مادربزرگم می‌گفت: درو که کامل نبندی نمیدونی باد بعدی که بیاد میبندتش یا بازش می‌کنه این میشه بلاتکلیفی... تو زندگیت همیشه یا برو بیرون یا بیا تو و بعدش درو محکم ببند. اجازه نده هیچکس بلاتکلیف نگهت داره!

:)

خیلی دوس دارم یه آنه شرلی درون داشته باشم..

عشق زیباست و حرمت دارد :)))

شما هم اینجورید که نمیدونید از ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ چه اتفاقایی افتاده و چطور به این آدم الان تبدیل شدید؟🫠

گفته بودی که چرا خوب به پایان نرسید؟ راستش زور من ِ خسته به طوفان نرسید گر چه گفتند بهاران برسد مال منی قصه آخر شد و پایان زمستان نرسید من گذشتم که به تقدیر خودم تکیه کنم جگرم سوخت ولی عشق به عصیان نرسید کلِ این دهکده فهمید که عاشق شده ام خبر اما به تو ای دختر چوپان نرسید - شهریار

-

رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد دلشوره ی ما بود ‌، دل آرام جهان ‌شد :)

در اول آسایشمان سقف فرو ریخت هنگام ثمر دادنمان بود ‌، خزان شد

زخمی به گل کهنه ی ما کاشت خداوند اینجا که رسیدیم همان زخم ‌، دهان شد ‌!

آنگاه همان زخم ‌، همان کوره ی کوچک‌ ‌‌؛ شد قله ی یک آه ‌، مسیر فوران شد

با ما که نمک گیر غزل بود چنین کرد با خلق ندانیم چه ها کرد و چنان شد