی که در سیاست خارجی، "واداده" یا "تند و دورکننده" هستند انتقاد می‌کنند! در شرایطی که از سوی این جریان، فرماندهان نظامی متهم به ترس و انفعال می‌شوند، تمام قد از نیروهای مسلح حمایت کرده و به آنان مباهات می‌کنند! وقتی که وحدت و همدلی در کشور به تمسخر گرفته شده و حتی برچسب نفاق می‌خورد، رهبر انقلاب از لزوم انسجام مسئولان کشور سخن به میان می‌آورند! در برابر جریانی که ماه‌ها بر طبل این دروغ می‌کوبیدند که " اگر زودتر انتقام می‌گرفتیم، سید حسن را ترور نمی‌کردند"، صراحتا موضع‌گیری کرده و آن را رد می‌کنند! 🔹همۀ این موارد و موارد متعدد دیگری که خارج از عهدۀ این یادداشت است، حکایت از رویکرد رهبر انقلاب نسبت به این جریان انحرافی است؛ اگر کسی ناخواسته فریب چنین جریاناتی را خورده باشد، شایسته است که هر چه زودتر راه خود را از این افراد جدا کرده تا در هزینه‌تراشیِ این جریان برای نظام اسلامی سهیم نباشد؛ توجه به این نکته نیز مفید است که عمدۀ طرفداران بنی‌صدر به خیال آن که بنی‌صدر نزدیک‌ترین فرد به امام هست، به پشتیبانی از وی می‌پرداختند! ✍مدیر عقال 🆔@eghaal
🔰شهوت حرّافی‼️ 🔸فضای مجازی در کنار تمام فوایدی که دارد، آسیب‌هایی نیز به همراه داشته است که نمی‌توان و نباید از آن‌ها چشم‌پوشی کرد؛ یکی از این آسیب‌ها آن است که شرایط "موضع‌گیری آسان و کم‌هزینه" را برای کاربران خود فراهم کرده است؛ بدین ترتیب هرکسی که دارای گوشی هوشمند و همچنین بستۀ اینترنت باشد، به خود اجازه می‌دهد که در همۀ زمینه‌ها اظهار نظر کرده و دست‌اندرکاران و متخصصان آن حوزه را زیر سوال ببرد! در واقع برخی از کاربران فضای مجازی، هیچ نیازی نمی‌بینند که برای حرّافی‌های خود، سند و اطلاعات دقیقی را کسب کنند بلکه به صرف مشاهدۀ اخبار در چند سایت و کانال مجازی، ماشین اتهام‌زنی خود را روشن کرده و همگی را از دم تیغ می‌گذرانند! سوگمندانه باید گفت که سرریز این نوع مواجهه با حوادث، به فضای حقیقی نیز سرازیر می‌شود! 🔸یک روز کادر درمان و نظام بهداشتی کشور دنباله‌روِ سازمان‌های صهیونیستی معرفی می‌شوند؛ روز دیگر "شجاعت" فرماندهان نظامی زیر سوال می‌رود؛ یک روز در "دیانت" مسئولان فرهنگی تشکیک می‌شود؛ و بالأخره یک روز هم مسئولان سیاست خارجی و اقتصادی، متهم به "خیانت" می‌شوند؛ به طور کلی باید گفت که با تکیه بر یافته‌های مجازی، به گونه‌ای عمل می‌شود که سیاست‌های رسمی نظام اسلامی، تمام اعتبار و جایگاه خود را نزد افکارعمومی از دست می‌دهند! 🔸مرحوم ملّا احمد نَراقی که از زعمای شیعه در قرن۱۳ هجری بوده است، در ضمن اشعاری به انتقاد از این حرّافی‌های سفیهانه می‌پردازد؛ وی با توصیه بر حفظ حرمت کارشناسان، تأکید می‌کند که نباید در برابر آنان حرّافی و لاف‌زنی کرد بلکه شایسته است که با اعتماد بر استاد و پیشوای خود و همچنین فهم صحیح از رهنمودهای وی، تلاش کرد که از هدایت‌های او بهره‌مند شد؛ فاضل نراقی می‌فرماید: چون به استادی رِسی، خاموش باش لب ببند و پای تا سرْ گوش باش دَم مزن در نزد استادِ هنر پیش "جالینوسْ" نامِ "طِب" مبر از شجاعت در بَر حیدر مَلاف بی‌محابا پا مَنه اندر مصاف در بر لوطی تو رقّاصی مکن با نهنگِ بَحر غوّاصی مکن تا حریف خویش نشناسی درست حمله سوی او مکن چالاک و چُست 🔸البته ناگفته نماند کسانی که شانه‌های خود را زیر بار مسئولیت داده و گوشه‌ای از کار را بر عهده می‌گیرند، به طرز محسوسی از میزان ادعا و حرّافی آنان کاسته می‌شود! پ.ن: این یادداشت به هیچ وجه به معنای نفی "نقد " نمی‌باشد. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal
🔰چراغ‌های آویخته‼️ 🔹همۀ انسان‌ها یک روز با پدیدۀ مرگ مواجه شده و ناگزیر طعم آن را خواهند چشید؛ اگرچه انسان نمی‌تواند از مواجهۀ با مرگ فرار کند اما می‌تواند چگونگی زندگی و در نهایت جان باختن خود را به دست خود رقم بزند؛ به طور کلی پدیدۀ مرگ به دو شکل مختلف رخ می‌دهد؛ گاهی اوقات در روال طبیعیِ زندگی و بر اثر پیری، بیماری یا حوادثی نظیر آن‌، زمان مرگ انسان فرا رسیده و روح از بدن وی پَر می‌کشد؛ گاهی نیز خود انسان به استقبال مرگ رفته و به منظور حفظ باورها‌ و استقرار ارزش‌های والای الهی در جامعه، جان خویش را که عزیزترین دارایی وی است فدا می‌کند. 🔹شمس تبریزی در این زمینه، سخن قابل تأملی دارد؛ وی ابتدا به این نکتۀ ظریف اشاره می‌کند که اگر چراغ بر روی کف زمین قرار بگیرد، روشنایی و اثرگذاری چندانی برای محیط پیرامونی خود نخواهد داشت ولی اگر همین چراغ از سقف اتاق آویزان شود، محیط پیرامونی خود را روشن خواهد ساخت؛ شمس تبریزی سپس "شهادت" را به مثابۀ آویزان شدن از طناب دار الهی دانسته و از خداوند متعال درخواست می‌کند که زمینه و امکان شهادت را برای او فراهم کند تا بدین ترتیب بشریت را از تاریکی‌های جهل، ترس، دنیاپرستی و دیگر رذائل اخلاقی نجات دهد؛ او می‌گوید: عشقا تویی سلطانِ من، از بَهر من داری بزن روشن ندارد خانه را، قندیل ناآویخته ✍مدیر عقال 🆔@eghaal
🔰حِرفۀ قصّابی! 🔸معمول است که پس از ذبح گاو و گوسفند و برای تسهیل در جداسازی پوست و گوشت آنان، قسمتی از پای حیوان را سوراخ کرده و در آن می‌دَمند؛ بدین ترتیب بین پوست و گوشت حیوان، جدایی افتاده و به آسانی می‌توان پوست آن را کَند؛ ناظر بیرونی و کسی که از حرفۀ قصّابی بی‌اطلاع است، در یک نگاه سطحی و ابتدایی گمان می‌کند که قصّاب در حال تعظیم و تکریم آن حیوان می‌باشد! چرا که هنگام دمیدن، سر خود را بر پای گوسفند و گاو شیرده گذاشته و به نوعی در حال سجده بر آن حیوان است؛ حال آن که همۀ این کارها مقدمه برای اهداف بالاتری است! 🔸ملّای رومی با بهره‌گیری از همین ماجرا و با آن ذهن نکته‌بین خود، تعریف و ستایش دیگران از انسان را به منزلۀ "باد کردن حیوانات" دانسته‌ و معتقد است همۀ این تعاریف و باد کردن‌هایی که توسط دیگران صورت می‌گیرد، به کَنده شدن پوست انسان و عذاب طاقت‌فرسای او منجر شده و در نهایت به تصاحب تمام دارایی‌های انسان اعم از ثروت، عزت، انسانیت و... خواهد انجامید؛ ملّای رومی می‌گوید: دَم دهد گوید تو را "ای جان و دوست!" تا چو قصّابی کِشد از دوست، پوست دَم دهد تا پوستَت بیرون کشد وایِ او کز دشمنان اَفیون چشد سر نهد بر پای تو قصّاب‌وار دم دهد خونت بریزد زار زار ✍مدیر عقال 🆔@eghaal
🔰پرخاش کودکانه یا خشم خردمندانه؟(۱) 🔹سوگمندانه باید اذعان کرد که شناخت عمدۀ مردم از یک شخص نه بر اساس «رفتار و اقدامات» او بلکه براساس «گفتار و اظهارات» وی می‌باشد؛ قضاوت مردم درباره افراد و حتی میزان پایبندی‌شان به یک مکتب، غالباً بر اساس همین شناخت ظاهری انجام می‌شود؛ «اقبال عمومی به اظهارات جنجالی» از یک سو و «عوام‌زدگی چهره‌های سیاسی و فرهنگی» از سوی دیگر منجر به رویگردانی عمدۀ این شخصیت‌ها از «اقدامات واقعی» و رو آوردن به چنین اظهاراتی شده است؛ بر این اساس کسی که صدای خود را بالا برده و بدون ملاحظۀ جوانب یک موضوع، اظهارات تند و آتشین نسبت به طرف مخالف خود ابراز کند، به عنوان فردی صادق و راسخ‌ در اعتقادات معرفی می‌شود! 🔹نکتۀ قابل تاملی که نباید از آن غفلت کرد آن است که اقدامات واقعی، دشوار و زمان‌بر بوده و نسبت به اظهارات نمایشی زحمت بسیار بیشتری می‌طلبد؛ همچنین نیاز روحی و روانیِ افرادی را که دنبال شهرت بوده و علاقه‌مندند به عنوان «قهرمان» شناخته شوند برآورده نمی‌کند! لذا ساده‌ترین و کوتاه‌ترین راه برای نیل به چنین اهدافی، همین اظهارات جنجالی و پرخاش‌های کودکانه می‌باشد! 🔹بارزترین مثالی که می‌توان در این زمینه بیان کرد، نوع مواجهۀ برخی از مدعیان محبت اهل‌بیت علیهم‌اسلام با دشمنان و غاصبان حق آنان می‌باشد؛ برخی‌ها برای آنکه ثابت کنند در مقایسه با دیگران از محبت و ارادت بیشتری نسبت به اهل‌بیت برخوردارند، در خفا و علن به «لعن زبانی» دشمنان آنان پرداخته و دیگر پیروان اهل بیت را که چنین رویکردی ندارند به بی‌‌غیرتی و سازش‌کاری با دشمنان اهل بیت متهم می‌کنند؛ با این وجود تاکنون پاسخ قابل قبولی به این پرسش نداده‌اند که محصول «تاکید افراطی بر لعن زبانی و بی‌توجهی به دیگر ساحت‌های برائت»، در سبد چه تفکری ریخته می‌شود؟ آیا منجر به گسترش فرهنگ اهل‌بیت در جامعه گشته یا اتفاقا در روند گسترش آن اخلال ایجاد می‌کند؟ 🔹به هرحال این نوع مواجهه با مخالفان مورد انتقاد بسیاری از اندیشمندان دینی نیز واقع شده است؛ رهبر انقلاب در سال 1353 و در انتقاد به چنین رویکردی فرموده‌اند: "يك عده‌ای‌ واقعا از روی جهالت -و ان‌شاءالله از روی جهالت، نه از روی غرض- صرفا مسأله "گریه" و "دشمنی‌های زبانی"- و نه دشمنی‌های فکری- با دشمن‌های اهل‌بیت را مطرح کرده و ولایت را منحصر در مسائل سطحی باب ولایت و تشیع می‌کنند؛ و شگفتا که ولایت‌فهم‌ها و ولایت‌شناس‌ها و ولایت‌دارها را با همین حربه می کوبند!" 🔹طبیعی است که «دشمنی فکری» با دشمنان اهل بیت، بسیار پیچیده و طاقت‌فرسا بوده و صبر و توانمندی بالایی می‌طلبد؛ لذا عافیت‌خواهان و شهرت‌طلبان، رغبتی به این سنخ از کارها نشان نمی‌دهند؛ بلکه برای آن که از اتهام انفعال و عذاب وجدان «بی‌عملی» رهایی یابند و همچنان خود را جلودار مکتب اهل بیت معرفی کنند، متوسل به پرخاش‌های کودکانه می‌شوند؛ 🔹 این الگوی رفتاری، متأسفانه به حوزه‌های دیگری مانند «حجاب» و «سیاست خارجی» نیز سرایت کرده است؛ در یادداشت بعدی، به برخی از این مصادیق و آسیب‌هایی که به جریان حق وارد شده، خواهیم پرداخت. 🔻بخش دوم و سوم یادداشت👇 https://eitaa.com/eghaal/174 https://eitaa.com/eghaal/175 ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal