مداح مراسم دعای عرفه وقتی به قسمت يا مَنْ دَعَوْتُهُ... ذَليلاً فَاَعَزَّنى رسید، هوشمندانه حدیث امام رضا عليه‌السلام را خواند:  إِنَّ يَوْمَ اَلْحُسَيْنِ... أَذَلَّ عَزِيزَنَا و شروع به مرثیه‌سرایی کرد. تناسب کلمه ذلیل و اذل زمینه خوبی برای ذکر مصیبت فراهم می‌کند. ولی تناسب زمانی کامل می‌شود که هر دو قسمت جمله مذکور مدنظر باشد یعنی عزت هم بيان شود. مداح نگفت امام بعد از ذلت کربلا به عزت رسید و خدا همه چیزش را به امام داد تا دستگیر همه عالم شد. همین نکات است که روضه‌خوانی و مناجات‌خوانی را متناسب می‌کند و رعایت این نکات سبب می‌شود مخاطب آگاه تصور نکند مناجات در روضه تضعیف می‌شود. در ادامه دعا، امام حسین علیه‌السلام خدا را اینگونه صدا می‌زند: يا رازِقَ الطِّفْلِ الصَّغيرِ. مداح به اینجا که می‌رسد روضه طفل صغیرش را می‌خواند. اما به علی اصغر علیه‌السلام چه رزقی رسید و اسم رازق به آن طفل شیرخوارِ تشنه‌لبِ مذبوح چه ربطی دارد؟!  مقتل می‌گوید رزق طفل حسین در بهشت ادامه پیدا کرد؛ آنجا که هنگام گریه و شکوه امام از قاتل طفلش، ندای آسمانی آمد: دَعهُ يا حُسَينُ؛ فَإِنَّ لَهُ مُرضِعاً فِي الجَنَّةِ. او را واگذار ای حسین، او را در بهشت شیر می‌دهند. روضه‌خوان باید روضه را تا اینجا ادامه بدهد تا حق این فراز از دعا ادا شود.  روضه‌خوانان از مناجات‌خوانان بسیار بیشترند و مناجات‌هایی که به روضه‌خوانی تبدیل می‌شوند هم بسیارند. @estentagh

حجت‌الاسلام محمد‌حسن وکیلی در کتاب ریسمان محبت راز صلوات را تشریح کرده است. در این کتاب دیدگاه شهید مطهری در پاسخ به این سوال تکمیل شده است که: چرا برای پیامبر که انسان کامل است، طلب رحمت می‌کنیم؟ وکیلی از علامه طباطبایی نقل می‌کند معنای صلوات این است که رحمت ابتدا بر محمد و آل محمد و بعد به ما می‌بارد. از نقاط قوت کتاب شرح سخن رمزی سیداحمد حسینی اردکانی (در کتاب شرح و فضایل صلوات) است. وکیلی می‌گوید ما به بیانی در درون وجود پیامبر هستیم نتیجه اینکه هر گاه مومنی ترقی پیدا کند رسول خدا ترقی پیدا کرده است پس معلوم است چرا نمی‌گوییم اللهم ترحم علیّ بحق محمد و آل‌محمد. نتیجه این تحلیل، جمع بین روایات است. روایاتی که پیامبر را بی‌نیاز از مردم می‌داند و روایتی که صلوات را مایه ترفیع درجه پیامبر می‌داند. توضیح بیشتر در راستای کتاب این است که: آل معنایی عام‌تر از اهل دارد و می‌تواند شامل امت یا مؤمنین شود. داخل شدن در اهل و آل با تبعیت ممکن است که در آیه صلوات عبارت تسلیم گویای آن است. اینکه می‌گویند صلوات را ابتر نفرستید منظور درک مقام واسع نبوی و نسبت او با امتش است پس عبارت آل‌محمد اضافه کردن به دستور صَلُّوا عَلَيْهِ نیست بلکه آل محمد همان اَلَّذِينَ آمَنُوا در آیه مذکور هستند. روایات مربوطه در اینجا باطن آیات سوره احزاب را بیان کردند و هیچ جعل و زیادتی صورت نگرفته است. کسی که روایت را معارض آیه صلوات بپندارد، تحت تاثیر تصور قرآنیون روایت را نامعتبر کرده و صلواتش را ابتر نموده است. یادداشت کامل @rezakarimi @estentagh

سخنرانی مجازی با موضوع آثار عرضه زیارت عاشورا بر قرآن سه‌شنبه ۲تیر ۱۴۰۵ @estentagh