آقاجان؟
باورم نمیشه..
ما چطوری تونستیم این حجم از داغ را تحمل بکنیم که هرچقدر میریم جلوتر جای خالیتون بیشتر حس میشه...
چطور شما نیستی و داریم زندگی میکنیم؟ چطور از درد و فراغ نبودنتان نمردیم؟
اصلا کی و چگونه مارا رها کردی؟!
تازه خیر سرم سوگ و گریه هایم را گذاشتم برای بعد از انتقام؛
اسفند ماه سال دیگ ارتحال شما میشه؟😭.. کاش چشمامو میبستم و شمارو تو بیت صحیح و سالم میدیدم بی آنکه مویی از سرتون کم شده باشه. کاش همه اینا خواب بود و کاش میمردم و نمیدیدم نبودنتونو.
رهبر بخدا ماه در این خانه تو بودی
روشنگر این کلبه ویرانه تو بودی
از خاطر دلها نرود یادتو هرگز
ای آنکه به نیکی همه جا نام تو بودی
هر شب اگر ساعتها بنشینم و از دردِ دلتنگی مشترک سخن بگویم؛
از فقدان گریستن و نبودنتان کم گفتم؛!
"التیامِ زخمهام"
رهبر بخدا ماه در این خانه تو بودی روشنگر این کلبه ویرانه تو بودی از خاطر دلها نرود یادتو هرگز ای آنک
چه ناباورانه کتاب زندگی ات بسته شد پدرم.