گوشهٔ چادرتو‌ میگیرم‌ ، از‌ سختی‌ ها‌ رد‌ میشم : ) ..

دست خودم نیست که چشام میباره، اسمت گریه داره:))) 💔

بعد از خاکسپاری به پهنای صورت گریه میکرد و با خود میگفت: فاطمه جان، تحمل هر چیزی آسان است؛ مگر درد جدایی و فراق... - المَناقِب‌، صفحه۴۸

هَنوز حوصله‌ی عِشق دَر رَگم جاری‌ست نَمُرده‌ام که غَمَت را به چاه می‌گویی ..

ء./ برایت به ضمیمه‌ی دلتنگیِ پنهانی‌ام می‌نویسم که اگر سختیِ استخوان‌هایِ سینه‌ام نبود، قطعا قلبم از جا کنده می‌شد.

می‌گفت شب‌های فاطمیه بندِ دلم می‌لرزد و برای عشق فریاد می‌زنم. در این وادیِ حیرت اگر کسی ذره‌ای طعمِ عشق را چشیده باشد برای دردهای علی'ع' می‌میرد؛ میفهمد مرد باشی و معشوقه‌ات از تُ روی بگرداند به مانند طفلی یتیم می‌شوی. من فکر می‌کنم خاصیت عشق است عزیزِ من، که درنبودش گویی هیچ نداری. این شب‌ها علی'ع' هم بغضِ گلویش به مثابه‌ی فرزندانش از برای حُزنِ یتیمی‌ست. این شب‌ها با هربار برخواست و نشینِ کوثرش، وجودِ علی'ع' هم همانند نگارش می‌شکند.

هرموقع تو سختی کم آوردم شما بودی ؛ رو به خدا اسم تو رو بردم زهرا‌«ع» ..