فریاد مردم یک‌رنگ منتخب شابلون‌های جنگ تحمیلی سوم بخش دوم منتخب آثار 🔹اکنون پس از چهل‌و‌اندی سال، جنگ جمهوری اسلامی ایران با جهان کفر و شیطان اکبر به مرحلۀ مستقیم خود رسیده است، گویی همان شعارها دوباره جان گرفته‌اند. هر گوشۀ شهر را که بنگری، دیواری نیست که شابلونی بر خود نبیند؛ خودرویی نیست که بر شیشه‌اش فریادی نقش نبسته باشد. گوشه‌کنار مردم عادی یا بسیجیان هنرمند را می‌بینی که با شابلون و اسپریِ رنگ، بر دیوارها و پشت ماشین‌ها طرح می‌زنند. شعارهایی با همان حال‌وهوای سال ۵۷ که نشان می‌دهد آرمان‌های انقلاب نزد مردم هنوز کهنه نشده‌اند. 🔹شابلون‌ها معمولاً سودای حرف تازه زدن ندارند بلکه بیشتر می‌خواهند زبان باشند برای آن فریاد مردم که در دل دارند و برای همین، اغلبشان شعارها یا شعرهایی صریح‌ و ساده‌اند؛ مثل «بزن که خوب می‌زنی»، «مردم علاج در وطن است» و حتی «لبیک یا خامنه‌ای»، «مرگ بر آمریکا» و شعارهایی از این دست. 🔹اما چرا در میان این همه فرم‌های گرافیکی و حرفه‌ای، باز این هنر سادۀ شابلون‌نویسی است که در لحظۀ جنگ حرف دل مردم را نمایندگی می‌کند؟ جدای از آنکه این هنر از بطن انقلاب جوشیده و مردمی‌ترین فرم اعتراض و ابرازِ ایمان است، دلیل اقبال به آن را در سادگی و صراحتش باید جست. متن کامل یادداشت 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane