اگر کوسهها آدم بودند،
در قلمروشان بیتردید مذهبی وجود داشت که به ماهیان میآموخت:
«زندگی واقعی در شکم کوسهها آغاز میشود...»
لحظاتی در زندگی هست که دلت برای یک حس آنقدر تنگ میشود که میخواهی آن را از رویاهایت بیرون بکشی و در دنیای واقعی بغلش کنی.
تنهایی آدم ها بزرگ است، خیلی بزرگ، شایدم به وسعت یک دریاست، اما برای پر کردنش یک لیوان محبت کافیست...
به قول برتراند راسل: بحثی را که نه خود قانع میشوی و نه میتوانی شخص مقابل را قانع کنی با یک لبخند تمام کن!
وقتی انسان واقعاً کسی را دوست دارد
چقدر زندگی سهل و آسان است.
روح و جسم انسان فقط متعلق به اوست.
گاهی متنی نوشته میشود که بسیار رنج درونم را برملا میکند میخواهم آن نوشته ها را برایت بفرستم ولی آرامش تو را به نوشته ها و رنج هایم ترجیح میدهم!!!!!