قوسی تبریزی هم در جواب سه شخص بالا چند بیت کاملا متفاوت میگه :

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را بهایش هم بباید او ببخشد کل دنیا را مگر من مغز خر خوردم در این آشفته بازاری که او دل را بدست آرد، ببخشم من بخارا را ؟ نه چون صائب ببخشم من سر و دست و تن و پا را نه من آن شهریارانم ببخشم روح و اجزا را که این دل در وجود ما خدا دارد که می ارزد هزاران ترک شیراز و هزاران عشق زیبا را ولی گر ترک شیرازی دهد دل را بدست ما در آن دم نیز شاید ما ببخشیمش بخارا را

_

ای مرگ بیا! زندگی مارا کشت. . -کتاب باز

من :

:)

کاش‌برگردیم‌به‌اون زمان(:

ــــ ـ وقتی رفتم سر کلاس دیگه اون صندلیِ ردیفِ آخر کنارِ پنجره برام خالی نبود ، بچه ها گفتن دیروز کارای انصرافش انجام شد و واسه همیشه رفته !

او به دنبال چه می کشد تورا؟ تو غرق چه رویایی دنبال او میدوی؟! به خیال خوش وصال دلبسته ای یا به خنده های فریب دهنده اش ؟ ای دل دریغا که این بارتو بازنده این قصه ای! همچو فرهاد که قمار کرد زندگی اش را بر سر قله کوه به یاد شیرین.. همچو مجنون که میم جنون برسر او برچسب دیوانگی بر پیشانی اش چسباند.. بنشین و گوش دل بسپار و تماشا کن!.. نرجس نوشت

مادربزرگم می‌گفت: درو که کامل نبندی نمیدونی باد بعدی که بیاد میبندتش یا بازش می‌کنه این میشه بلاتکلیفی... تو زندگیت همیشه یا برو بیرون یا بیا تو و بعدش درو محکم ببند. اجازه نده هیچکس بلاتکلیف نگهت داره!