انقدر گاهی از دست خودم خسته میشم، که دوست دارم برم جایی که خبری از خودم نباشه..
جایی و پیدا نمیکنم، ولی برایِ آروم کردنِ خودم، شما زو پیدا میکنم و میام پیشِ شما تا از خودم گلایه کنم.. تا بتونم آروم بشم:)
به قدری از خودم خستم که دوست دارم بغضِ این همه گلایه رو از حنجرم آزاد کنن:)..
من از خودم به حدی خستم، که حتی یه قدمِ دیگه هم تحملِ با خود بودن و ندارم.
باید گلایه کنم از خودم پیشِ تو..
این سفره یِ گلایه رو اگه پیشِ تو باز نکنم،
به رشته ای بدل میشه و دورِگردنم میپیچه.
من این طور مردن و دوست ندارم، نجاتم بده از این مرگِ تدریجی:)
هیچ خیری از خودم ندیدم و بازم به دنبالِ خودم و دنیا میچرخم.. هرچی خیر دیدم از خدایِ شما بود:)))))))
خروار خروار، بخاطرِ مردم، رویِ سینه یِ زندگیم جمع شده.
خرمن خرمن، دلم میخواد ها راهِ نفسِ زندگیمو بسته..
پشته پشته، برایِ دنیا سر راهِ زندگیم ریخته.
تو زندگیم دارم میگردم دنبالِ بخاطرِ خداها، چیزی پیدا نمیکنم.
خستم، خسته از به دورِ خود گشتن و باز هم سرجایِ اول که نه، به عقب برگشتن.
خستم از خودم، از ادم نبودنم، به منه بیچاره کمکم کن آقا:)))))
آقا من اندازه یِ دنیا برات حرف دارم..
از حسرتام، از زندگیم..
اما نوشتن تو اینجا کفاف نمیده:)
بماند بعدا:))))))) 💔
یه سری آدما، آدم نیستن فرشته ان..
وجودشون نعمته:)))))))
این و امشب قشنگ لمسش کردم:) ❤️