-

ــ(:

دل یکی و ببری حق الناس گردنته.

از دیرباز این آیین بر صحیفه‌ی دل‌ها نگاشته شده که تا آوازه‌ی عشقی دوسویه در میان نباشد، هم‌نشینی با نامحرم روا شمرده نمی‌شود. اما دل، این پرنده‌ی سرکش، گاه آدمی را به وادی‌هایی می‌کشاند که نه مقصد اوست و نه مرادش. یکی خود را در نقابِ دوستی می‌پوشاند و دیگری به بهانه‌ی پیوندِ خواهری و برادری قدم به صحنه می‌گذارد؛ غافل از اینکه آن دیگری، بی‌آنکه خود بخواهد، در مسیری گام می‌نهد که عشق حقیقی‌اش در افقی دیگر در انتظارش بود. پس اگر به یقین دریافتی که این دلبستگی، قامتِ عشقِ راستین را ندارد، یار را از خویشتن دور کن و مهلتش ده تا خاطره‌ات را از دفترِ دل بشوید. مگذار که قلبش در بندِ خیالِ تو اسیر بماند و زندانیِ تردیدِ واهی گردد؛ آزادش گذار تا مهرِ حقیقی را در آفاقِ دیگر باز یابد. حال اگر کسی را رها کردیم،به منزله نامهربانی با او نیست،بلکه هر گره کوری باید باز شود و کلید قفل این دلبستگی رهایی است.

بیاید برای همه‌ی کسایی که فردا امتحان دارن دعا کنیم💞، این مدت فشارِ زیادی رو متحمل شدند.

ترسناک تر از برگه‌ی امتحانی بچه‌های مدرسن که قراره بیینمشون.

آن که هرگز-چون کلیدِ گنجِ مروارید- گم نمی‌شد از لبش لبخند، خواه روزِ صلح و بسته مهر را پیمان؛ خواه روزِ جنگ و خورده بهرِ کین سوگند...

کاش واقعاً این قائله‌ی امتحانات نهایی جمع شه. بسه آقا، بسه. شبیه پنیر پیتزا هی کشش می‌دن، هی خوششون میاد. مو روی کله‌ی ما نموند از استرس. گیر کردیم تو برزخ. دارید چیکار می‌کنید واقعاً شماها؟ غیر از اینه که سگ می‌زنه گربه می‌رقصه؟

اصلاً نمی‌خوام برم سمت نمونه‌سوالات که ببینم چند مَرده حلاجم. چونکه "هیچ مَرده حلاجم؛ هیچ مَرده!😭"