یعنی علم غیب الله در آسمان ها و زمین به اذن خودش ، در اختیار امیرالمومنین قرار دارد . 🔸و جالب است در حدیثی, حضرت امیر می فرمایند : أنا عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ درنزد من است کلید های غیب ... منبع : الخطب النادرة لأمیر المؤمنین، عبد الرسول زین الدین، صفخه : ١٩١- ١٩۴ مشارق أنوار الیقین فی أسرار أمیرالمؤمنین، برسی، صفحه : ١۶۵- ١۶۶ @f_azima1

🔸و جالب تر می شود که در آیه ۶۵ سوره نمل قرآن می فرماید : قُلْ لَا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ ۚ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ «بگو: در آسمان ها و زمین هیچ کس جز خدا غیب نمی داند، و آنان آگاهی ندارند چه زمانی برانگیخته می شوند؟» و ابجد صغیر آیه « الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّان َ» باز هم عدد مقدس ١١٠ می باشد که با نام مقدس علی صلوات الله علیه که همان عدد ١١٠ می باشد برابر است . یعنی غیب را خداوند ومعصومین علیهما السلام و در صدر آن ، وجود مقدس امیرالمومنین هستند که به اذن الهی دارای این علوم هستند !

🔸أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ صلوات الله علیه : انا الّذی سالف الزّمان و خارج و ظاهر فی آخر الزّمان... منم آن کسی که پیش از زمانم و خارج و ظاهر می شوم در آخر الزّمان. منبع : مناقب مرتضوی، کشفی صفحه ١۵۶ @f_azima1

«یکی از واژگان نادرست که در فرهنگ ایرانی رواج یافته و ریشه‌اش عمدتاً به بازی با مقدسات بازمی‌گردد، عبارت‌هایی است که متأسفانه تقریباً همهٔ ما بارها و بارها در گفتار منفی خود به کار برده‌ایم. همگان می‌دانیم که راه امیرالمؤمنین علی (صلوات‌الله‌علیه) همان راه راست است ، در قرآن نیز آن حضرت به‌عنوان صراط مستقیم یاد شده‌اند، و حتی اصحاب یمین (اصحاب راست) به‌عنوان بهشتیان معرفی شده‌اند. با این همه، در فرهنگ عمومی وقتی می‌خواهند کسی را که در حال نقش‌بازی کردن یا طفره رفتن است توصیف کنند، می‌گویند: «خودش را به کوچهٔ علی‌چپ زده». این واژگان و چنین جملاتی، بی‌تردید ناروا و ناپسند است. از امروز آن‌ها را به کار نبریم.» ✍️ | فرهاد عظیما @f_azima1

دقت کردید هیچ سنی نمی گوید که « فلانی خودش را به کوچه عمر چپ » یا «عثمان چپ زده » ...

چقدر با نام «غضنفر» جک و لطیفه در ایران ساخته شد در حالیکه در غضنفر از القاب حضرت امیر است ... و باز هم فرهنک ایرانی بیشترین تولید کننده جوک و لطیفه علیه این لقب عظیم بوده است ..

چرا در فرهنگ سنی ها ، شما جوک با نام ابوبکر و عثمان و عمر را نمی بینید اما در فرهنگ شیعه تا دلتان بخواهد ساخت فکاهی ها علیه مقدسات و معصومین به وفور دیده می شود !

شاعران عرب با نام زیبای غضنفر اشعاری در مدح امیرالمومنین می سرودند. آمده است که جوانی پس جنگ خندق به مردم مدینه شعری را سرود و خطاب به مردم مدینه گفت که نباید کشتن عمرو را به خود نسبت دهید و آن‌را هنر خودتان بدانید؛ زیرا او را ، شیری کشته است. 🔸فلم تقتلوا عمرو بباسکم ولکنه الکفوء الهزبر الغضنفر « شما عمرو را با نیروی خود نکشتید، بلکه همتای او، شیرِ دلاور و غضنف، او را از پای درآورد.» ابن شهرآشوب در مناقب از ابن طوطی چند بیت شعر درباره لیلة المبیت و فضیلت و شجاعت حضرت علی صلوات الله علیه نقل کرده و در آن از لقب لیث و غضنفر برای آن‌حضرت استفاده کرده است: 🔹فصال علی بالحسام علیهم کما صال فی العریس لیث غضنفر فولوا سراعا نافرین کأنما هم حمر من قسور الغالب تنفر «پس علی با شمشیر بر آنان حمله برد، چنان‌که در عرصه، شیری غضنفر یورش آورد آنان شتابان گریختند و پراکنده شدند،گویی گورخرانی بودند که از برابر شیرِ پیروز می‌گریزند.»

واژه هایی چون «بس کن علی و...» بسیاری از واژه های تحقیر آمیز دیگر را که در کنار نام مقدس معصوم قرار می دهند نیز از ابداعات نسل جدید شیعه می باشد که نقل دهان بسیاری از جوانان در شبکه های مجازی است ! تصور می کنید اینها عواقب ندارد ؟ اینکه نام کوروش رو باید حتما با پسوند کبیر عنوان کنند ،اما در توهین و تحقیر مقدسات راه همیشه باز است چون احساس می کنند اگر آنها را با پسوند های ناپسند بیاورند ، حس حال خوب به آنها دست خواهد داد. و وای بر اینها از عواقب دنیایی و اخروی این کار ...

این بازی با مقدسات به صورت زیر پوستی از کودکی شروع شده مانند : توی ده شلمرود، حسنی تک و تنها بود. حسنی نگو، بلا بگو، تنبل تنبلا بگو، موی بلند، روی سیاه، ناخن دراز، واه واه واه

همینطور نعوذ بالله ، قصه حسن ک*چ*ل ...