🔹در روایتی مالک‌اشتر گوید : در جنگ صفین زمانی‌که امیرالمؤمنین صلوات الله علیه مشغول نماز می‌گشت ، ذوالفقار تبدیل به اژدها می‌شد و از مولا صلوات الله علیه محافظت می‌نمود. پانوشت : البته نه به این معنی که حضرت نیاز به محافظت داشتند بلکه این افتخاری بود برای شمشیر خدا که به دور مولایش طواف کند. منبع : کلیات دخیل ملاحسین مراغه ای ۴/۱۰۴ @f_azima1

🔸امیرالمومنین صلوات الله علیه : لَو كُشِفَ الغِطاءُ ما ازدَدتُ يَقينا. اگر پرده كنار رود، بر يقين من چيزى افزوده نشود. یعنی حضرت در نهایت ایمان به خداوند بودند ، نه بلکه خود معنی ایمان و غیب هستند . مگر در سوره حجرات نخوانده اید که « وَ لكِنَّ اللهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإيمانَ وَ زَيَّنَهُ في قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ » ولى خداوند ايمان را محبوب شما قرار داده و آن را در دل‌هايتان زينت بخشيده، و كفر و فسق و گناه را منفورتان قرار داده است ،كسانى‌كه داراى اين صفاتند هدايت يافتگانند. و تفسیر امام باقر علیه السلام را درباره این سوره نشنیده اید که می فرمایند : حُبُّ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ إِیمَانٌ وَ بُغْضُهُ نِفَاقٌ ثُمَّ قَرَأَ وَ لکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمانَ إِلَی قَوْلِهِ نِعْمَهًًْ. دوستی امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب (صلوات الله علیه) ایمان و دشمنی او ، نفاق است آنگاه این آیه را تلاوت فرمود: وَ لکِنَّ اللهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمانَ ... منبع : تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۴، ص۵۲۴

🔹بله حضرت امیرالمومنین، همان معنی ایمان و غیب هستند که خداوند او در قرآن را محبوب ما قرار داده است ...

🔹دیر یا زود این اتفاق برای بسیاری می افتد و روزی روح از ساق های پا شروع به خارج شدن می کند و زمانیکه که به گلو می رسد فرد یقین می کند که دیگر همه چیز تمام شده است ، حالا عزائیلی که هر روز به تو نگاه می کرد بر سر بالینت حاضر شده ، زیرا وی فرمان برداری است که تردید نمی کند و اکنون پرونده ات بسته شده و دیگر هیچ دانشی ، ثروتی ، قدرتی و شهرتی به کار نخواهد آمد ، چون اساسا اینها در جهان ابدی جایی را ندارند ، پس بهتر نیست زندگی خود را صرف چیزی که همه جهان ها برای او ساخته شده اند نماییم و چیزی را از پیش برای آن جهان بفرستیم ؟ ✍ | فرهادعظیما @f_azima1

🔸تو می دانی که برای چه به این دنیا آمده ای ، پس چرا وجودت را صرف چیزی میکنی که برای آن نیامده ای ... ✍ | فرهادعظیما @f_azima1

#سوال_مخاطبین جواب : ما برای فهم اینکه چرا به اینجا فراخوانی شده ایم به این دنیا آمده ایم و درک این چرایی بستگی به ظرفیت ما دارد که چگونه به این جواب برسیم .

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمودند: 🔸جدم عبدمناف قمربطحاء بود و علی( صلوات الله علیه) از او و یوسف و تمام زیبا رویان زیباتر است. و فرمود: پس هر که می خواهد خدا را ببیند، نظر کند بر وجه علی بن ابیطالب. منابع :بحارالانوار، مجلسی، مدینة‌المعاجز، بحرانی امالی صدوق، شمائل امیرالمومنین صلوات‌الله‌علیه، ینابیع الموده،مناقب

🔹درحکمت ۴۴٣ نهج البلاغه آمده است که حضرت امیرالمومنین در باره مالک اشتر فرمودند : مَالِکٌ وَ مَا مَالِکٌ، وَ اللَّهِ لَوْ کَانَ جَبَلًا لَکَانَ فِنْداً، وَ لَوْ کَانَ حَجَراً لَکَانَ صَلْداً؛ لَا یَرْتَقِیهِ الْحَافِرُ، وَ لَا یُوفِی عَلَیْهِ الطَّائِرُ. مالک، اما چه مالکى! به خدا سوگند اگر کوه بود یکتا بود و اگر سنگ بود سرسخت و محکم بود ، هیچ مرکبى نمى توانست از کوهسار وجودش بالا رود و هیچ پرنده اى به قله آن راه نمى یافت.

🔸در روایتی دیگر آمده بود که : روزی از امیرالمومنین صلوات الله علیه پیرامون شجاعت مالک اشتر سوال می کنند : حضرت در جواب مالک اشتر را آنقدر شجاع معرفی می فرمایند که اگر در شبی تاریک پای خود را بر روی بدن یک #شیر ماده بگذارد و شیر بر وی نعره زند ، مالک حتی پلک هم نمی زند! آنوقت از مالک می پرسند که تو با این همه شجاعت آیا تا به حال ترسیدی ؟ مالک می گوید ؛ در جنگ صفین بود که حضرت علی (صلوات الله علیه) فرمود ، پسرم عباس امروز به میدان می رود ، مالک رو به مولا می گوید در جنگاوری و دلاوری عباس (علیه السلام) شکی نیست اما جنگ احتیاج به تجربه دارد و اگر شما اجازه دهید من خود به میدان بروم . مالک ادامه می دهد، بعد از گفتن این حرف ، #عباس چنان #نگاهی به من انداخت که من برای اولین بار در عمر خود #ترسیدم. .

امام صادق علیه السلام : 🔸کَانَ عَلِیٌّ (صلوات الله علیه) یَقُومُ فِی الْمَطَرِ أَوَّلَ مَا یَمْطُرُ حَتّی یَبْتَلَّ رَأْسُهُ وَ لِحْیَتُهُ وَ ثِیَابُهُ ... وقتی‌که باران شروع به باریدن می‌کرد امیرالمومنین علی صلوات الله علیه ، زیر آن باران می‌رفت، به‌طوری‌که سر و ریش و لباس ایشان خیس می‌شد ... منبع : تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۴۰ الکافی، ج۱۵، ص۵۴۴/ البرهان