eitaa logo
فرارَوی
663 دنبال‌کننده
398 عکس
377 ویدیو
17 فایل
« برای فراتر رفتن از موقعیت، مادّیت و أنانیّت » گزیده ای از تحلیل ها و یادداشت های روز پرداخت به مسائل کشوری و استانی تبیین تحولات تاریخی ارتباط با ما @FarzadAqdasian @Irani1871 https://eitaa.com/fararavi
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰 مادورو و رضاشاه 🔹 از سرعت سقوط مادورو و رئیس جمهور دزدی آمریکا تعجب میکنید؟ خب شهریور ۱۳۲۰ رضاشاه خودمان هم کمتر از ۸۰ ساعت دوام آورد. کشور توسط روس و انگلیس اشغال شد. رضاشاه به بندرعباس منتقل و با کشتی از کشور اخراج شد. محمدرضا نتوانست پدر را به ایران بازگرداند. ما هم این ذلت را تجربه کرده ایم. . 🔹 رضاشاه و خانواده‌اش در ساعات پایانی شب ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ وارد اصفهان شدند و در منزل سرتیپ شعری فرمانده پادگان این شهر اسکان یافتند و فردای آن روز به منزل کازرونی از ثروتمندان و مریدان شاه رفتند و تا ۳۰ شهریور همانجا ماندند. صبح ۳۰ شهریور به یزد منتقل شدند و در منزل هراتی و بعد منزل سرهنگ پاشا مبشر اقامت کردند. او و همراهانش فردای آن روز وارد رفسنجان شدند و پس از صرف ناهار عازم کرمان شدند. آنان به منزل ابوالقاسم هرندی از خانهای شهر رفتند. 🔹 رضا شاه در شهر کرمان به بیماری عفونی گوش درد مبتلا شد. او تصمیم داشت چند روز در کرمان اقامت کند اما این درخواست با مخالفت کنسول انگلیس که اصرار داشت هر چه سریعتر از کشور خارج شود روبرو شد. او با عصبانیت به کنسول انگلیس گفت: «کجا بروم‌، من حتی ۵ ریال پول در جیبم ندارم.» کنسول گفت نگران نباشید همه مخارج سفر شما تأمین شده و بعداً از پسرتان وصول خواهد شد.» 🔹 رضاشاه تمایل داشت چند هفته در بمبئی اقامت کند و بعد رهسپار آمریکای جنوبی شود اما نمی‌دانست در انتخاب مقصد سفر هم اختیاری ندارد. 🔹 شاه و همراهان پس از ۴ روز اقامت در کرمان، به ناچار عصر روز چهارم مهر ۱۳۲۰ به طرف بندر عباس حرکت کردند. شب را در سیرجان ماندند و ظهر روز بعد در دهکده حاجی‌آباد ناهار خوردند و شب هنگام به بندر عباس رسیدند. او شب را در یکی از ساختمانهای ارتش به سر برد ولی به خانواده‌اش گفت در کشتی مسافربری انگلیس ـ هندی «بندرا» که قرار بود فردا آنان را به سوی بمبئی ببرد استراحت کنند. 🔹 رضاشاه پنجم مهر لباس نظامی را از تن درآورد و برای اولین بار لباس شخصی به تن کرد و وارد کشتی بندرا شد. فریدون جم و سایر درباریان و همراهان غیر از خانواده رضاشاه در اینجا از وی جدا شدند و کشتی در ساعت ۸ صبح به سوی بندر بمبئی در هند به راه افتاد. کشتی بسیار کند حرکت می‌کرد و او و خانواده اش ۹ مهر به ساحل بمبئی رسیدند. در ساحل یک انگلیسی به نام «کلرمونت اسکرین» که قبلاً سرکنسول بریتانیا در مشهد بود و به فارسی تسلط داشت وارد کشتی شد و به رضاشاه و همراهان گفت که حق خروج از کشتی ندارند. تعدادی سرباز هندی نیز مراقب بودند که هیأت ایرانی از کشتی خارج نشوند. «کلرمونت اسکرین» به رضاشاه گفت شما چند روزی در کشتی خواهید ماند و سپس به جزیره موریس در جنوب شرقی قاره آفریقا منتقل خواهید شد. او عصبانی شد و به مأمور انگلیسی گفت: «مگر ما بازداشت شما هستیم. شما حق ندارید برای ما تعیین تکلیف کنید. در تهران به من گفته بودند که به هر کجا بخواهم می‌توانم بروم. چرا اجازه نمی‌دهید من به آمریکای جنوبی بروم و چرا مانع می‌شوید که ما در بمبئی پیاده شویم؟» 🔹 کلرمونت در پاسخ فقط یک جمله گفت و آن اینکه «من اظهارات شما را تلگراف می‌کنم ولی فعلاً جز آنچه گفتم نمی‌توانم انجام دهم.» 🔹 هیأت ایرانی ۵ روز در هوای گرم و شرجی ساحل بمبئی در کشتی ماندند سپس در تاریخ ۱۴ مهر ۱۳۲۰ با قایق به یک کشتی برمه‌ای منتقل شدند. کشتی برمه‌ای در غروب ۱۴ مهر سینه ‌آبها را شکافت و پس از ۹ روز در ۲۳ مهر به بندر پورت لوئی پایتخت جزیره موریس رسید. چند تاکسی، رضاشاه و هیأت همراهش را به اقامتگاهشان در جزیره بردند. ✍ علیرضا زادبر 🌐 فــــــــــــــرارویــــــــــــ.... @fararavi
13.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💢 دلیل اصلی حمله ترامپ به ونزوئلا چه بود؟ این گزارش به بررسی ابعاد و دلایل اصلی حملات دولت دونالد ترامپ علیه کشور ونزوئلا و نیکولاس مادورو می‌پردازد. @fararavi
«ایران، بین دو تخیّل» آیا وضعِ موجودِ اقتصادی، قابل‌قبول است؟ خیر! پس چگونه است که دو گروه -که هر دو آسیب‌پذیرند- در مقابل یکدیگر موضع می‌گیرند و روایت‌هایی متضاد ارائه می‌دهند؟ گروه اول، تصویری آرمانی پس‌ذهن خود دارد: «آرمان‌شهر». یعنی باور دارند می‌شد بهتر بود، اما اکنون نیست… گروه دوم، کابوسی پس‌ذهن خود دارد: «ویران‌شهر». یعنی می‌بینند که وضعیت می تواند از اینی که هست، به‌مراتب بدتر باشد… این، مبارزه‌ای است بر سر دو روایت از واقعیت؛ نبردی برای تسلطِ «تخیلات» بر ذهن جمعی. تخیل غیر از توهم است. تخیل، تصورِ وضعی دیگر است؛ اما توهم، تصدیقِ آن وضع دیگر به‌جای واقعیت موجود. ایران امروز، میان دو تخیل گسترده در نوسان است: ۱. تخیلِ آرمان‌شهری ۲. تخیلِ ویران‌شهری هر دو تخیل، هم می‌توانند امیدبخش باشند و هم ویرانگر؛ یکی با آرزوی آنچه نیست، دیگری با ترس از آنچه ممکن است بیاید. «رحمان رزم پا» @fararavi
18.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔰 قسمت سوم گفتگوی ویژه خبری اِخوار 🎙️ بحث و گفت وگوی جذاب و خَش مجری و کارشناس تقریبا زبده بین المللی 🌐 فــــــــــــــرارویــــــــــــ.... @fararavi
🔰 تعارض های دوگانه در واقعیت های بین المللی 🔹 توییت ۱۲ دی ۱۴۰۴ ترامپ نسبت به معترضان ابراز نگرانی میکند و برای شلیک به معترضان ایرانی توییت میزند و ایران را تهدید میکند که اگر به سمت معترضان شلیک کند ، آمریکا به نجات معترضان خواهد آمد. 🔹 اما پس از گذشت یک هفته در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ ، در واکنش به شلیک پلیس مهاجرت به یک زن در ایالت مینه سوتا گفت : که پلیس از خودش دفاع کرده است چون نیروهای امنیتی توسط مهاجران مورد حمله و هدف قرار می‌گیرند! 🔹 آنچه میبینیم واقعیت هایی است که نسبت به سایر کشورها ضدیت به مردم و حقوق بشر نامیده میشود اما نسبت به خود آمریکا حق دفاع! 🌐 فــــــــــــــرارویــــــــــــ.... @fararavi
4.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ببینیم و ایستادگی را تمرین کنیم
38.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
‌🔰 آیا باید بترسیم؟! 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🌐 فــــــــــــــرارویــــــــــــ.... @fararavi
🔰 آیا رفتار آمریکا در حرکت کشتی های جنگی نشانه ای از نزدیک شدن جنگ است؟ 🔷 برای پاسخ به این پرسش، ۵ استدلال را بررسی میکنیم؛ 🔹 استدلال اول : چرا جنگ ترکیبی، جایگزین جنگ کلاسیک شده است؟ در گذشته، قدرت‌های استکباری با بمباران مستقیم به اهداف خود می‌رسیدند. امروز، با وجود توان موشکی و پهپادی ایران که حتی ناوگان غول‌پیکر آمریکا را در معرض خطر قرار می‌دهد، -سخت به گزینه‌ای پرهزینه و پرریسک تبدیل شده است. به همین دلیل، دشمن به جنگ ترکیبی روی آورده؛ جنگی که در آن تحریم‌های اقتصادی، جنگ رسانه‌ای و تحریک ناآرامی‌های اجتماعی، جایگزین گلوله شده‌اند. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که حرکت ناوها به سمت خلیج فارس نیز نه برای جنگ، بلکه برای تقویت این روند روانی طراحی شده است. 🔹 استدلال دوم : تحریم‌ها جایگزین جنگ شده‌اند، نه مقدمه آن؛ تحریم‌های اقتصادی علیه ایران با دقت جراحی طراحی شده‌اند تا فشار را بر -مردم وارد کنند، نه بر پادگان‌ها. این امر نشان می‌دهد که دشمن هنوز به کارآیی این ابزار ایمان دارد و نیازی به گام خطرناک جنگ نظامی نمی‌بیند. تشدید تحریم‌ها نشانه نیاز به جنگ نیست، بلکه نشانه اعتماد دشمن به اثربخشی ابزارهای غیرنظامی است. 🔹 استدلال سوم : فضای مجازی، میدان نبرد اصلی است؛ نکته شگفت‌انگیز اینجاست: اگر هدف دشمن جنگ نظامی بود، اولویت اول، هدف قرار دادن پایگاه‌های موشکی یا سامانه‌های دفاعی ایران می‌بود. اما تمرکز اصلی بر تحریک نارضایتی‌های اجتماعی از طریق شبکه‌های مجازی است. این امر ثابت می‌کند که هدف، شکستن انسجام داخلی جامعه از درون است، نه نبرد نظامی از بیرون. فضای مجازی به میدان نبرد کم‌هزینه تبدیل شده که در آن یک پست تحریک‌آمیز، جایگزین هزاران گلوله شده است. 🔹 استدلال چهارم : دشمن از عبور از خط قرمز بازدارندگی می‌ترسد؛ الگوی اقدامات خصمانه همواره در محدوده‌ای طراحی شده‌اند که از واکنش نظامی ایران جلوگیری کنند. این امر نشان‌دهنده محاسبه دقیق دشمن است؛ او می‌داند که عبور از خطوط قرمز ایران (مانند تجاوز به حریم هوایی یا حمله به زیرساخت‌های حساس) می‌تواند زنجیره‌ای از واکنش‌های غیرقابل پیش‌بینی را آغاز کند که حتی برای آمریکا هم کنترل‌ناپذیر خواهد بود. 🔹 استدلال پنجم : بازدارندگی ایران؛ اینجاست که نقش تاریخی توان نظامی ایران آشکار می‌شود. سامانه‌های موشکی دقیق، ناوگان پهپادی پیشرفته و عمق استراتژیک در محور مقاومت، هزینه جنگ با ایران را برای دشمن به رقمی غیرقابل تحمل تبدیل کرده‌اند. این بازدارندگی معتبر، جنگ سخت را از یک گزینه عملیاتی به یک کابوس استراتژیک برای دشمن تبدیل کرده است. همین عامل است که امروز دشمن به جای جنگ، به تحریم و جنگ رسانه‌ای روی آورده است. 🌐 فــــــــــــــرارویــــــــــــ.... @fararavi
نکته تأمل برانگیز
توییت محسن برهانی
🔰 اگر تنگه هرمز بسته شود، نفت از کجا عبور می‌کند؟ 🔷 بررسی پترولاین، فجیره یا جیحان؛ گزینه های جایگزین عربستان و امارات؛ 🔹 تنگه هرمز با عبور روزانه بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت، معادل یک‌پنجم صادرات جهانی، حیاتی‌ترین مسیر ترانزیت انرژی جهان به‌شمار می‌رود. حدود ۹۰ درصد صادرات نفت خام و گاز طبیعی مایع (LNG) کشورهای حاشیه خلیج فارس از این مسیر انجام می‌شود. به همین دلیل، هرگونه اختلال در این آبراه راهبردی می‌تواند به سرعت بازار انرژی جهان را ملتهب کرده و قیمت‌ها را به سطحی غیرقابل پیش‌بینی برساند. 🔹 پترولاین؛ شریان راهبردی عربستان : عربستان سعودی برای کاهش ریسک وابستگی به هرمز، سال‌ها پیش خط لوله پترولاین (Petroline) را راه‌اندازی کرد که نفت شرق این کشور را به بندر ینبع در دریای سرخ منتقل می‌کند. این خط لوله با ظرفیت اسمی ۷ میلیون بشکه در روز یکی از مهم‌ترین خطوط استراتژیک منطقه است، اما تنها مختص عربستان بوده و قابلیت پوشش صادرات سایر کشورها را ندارد. 🔹 فجیره؛ تلاش امارات برای بی‌نیازی از تنگه : خط لوله حبشان–فجیره (Habshan–Fujairah)، ابتکار امارات برای دسترسی به دریای عمان بدون عبور از تنگه هرمز است. این خط با ظرفیت حدود ۱.۵ میلیون بشکه در روز، بخشی از صادرات امارات را از ریسک‌های امنیتی هرمز جدا کرده، اما ظرفیت محدود آن اجازه نمی‌دهد به یک جایگزین منطقه‌ای تبدیل شود. 🔹 جیحان؛ مسیر پرچالش عراق : عراق نیز از طریق خط لوله کرکوک–جیحان (Kirkuk–Ceyhan) نفت شمال خود را به بندر جیحان در دریای مدیترانه می‌رساند. با وجود اهمیت ژئوپلیتیکی این مسیر، ناپایداری سیاسی در اقلیم کردستان عراق باعث شده که این خط لوله به‌دفعات از مدار صادرات خارج شود و قابلیت اتکای بلندمدت نداشته باشد. 🔹 کشورهای بی‌مسیر؛ قطر، کویت و حتی ایران : قطر و کویت در شرایط کنونی هیچ مسیر جایگزینی برای صادرات نفت و گاز خود ندارند و تمام صادرات آن‌ها وابسته به عبور از تنگه هرمز است. ایران نیز با وجود برنامه‌های گسترده، هنوز نتوانسته خط لوله‌ای برای انتقال نفت به چابهار یا دیگر بنادر سواحل دریای عمان احداث کند. 🔹 بحران فرآورده‌ها و LNG؛ گره کور صادرات : در کنار نفت خام، بخش عمده‌ای از صادرات فرآورده‌های نفتی و LNG کشورهای منطقه نیز به تنگه هرمز وابسته است. این موضوع، بحران را پیچیده‌تر می‌کند چرا که هیچ‌یک از خطوط فعلی توانایی انتقال این اقلام را ندارد و مسیرهای جایگزین نیز زیرساخت لازم برای آن‌ها را فراهم نکرده‌اند. 🔹 جایگزینی وجود ندارد : با وجود طراحی مسیرهایی مانند پترولاین، فجیره و جیحان، هنوز هیچ گزینه‌ای برای جایگزینی کامل تنگه هرمز وجود ندارد. این گلوگاه، همچنان محور اصلی گردش نفت جهان باقی مانده و هرگونه تنش در آن، به‌معنای تعطیلی بخش بزرگی از صادرات انرژی در سطح جهانی است. در شرایط بحرانی، مسیرهای جایگزین تنها می‌توانند بخشی از بحران را کنترل کنند. تنگه هرمز با سهم حدود یک‌پنجم از تجارت جهانی نفت، مسیر بی‌بدیلی است و اختلال در آن می‌تواند تبعات شدید اقتصادی برای جهان داشته باشد. تلاش کشورهای منطقه برای بی‌نیاز شدن از تنگه هرمز، اگرچه گامی در راستای کاهش ریسک ژئوپلیتیک است، اما واقعیت آن است که هرمز، هنوز بی‌رقیب‌ترین مسیر انرژی جهان باقی مانده است. در صورت بسته شدن این گلوگاه، قیمت نفت ممکن است جهش‌های تاریخی را تجربه کند و شوک انرژی به مرزهای اقتصاد جهانی سرایت کند. 🌐 فــــــــــــــرارویــــــــــــ.... @fararavi
وطن.... 🌐 فــــــــــــــرارویــــــــــــ.... @fararavi