نبودن، تو را می‌کشد؟

مرا حضوری که شبیه نبودن است می‌کشد.

دلم می‌خواهد همه‌ چیز را بگذارم و بروم طوری که کسی نداند من که هستم. مرا ببخش عزیزم، احساس وحشتناکی دارم. سوار قطار خواهم شد و تمامی وجودم را گریه خواهم کرد. -ا‌ولگا کنیپر ٫ نامه به آنتوان چخوف

شب که میشه

انگار پنج شیش تا پرونده قتل دارم

و هیچ جوره نمیتونم از خودم دفاع کنم

گاهی که صبح از رختخواب بیرون می‌آیی با خود می‌اندیشی که دیگر طاقتش را نداری ؛ اما از درون خنده‌ات می گیرد، زیرا تمام دفعات دیگری که این حس را داشته‌ای به یاد می‌آوری.

تو چرا باید بسوزی و بسازی؟

مگر عمر را چند بار به آدمیزاد می‌دهند؟

آن دو برای لحظه ای، در سکوت به هم نگاه کردند انگار خواب می دیدند و رویایشان در یک مکان مشخص به هم رسیده بود ؛ جایی که در آن صدا بیگانه بود.