میخوانم تا دیگر در سر یادت پایان گیرد.

چه‌خسته‌ایم؛شبِ‌خوابِ‌جاودانه‌کجاست؟

امشب دیدمش بعد مدتها کوتاه از دور حالم خوب شد چقدر..

هیچ‌چیز حل نشده ویتا؛ همه‌چیز به‌ مرور فقط نادیده‌ گرفته‌ شد.

اما با هربار یادآوری دوباره‌ت دردو بهم هدیه می‌دی و من می‌مونم بی نفس

جمعه‌ی خوبی نیست

چون از پتوم دورم

چرا زمستونو دوست دارم؟ تا حالا شده از چیزی متنفر باشی و در عین حال دوسش داشته باشی؟ زمستون برای من همچین جایگاهی داره سرده؛ گاهی سرماش مغز استخونت رو می‌سوزونه و آزارت میده اما گاهی هم این یخ زدگی تورو به سر شدگی می‌رسونه و باعث می‌شه از تموم احساساتت رها بشی یه آرامش پوچ؟ من خیلی دوسش دارم!

دیگه نمی‌تونم‌ از‌ درون‌ تاریکی‌، بخاطرت‌ زندگی کنم.

طبق عادت قدیمی بعد یه ماه مشغول چک کردن اکانتش شدم دوباره به این رسیدم که چقدر نمی‌شناسمش