🔰پردۀ دیدۀ ما، دیدۀ بی‌پردۀ ماست‼️ 🔸ناملایماتی که در طول زندگی برای انسان پیش می‌آید، ممکن است او را به این نتیجه برساند که هیچ پناهگاهی نداشته و در برابر مشکلات به وجود آمده، تنهای تنهاست؛ حتی ممکن است که شرایط او به اندازه‌ای بغرنج شود که نسبت به حضور خداوند در زندگی خود نیز تردید کرده و چنین خیال کند که حتی خداوند هم او را رها کرده است! 🔸صائب تبریزی اما معتقد است که فضل و رحمت پروردگار، همیشگی بوده و از طرف او مانعی برای اظهار فیض وجود ندارد؛ لکن آنچه که همانند پرده‌ در برابر دیدگان انسان قرار گرفته و او را از دیدن و درک این حقیقت محروم می‌کند، لاابالیگری و بی‌توجهی انسان به حلال و حرام الهی است؛ به باور صائب تبریزی کسی که ملاحظه هیچ قاعده اخلاقی را نکرده و با بی‌پرواییِ تمام، مرتکب هر خطایی می‌شود لاجرم از دیدن حقیقت کور خواهد گشت؛ وی می‌گوید: نیست از جانبِ معشوقْ حجابی "صائب" پردۀ دیدۀ ما، دیدۀ بی‌پردۀ ماست! #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰پشت به قبله ایستاده‌اید‼️ 🔸طبیعی است که امام جامعه به دلیل برخی ملاحظاتی که وجود دارد، نمی‌تواند همۀ نظرات خود را ابراز کرده و در جزئیات مسائل مختلف ورود کند لکن می‌تواند -و به عبارت بهتر از وظایف رهبری جامعه است- که مسیر و جهت فعالیت دیگران را ترسیم نماید؛ انجام این وظیفه در سیرۀ رهبر معظم انقلاب به وضوح قابل مشاهده است؛ به عنوان مثال در دهۀ۹۰ و پس از آن که دولت وقت، مرزهای بی‌تدبیری و ناکارآمدی را جابه‌جا کرده بود رهبر انقلاب با بیاناتی مثل "مخاطب بایدها" و همچنین "مردم گله‌مندند" علاوه‌ بر ابراز نارضایتی خود، راهبرد کلان مواجهه با دولت را نیز برای فعالان فرهنگی مشخص می‌کنند؛ یا مثلاً در دوران شهید رئیسی که دولت برای خدمت به مردم سر از پا نمی‌شناخت، رهبری نیز با بیاناتی نظیر این که "علاوه بر تقدیر از زحمات دولت، تمجید نیز می‌کنم" و همچنین "وظیفۀ قدرشناسی از زحمات مسئولان، وظیفۀ سنگینی است" نقشۀ راه فعالیت‌های رسانه‌ای را ترسیم می‌کنند؛ روشن است که کیفیت انتقاد یا تمجید رهبری از دولت، متفاوت با دیگر افراد جامعه بوده و دست دیگران برای پرداختن به جزئیات بازتر است؛ 🔸با این وجود، محدودیت‌های رهبری در اظهار کامل نظرات خود، زمینه را برای سوءاستفادۀ برخی افراد کج‌فهم و فرصت‌طلب فراهم کرده است؛ جماعتی تشکیل شده‌اند که به بهانۀ محدودیت رهبری و همچنین تحت فشار بودن ایشان برای اعلان نظرات، هر سخن سخیف و پوچی را علیه سیاست‌ها و کارگزاران کشور اظهار داشته و با پوشش "تفاوت" در تکلیف، عملاً به "مخالفت" با رهبری می‌پردازند؛ این افراد چنین وانمود می‌کنند که با این سنخ از مطالبه‌گری، قصد دارند دست رهبری را برای اِعمال سیاست‌های خود پر کرده و ایشان را از مظلومیت تنهایی، رهایی دهند! مواجهه با دولت شهید رئیسی، از بارزترین کنش‌های مخرب این جماعت بود؛ با کج‌فهمی -و به تعبیر بهتر- با نفهمی خود و به اسم مطالبۀ دستورات رهبری از دولت، چنان به دریده‌گویی پرداخته و خون در دل شهید رئیسی کردند که در نهایت منجر به این شد که رهبری نیز مُهر ننگین "دلم سوخت" را بر پیشانی آنان بکوبد! 🔸"تفاوت‌ها در موضع‌گیری" اما مسأله‌ای است که رهبری نیز به آن پرداخته‌اند؛ ایشان ضمن این که هرگونه اختلاف بین مواضع آشکار و پنهان خود را رد می‌کنند، بر برخی از تفاوت‌‌های قهری بین افراد مختلف نیز صحّه گذاشته و می‌فرمایند: "البته ممکن است کیفیت روزه گرفتن شما با بنده، نماز خواندن شما با بنده یک تفاوت‌هائی داشته باشد. خوب، شما جوانید، دانشجوئید؛ فعالیت دینی شما، فعالیت اجتماعی شما جوانانه است؛ با رفتار پیرمردانۀ پیرمردها طبعاً تفاوت پیدا می‌کند.۸۹/۰۶/۰۱" واضح است که تفاوت در کیفیت نماز برای جوان و پیرمرد، منجر به تغییر قبله برای آنان نمی‌شود! هنگامی که اعتماد به فرماندهان نظامی و کارگزاران کشور و همچنین حمایت همه‌جانبه از آنان به عنوان جهت و قبلۀ فعالیت‌های فرهنگی اعلام شده است و در عین حال عده‌ای به اسم مطالبه‌گری و پر کردن دست رهبری، اعتمادزدایی و لجن‌پراکنی می‌کنند همانند کسانی‌ هستند که پشت به قبله در حال اقامۀ نماز می‌باشند! با این حساب ادعای آنان مبنی بر اقتدا به امام جماعت را نیز نمی‌توان پذیرفت! ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰محبت راستین‼️ 🔸اهمیت "حب و بغض" در انسان‌سازی و جامعه‌سازی به اندازه‌ای است که در برخی از روایات، معادل و همسان با کل دین معرفی شده است(۱)؛ از طرفی صِرف سکوت و بی‌تفاوتی نسبت به دشمنان اهل‌بیت نیز به مثابۀ محبت به دشمنان اهل بیت و همراهی با آنان در نظر گرفته شده است؛(۲) با این حساب آیا محبت به اهل بیت با سکوت در برابر دشمنان آنان سازگار است؟! [سکوت ناشی از ترس مدنظر است؛ نه سکوت ناشی از تقیه] پاسخ شمس تبریزی به این پرسش را بخوانید؛ 🔸شمس تبریزی ابتدا متذکّر این نکته می‌شود که روزنۀ سوزن، تنگ و کوچک بوده و اگر دوگانگی و اختلافی در نوک ریسمان وجود داشته باشد، از سوراخ سوزن عبور نخواهد کرد؛ وی سپس دل انسان را به روزنۀ سوزن تشبیه کرده و معتقد است دل انسان سالم نیز گنجایش و ظرفیت محبت به دو قطب مخالف را ندارد؛ شمس تبریزی می‌گوید: چشمۀ سوزنِ هوَس، تنگ بوَد یقین بدان ره ندهد به ریسمان، چون که ببیندَش دو تا 🔸واقعیت آن است کسی که دردسرهای دشمنی با یزید و یزیدیانِ زمان را به جان نخریده و از روی ترس، سکوت و بی‌تفاوتی در پیش بگیرد و در عین حال علاقمند به حضور در صف یاران سیدالشهدا باشد، لاجرم باید ادعای خود را مورد بازبینی قرار دهد! #عشقال ➖➖➖➖➖ (۱)تفسیر نورالثقلین، ج۱، ص۳۲۷ (۲)بحارالأنوار، ج۷۴، ص۴۲۱ ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰این فرصتِ تصفیه را دریابید‼️ 🔸ناگفته پیداست لباس‌هایی که یک شخص می‌پوشد، پس از چند روز کثیف شده و نیاز به شستشو پیدا می‌کند؛ به همین نسبت انسان در روال زندگی عادی خود نیز ناخواسته دچار مسائلی می‌شود که روح و روان وی را آلوده کرده و او را آزار می‌دهد؛ طبعاً باید برای پاکسازی روحی نیز اقدام درخوری انجام داد اما بهترین و مطمئن‌ترین راه رهایی از این آلودگی چیست؟ 🔸صائب تبریزی برای این منظور، ارتباط و اتصال دائمی با اهل‌بیت عصمت و طهارت را مطرح می‌کند؛ وی ائمۀ معصومین علیهم‌السلام را از یک حیث و جنبه به ابرهای آسمان تشبیه کرده و خاصیت "آب‌شیرین‌کن" بودن آن را یادآور می‌شود؛ با این توضیح که آب‌های تلخ دریا به محض این که عزم حرکت به سمت آسمان می‌کنند، تلخی خود را از دست داده و شیرین می‌شوند و در نهایت ابر نیز "آب شیرین" را به زمین بازمی‌گرداند؛ سخن صائب این‌گونه است: "صائب" از دامان ایشان دست رغبت بر مدار چون که آب تلخ را این ابرها شیرین کنند 🔸واقعیت آن است که "پیاده‌روی اربعین" بهترین فرصت برای تصفیۀ خود از خطاها و آلودگی‌های یک سال گذشته است؛ خوشا به حال آنان که عازم زیارت اربعین شده و از فرصت "حرکت به سمت امام حسین عليه‌السلام" برای پاکسازی آلودگی‌های روحی خود بهره می‌برند! جان کلام آن که باید خود را به دامان اهل‌بیت علیهم‌السلام انداخت! #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰بی‌تردید "شنبه" خواهد رسید‼️ 🔸در کمال تأسف فراگیرترین نسخه‌ای که دربارۀ "مرگ و نحوۀ مواجهه با آن" تجویز می‌شود، غفلت و به فراموشی سپردن مرگ می‌باشد! برخی‌ها مدعی‌اند که اندیشیدن دربارۀ مرگ منجر به ترس، اضطراب، افسردگی و... شده و لذا باید انسان‌ها را از هر چیزی که یادآور مرگ می‌باشد دور نگه‌داشت؛ این در حالیست که در روایات دینی، درست نقطه مقابل این دیدگاه مطرح شده است؛ از پیامبر گرامی اسلام دربارۀ زیرک‌ترین مؤمن سؤال می‌شود؛ ایشان در پاسخ افرادی را که بیشتر به یاد مرگ بوده و آمادگی افزون‌تری برای مواجهه با آن به دست می‌آورند، زیرک‌ترین و خردمندترین مومنان معرفی می‌کنند.[*] برای توضیح این روایت نبوی، از صائب تبریزی کمک می‌گیریم؛ 🔸صائب تبریزی مثالی را بیان می‌کند که تقریباً همه آن را تجربه کرده‌اند؛ وی می‌گوید کودکِ دانش‌آموزی که سرگرم خوش‌گذرانی در تعطیلات آخر هفته است، به محض توجه به روز شنبه و این که باید تکالیف درسی خود را انجام دهد اوقاتش تلخ شده و ناگزیر سراغ تکالیف خود می‌رود؛ حال چگونه کسی که از لحاظ سنّی بزرگتر از آن کودک بوده و طبعاً باید از فهم و درک بالاتری برخوردار باشد نسبت به آخرت، غفلت ورزیده و تکالیف خود را برای آن روز آماده نمی‌کند؟! وی چنین می‌سراید: فکر شنبه تلخ دارد جمعه را بر کودکان من چه‌سانْ غافلْ به پیری از غم فردا شوم؟ 🔸هم‌اینک انسان در بین یک دوراهی قرار دارد و لاجرم باید یکی از این دو راه را انتخاب کند؛ یا صرفاً مشغول خوش‌گذرانی و عیّاشی شده و فکر شنبه را از سر خود بیرون می‌ریزد و یا این که به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کند که علاوه بر بهره‌مندی صحیح از تعطیلات، تکالیف مدرسه را نیز انجام دهد؛ در این دوراهی به این نکته هم باید توجه داشت که بی‌تردید "جمعه" تمام گشته و "شنبه" خواهد رسید! #عشقال ➖➖➖➖➖ [*]بحارالأنوار، ج۶، ص۱۲۶ ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰دوبه‌هم‌زنی‼️ 🔸"سخن‌چینی" به این معناست که به قصد برهم زدن روابط دوستانه اشخاص، سخن و یا اقدام هریک را برای دیگری بازگو می‌کنند؛ معمولا هنگامی که صحبت از دوبه‌هم‌زنی به میان می‌آید، مفهوم "سخن‌چینی" نیز در کنار آن مطرح می‌شود اما باید توجه داشت که غیر از سخن‌چینی، مورد دیگری را نیز می‌توان برای دو‌به‌هم‌زنی در نظر گرفت؛ به این صورت که دیگر "بازگویی مواضع طرفین" وجود نداشته باشد بلکه با "دست‌کاری در انتظارات طرفین از یکدیگر"، مقدمات بدبینی آنان نسبت به هم و در نهایت جدایی آنان از یکدیگر فراهم شود؛ در ارتباط بین عروس و داماد، ارتباط معلم و شاگردان، ارتباط امام جماعت و نمازگزاران، ارتباط دو دوست و حتی ارتباط دولت و ملت نیز این پدیده‌‌ قابل مشاهده است؛ یک مورد از این مثال‌ها را با تفصیل بیشتری توضیح داده و تعمیم آن به دیگر موارد را به مخاطبان محترم واگذار می‌کنیم؛ 🔸افراد مختلفی هستند که -عالمانه یا جاهلانه- به دست‌کاری انتظارات عروس و داماد از یکدیگر پرداخته و بین آنان جدایی می‌اندازند؛ به این صورت که نزد عروس، کارهایی را به عنوان وظیفه مسلم داماد معرفی نموده و برآورده نکردن آن توسط داماد را نشانه بی‌توجهی به عروس قلمداد می‌کنند! انتظاراتی همانند این که "واقعا همسرت برای سالگرد ازدواجتان، هدیه‌ای نخریده است؟! فقط همین کار را برای تولدت انجام داده است؟! امسال چند مرتبه تو را مسافرت برده است؟! تا کی می‌خواهی این وسایل و لباس‌ها را استفاده کنی و از وسایل و لباس جدید محروم باشی؟ واقعا این حرف را به تو گفت؟ من اگر جای تو بودم ناراحت می‌شدم و پاسخش را می‌دادم و..." نظیر همین اظهارات را برخی دیگر نزد داماد مطرح کرده و انتظارات او از عروس را به شکل نجومی بالا می‌برند؛ بدین ترتیب هر یک از طرفین خیال می‌کنند که غرق در بدبختی بوده و باید برای خروج از این وضعیت، طرف مقابل را تحت فشار بگذارند؛ نتیجه چنین رویکردی نیز از همین ابتدا مشخص است؛ تعمیق کدورت‌ها و اختلافات و بالأخره فروپاشی نهاد مربوطه؛ این در حالی است که اگر طرفین نسبت به اغواگری‌های بیگانگان، بی‌توجهی کرده و حتی در مواقع لزوم هشدارهای لازم را مبنی بر توقف دوبه‌هم‌زنی به گوش آنان برسانند، تا اندازه قابل ملاحظه‌ای از این آسیب‌ها در امان خواهند بود؛ مجددا یادآوری می‌شود که این فرمول در دیگر حوزه‌ها نیز پیاده شده و رسانه‌های بیگانه نیز به همین شیوه، رابطه دولت و ملت را تخریب می‌کنند! 🔸در پایان اشاره به عاقبت کسانی که مرتکب چنین دوبه‌هم‌زنی‌هایی می‌شوند نیز عبرت‌انگیز است؛ خداوند متعال در آیه۲۵ سوره مبارکه رعد می‌فرمایند: "آنان كه عهد خدا را بعد از پيمان بستن با او مى‌شكنند و پيوندهايى را كه خدا دستور به برقرارى آن داده، قطع می‌کنند و در روى زمين فساد می‌نمایند، لعنت و مجازات سرای آخرت برای آن‌هاست." مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر این آیه شریفه، واژه "لعنت" را به معناى دور كردن از رحمت و طرد از هرگونه كرامتی دانسته‌اند؛ واقعیت آن است که دوبه‌هم‌زن‌ها پیش از آن که دیگران را از یکدیگر جدا کنند، خود را از رحمت الهی جدا می‌کنند؛ و بالأخره حال و روز دنیوی و اخرویِ کسانی که از رحمت الهی به دور باشند، چندان نیازی به توضیح ندارد! #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰انقلابی‌گری منفی(۱)‼️ 🔸به جرئت می‌توان گفت یکی از خطراتی که انقلاب اسلامی را تهدید می‌کند، پدیده "انقلابی‌گری منفی" می‌باشد؛ پدیده‌ای تحمیلی که از آن سوی مرزها هدایت شده و درصدد آن است که وفادارترین نیروهای انقلاب را به تدریج و به صورت کاملا زیرپوستی در مقابل انقلاب اسلامی قرار دهد؛ اما این پدیده واجد چه ویژگی‌هایی می‌باشد و سرشاخه‌های آن چه کسانی هستند؟ بخوانید! 🔸در سال‌های اخیر کارمندانی از رسانه‌های فارسی‌زبان و ضدایرانی، به ناگاه و بی‌هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای تغییر موضع داده و طرفدار ایران اسلامی شدند! این افراد توانستند با اظهارات داغ و عامه‌پسندی که در دفاع از انقلاب اسلامی ایراد می‌کردند، اعتماد بخشی از بدنه انقلاب را جلب کنند؛ همچنین هر کدام از آنان با طرفداری از یک شخصیت سیاسی ظاهرالصلاح، اطرافیان آن شخصیت را جذب کرده و اینچنین برای خود، جای پایی در جبهه انقلاب باز کردند؛ 🔸نقش‌آفرینی مخرب آنان در انتخابات ریاست‌جمهوری۱۴۰۰ را می‌توان نقطه‌عطف فعالیت‌های این افراد دانست؛ در انتخاباتی که کسی مثل شهید رئیسی حضور داشت و چنین انتظار می‌رفت که دیگر نزاع‌های درون جبهه‌ای وجود نخواهد داشت، این افراد تمام تلاش خود را به کار بستند که چنین وحدت رویّه‌ای محقق نشود؛ هرکدام از آنان تلاش داشتند که به منظور چندپاره کردن جبهه انقلاب، رقیب‌تراشی کرده و یکی از افراد به ظاهرْ نزدیک به شهید رئیسی را بالا بیاورند؛ بدین ترتیب، توان و تمرکز نیروهای انقلاب را که باید صرف اصلح حقیقی می‌شد، متوجه امور و افراد درجه چندم کردند؛ جاه‌طلبی و همچنین گوشه و کنایه‌های عده‌ای از کاندیداها به شهید رئیسی نیز به کمک آنان آمده و کار را برای این ماموران هموارتر می‌کرد؛ 🔸البته برخی از اینان که خام و ناپخته بودند، خیلی زود بند را به آب داده و هویت واقعی خود را لو دادند! ولی بودند و هستند افراد کارکشته‌ای که به این راحتی، چهره واقعی خود را افشاء نمی‌کنند و همچنان به پیشبرد مأموریت خود مشغول هستند! این افراد پس از تثبیت جایگاه خود به عنوان "طرفدار ایران و انقلاب" یا دست‌کم به عنوان "مخالف اپوزیسیون انقلاب"، به مأموریت اصلی که همان "تربیت انقلابیِ منفی" است همت می‌گمارند؛ در یادداشت بعدی، شماری از ویژگی‌های انقلابی‌گری منفی بیان خواهد شد. 👈لینک قسمت دوم یادداشت👇 https://eitaa.com/eghaal/211 ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰انقلابی‌گری منفی(۲)‼️ 👈لینک قسمت اول یادداشت👇 https://eitaa.com/eghaal/210 🔸موارد ذیل را می‌توان به عنوان ویژگی‌های انقلابی‌گری منفی فهرست کرد: 🖌انقلابیِ منفی زیر بار مسئولیت نمی‌رود و مایل است که همواره بیرون گود بایستد؛ در مواردی نیز که با فشار افکارعمومی مبنی بر پذیرش یک مسئولیت مواجه می‌شود، به فلسفه‌بافی‌های نچسب متوسل شده و ادعا می‌کند که به‌سان یک مربی، بازیکنان داخل میدان را هدایت می‌کند! به طور خلاصه ریاست‌طلب و مسئولیت‌گریز است! 🖌خود را طلبکار نظام اسلامی می‌داند و بابت اقدامات دست و پا شکسته‌ای که به زعم خود برای حمایت و پشتیبانی از انقلاب انجام داده است، بر سر نظام منّت می‌گذارد! 🖌انقلابی منفی به گونه‌ای بار آمده است که تنها سر سفره آماده به جهاد تبیین می‌پردازد! به این معنا که انتظار دارد وضعیت اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، بهداشتی، آموزشی و... در حالت مطلوب خود بوده و سپس این جناب قدم در میدان بگذارند! 🖌از اظهارات مداوم انقلابی منفی آن است که "خراب‌کاری‌های مسئولان چه ارتباطی به من دارد و اساساً با این وضعیت، جهاد تبیین چه سودی دارد؟!" وی تلاش می‌کند که ناهنجاری‌های اخلاقی و مالی برخی از کارگزاران را به مسأله اول کشور تبدیل کند! 🖌انقلابی منفی هیچ نقطه روشنی را از نظام سراغ ندارد و صدر تا ذیل نظام را تیره و تار می‌بیند؛ لذا با مفاهیمی مانند "اعتماد به کارگزاران" و "امید به آینده" کاملا بیگانه است! 🖌به دلیل رودربایستی‌هایی که با رأس نظام دارد، در تخریب او محتاط‌تر عمل می‌کند ولی تمام بازوهای فکری و اجرایی او را -صریحاً یا تلویحاً- از دم تیغ می‌گذراند! 🖌انقلابی منفی هیچ تناسبی بین مواضع خود با مواضع رهبر جامعه نمی‌بیند و به ناچار متوسل به توجیهاتِ حال‌به‌هم‌زنی نظیر "تفاوت وظیفه امام و مأموم" می‌شود! 🖌به شدت عوام‌زده است و کف و هورای دیگران برای وی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ لذا می‌کوشد که همواره خود را در جایگاه معترض نگه‌داشته و به خیال خود صدای مردم باشد! 🖌انقلابی منفی نسبت به شخص خودش به شدت حساس بوده و محال است که به جهت رعایت مصالح انقلاب، در برابر انتقادات وارده به خود سکوت کند؛ در عین حال ترجیح می‌دهد که در برابر انتقادات به نظام اسلامی سکوت کرده و یا حتی با منتقدان هم‌صدا شود! به طور کلی، انقلابی منفی به هیچ وجه حاضر نیست که آبروی خود را هزینه کند. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰مرض خودنمایی‼️ 🔸کم‌وبیش در نهاد عمده انسان‌ها، میل به خودنمایی وجود دارد؛ اگرچه بارزترین مصداق این مسأله در کشف حجاب بانوان نمود پیدا می‌کند ولی این بیماری، منحصر در این مصداق نبوده و متناسب با هر شخص، به شکل‌های مختلفی ظهور می‌کند؛ به عنوان مثال کسی که به عنوان "حجاب بلاگر" فعالیت می‌کند اگرچه به ظاهر کشف حجاب نکرده ولی به وضوح از مرض خودنمایی رنج می‌برد؛ یا حتی آن شخصیت دینی و سیاسی که تقلا می‌کند با اظهارات شاذ و غیرمتعارف یا افشای یک مطلب محرمانه، توجه دیگران را جلب کند گرفتار شعبه‌ای از خودنمایی شده است! 🔸این بیان نورانی امام علی علیه‌السلام درباره خودنمایی است که فرمودند: "ما أقبَحَ بِالإنسانِ باطِناً عَليلاً و ظاهِراً جَميلاً ؛ چه زشت است كه انسان، باطنى بيمار و ظاهرى زيبا داشته باشد!"* واضح است که منظور از "ظاهر زیبا" در این روایت شریف، اعم از زیبایی‌های واقعی و خیالی است؛ چه بسا شخصی به زعم آن که فلان وضعیت، چهره‌ای زیبا از او نزد افکارعمومی می‌سازد خود را به آن شکل نمایش دهد؛ حال آن که حتی این زیبایی ظاهری نیز توهمی بیش نبوده و منجر به زشتی توأمان باطن و ظاهر خود گشته است! 🔸این مضمون در گنجینه ادبیات فارسی نیز منعکس شده است؛ "کلیم کاشانی" معتقد است کسی که برای جلب توجه اطرافیان، خود را به آب و آتش زده و به طرز افراطی به "آرایش ظاهری" می‌پردازد، در حقیقت پوچی و فقر درونی خود را فریاد می‌زند! وی می‌گوید خلأ زیبایی‌های طبیعی در مکانی مثل حیاط یک اداره، سازمان یا مدرسه و...، به واسطه نقّاشی روی دیوارهای آن جبران می‌شود ولی معمولا کسی دیوارهای یک باغ و گلستان را -که برخوردار از زیبایی‌های خدادادی می‌باشد- نقاشی نمی‌کند؛ وی چنین می‌سراید: نباشد نیکْ‌باطن در پی آرایشِ ظاهر به نقّاشْ احتیاجی نیست دیوارِ گلستان را ➖➖➖➖➖ *غررالحکم، ح۹۶۶۱ #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰شادی مصنوعی یا واقعی؟! 🔸در روزگار کنونی عمده تلاش‌هایی که برای شاداب کردن جامعه صورت می‌گیرد به در بسته می‌خورد؛ بهره‌مندیِ بی‌حد و مرز از عیش و نوش‌های مختلف نیز قادر نبوده‌اند که شادی حقیقی را برای انسان‌ها به ارمغان بیاورند؛ شاهد این ادعا را می‌توان در گسترش بی‌رویه استفاده از قرص‌های اعصاب و روان جستجو کرد! با این حال عده‌ای تلاش می‌کنند که همچنان یگانه راه نشاط و شادی را در همین "خنده‌های مصنوعی" خلاصه کرده و راه‌های واقعی رسیدن به سرور و شادمانی را با انواع برچسب‌ها و تمسخرها مسدود کنند! و عجیب آن که هرچه بیشتر دست و پا می‌زنند، بیشتر در باتلاق افسردگی، اندوه، اضطراب و... فرو می‌روند! 🔸شادی مصنوعی و حقیقی در ادبیات فارسی نیز مورد توجه قرار گرفته است؛ حافظ شیرازی معتقد است که اگر دیگران در عیّاشی و عشرت‌طلبی به دنبال شادی و خوش‌بختی می‌گردند، ما به واسطه اشک و عزاداری بر بهترین بندگان خداوند نشاط معنوی و البته حقیقی پیدا می‌کنیم؛ شاید در یک نگاه سطحی و ظاهربینانه، این "اشک و عزاداری" نشانه افسردگی باشد اما واقعیت آن است که اتصال به عالم غیب، حقیقت و روحی متفاوت از مشابه‌های دنیوی خلق می‌کند؛ به عبارت روان‌تر اشک با این مختصات، نه‌تنها نشانه افسردگی نمی‌باشد بلکه به منزله روحی است که در کالبد جامعه دمیده می‌شود و آن را از حالت خمودی و دل‌مُردگی خارج می‌کند؛ حافظ شیرازی چنین سروده است: گر دیگران به عیش‌وطرب خرّمند و شاد ما را "غمِ نگار" بوَد مایۀ سُرور #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰بحث از چپ اسلامی؛ آری یا خیر؟!(۱) 🖍 سخنان اخیر دکتر سیدمهدی موسوی درباره جریان "چپ اسلامی" و مصادیق آن، موجی از واکنش‌ها را به دنبال داشته است؛ در کنار استقبال گسترده‌ای که از این اظهارات صورت گرفت، مخالفت‌های جدی نیز با آن مشاهده شد؛ این مخالفت‌ها را می‌توان ذیل دو دسته کلی جای داد؛ دسته نخست کسانی هستند که در آن برنامه به طور صریح از پیروان چپ اسلامی معرفی شده بودند؛ مخالفت این دسته چندان دور از انتظار نبوده و قابل پیش‌بینی بود؛ آن‌چه که دور از انتظار بود، واکنش‌های ابتدایی و هیجان‌زده آنان بود که تناسب چندانی با یک محیط علمی و اخلاقی نداشت! امری که البته در ادامه مسیر تا حدودی اصلاح شد! دسته دیگری از مخالفان هستند که به صورت مستقیم، مخاطب چپ اسلامی نبوده ولی در عین‌حال مخالف پرداختن به این موضوع می‌باشند؛ استدلال این دسته آن است که مسأله اصلی در دوران کنونی، نفوذ نئولیبرالیسم در ارکان مختلف کشور می‌باشد و هنگامى که چپ‌ها در حال مبارزه با این پدیده شوم هستند، مرزبندی با آنان ضرورتی نداشته و حتی شایسته است که از ظرفیت آنان برای به چالش کشیدن نئولیبرالیسم بهره‌برداری شود؛ نگارنده درباره دسته اول نظری ندارد و البته امیدوار است که در گفتگوهای آینده -که وعده برگزاری آن داده شده است- حقیقت برای همگان آشکار شود اما روی سخن این یادداشت با دسته دوم است؛ 🖍برای ورود به گفتگو با این دسته، از تاریخ کمک می‌گیرم؛ اردیبهشت سال ۱۳۵۷ است؛ یعنی حدود ۹ماه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی؛ نهضت دوران پر تب و تابی را سپری می‌کند؛ چلّه‌هایی که پس از حادثه ۱۹دی در شهر قم شروع شده همین‌طور پیش می‌رود و هر بار یک منطقه‌ای از کشور را درمی‌نوردد؛ فشار رژیم بر نهضت به طرز عجیبی زیاد شده و حتی برخی از انقلابیون را از ادامه مسیر و رسیدن به پیروزی ناامید کرده است؛ همین امر برخی از دست‌اندرکاران مبارزه را به اتحاد با دیگر گروه‌های مخالف رژیم متمایل نموده است؛ امام تأکید دارد که از ظرفیت همه مردم برای مبارزه با شاه بهره برده شود ولی در عین‌حال از آلوده شدن نهضت به جریان‌های منحرف به شدت برحذر می‌دارد؛ این نکته را ۴اردیبهشت ۱۳۵۷ در مصاحبه با خبرنگار روزنامه فرانسوی لوموند بیان می‌کند؛ جایی که خبرنگار نظر امام درباره "اتحاد تاکتیکی با مارکسیست‌ها" را جویا می‌شود این پاسخ را دریافت می‌کند: "ما حتی برای سرنگون کردن شاه با مارکسیستها همکاری نخواهیم کرد؛ من همواره به هواداران خود گفته‌ام که این کار را نکنند؛ ما با طرز تلقی آنان مخالفیم؛ ما می‌دانیم آنها از پشت به ما خنجر زده‌اند و اگر روزی به قدرت برسند، رژیمی دیکتاتوری برقرار خواهند کرد و این مخالف روح اسلام است." شاید برخی‌ها این موضع امام را برخلاف اصول مدیریتی و سیاسی قلمداد می‌کنند اما امام تا آخرین لحظه بر این عقیده خویش پافشاری کرده و مکتب ناب انقلاب اسلامی را زیر دِین هیچ گروهی نمی‌برند؛ با این وجود مواجهه با چپ‌ها محدود به دوران امام راحل نبوده و پس از ایشان نیز چنین برخوردی به چشم می‌خورد... 👈ادامه دارد... ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰بحث از چپ اسلامی؛ آری یا خیر؟!(۲) 🖍تا سال‌ها پس از رحلت امام و خصوصا پس از فروپاشی شوروی، در ایران اسلامی نیز چپ‌ها در انزوای کامل فرو می‌روند؛ این وضعیت تا دهه۹۰ ادامه می‌یابد ولی در این دهه و به دلیل شرایطی که بر وضعیت اقتصادی کشور حاکم می‌شود، دومرتبه و به تدریج صدای پای چپ‌ها به گوش می‌رسد؛ بی‌تدبیری دولت وقت در مدیریت اقتصادی کشور، فضا را برای گسترش ادبیات چپ‌ فراهم کرده و گروه‌های مختلفی با توسل به همین ادبیات به نقد دولت می‌پردازند؛ در میانه چنین دولتی که شیفته و دلباخته غرب است و از گوشه و کنار آن، آرزوی "انحلال در نظم جهانی" شنیده می‌شود، بیانات رهبری در سال۱۳۹۴ مبنی بر خطر "احیای مارکسیسم در دانشگاه‌ها" تعجب فعالان فکری و فرهنگی را برمی‌انگیزد؛ ایشان علاوه بر آن که این اقدام را دمیدن در کوره خاموش قلمداد می‌کنند، اعلام می‌دارند که اگر چنین چیزی -احیای مارکسیسم- واقعیت داشته باشد قطعا پول آمریکایی‌ها پشت آن است؛ چرا که انگیزه دیگری برای این امر قابل تصور نبوده و همین شقّه‌شقّه کردن دانشجوها در مواجهه با تمدن غرب، دستاورد ارزشمندی برای آنان محسوب می‌شود؛ اما این سوال همچنان باقیست که چرا رهبری در این شرایط سخن از خطر احیای مارکسیسم به میان می‌آورند؟ 🖍تصور کنید که دشمن با تمام قوا به کشور هجوم آورده و ما نیز قرار است با جمعی از سربازان وفادار کشور، به مقابله با او بپردازیم؛ اما کاشف به عمل می‌آید که شماری از عوامل دشمن در آشپزخانه‌ای که مسئول تهیه غذا برای سربازان است نفوذ کرده‌اند و مواد غذایی آلوده و مسموم به دست سربازان می‌رسانند؛ جامعه مخاطبِ این عوامل نفوذی نه همه مردم که تنها سربازان خط مقدم می‌باشد؛ بنابراین سربازانی که از این غذا مصرف کرده‌اند، در میانه نبرد با دشمن و به جای آن که باری از دوش جنگ بردارند، سربار دیگر سربازان شده و بخشی از توان و نیروی جبهه خودی را مصروف خود می‌کنند؛ عین همین داستان در جنگ تمدنی با غرب نیز ساری و جاری است؛ سربازانی که قرار بود از مرزهای فکری و هویتی انقلاب اسلامی در برابر تمدن مهاجم غربی محافظت کنند به دلیل تغذیه فکری نامناسب و آلوده، پس از مدتی نه‌تنها قادر به انجام این رسالت خود نمی‌باشند بلکه توان دیگر نیروهای خالص و مخلص را نیز به خود مشغول می‌کنند؛ انواع و اقسام اتهاماتی را که در حوزه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی، سیاست خارجی، بهداشتی و... توسط متأثران از اندیشه‌های چپ به شهید رئیسی زده شد به خاطر بیاورید؛ تا جایی پیش رفتند که گویی برای خود این سربازان نیز باید جهاد تبیین صورت می‌گرفت! نکته قابل توجه در این میان آن است که عَرضه عریان اندیشه‌های چپ و راست، شیوه معقولی برای جذب جوانان پاک‌ و صادق انقلابی نخواهد بود لذا بهترین کار، التقاط این ایدئولوژی‌ها با اسلام است! اما راه جلوگیری از این گرفتاری چیست؟ چاره کار آن است که با مراجعه به اندیشه‌های متفکران اصیل انقلاب اسلامی -امام، رهبری، شهید مطهری و علامه مصباح- از مصرف تمام مواد فکری آلوده و مسموم اجتناب کرد؛ رواج گفتگو و تبادل نظر پیرامون خطرات اندیشه‌های التقاطی، کمک شایانی به این امر خواهد کرد. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal