+اومد بهم گفت هرکاری کردم نشد. نشد که نباشی.نشد که نداشته باشمت. همه تلاشم کردم که فراموشت کنم. همه تلاشم کردم تا کنارت بزارم ولی نشد. -بهش گفتم دیوونه ای چیزی هستی؟ دلت برای چیه من تنگ شده بود؟ برای عصبانی بودنام؟ برای دعوا کردنام؟ برای اخلاق بدم؟ من آدم مهربونی نیستم. چرا نمیتونی فراموشم کنی. +گفت:چون باید باشی. چون به حمایت کردنت احتیاج دارم. حتی به اینکه از راه دور بهم قوت قلب میدی احتیاج دارم. و اینکه میفهمم دلیل همه ناراحتی ها و عصبانی بودنت از کارام بخاطر خودمه و فراموش نکن آدم مهربونا هیچوقت نمیان جار بزنن که ما آدم مهربونی هستیم -محمد مهدی عظیمی

تو ادبیات فرانسه یه لغت هست بنام «لیفون سیسیته» به معنیِ آدمی که بخاطرِ دلتنگیِ زیاد توان هر حرکتی رو از دست میده :) فۅدۅشیݩ "

ظلم شب را شانه‌ی دلدار می‌باید که نیست ..

بی صورتِ او مجلسِ ما را نمکی نیست..

من هنوز اونقدر به درجه ای از احمق بودن نرسیدم که برای کسی که برام مهم نیست، اعصاب و روانم خراب کنم و گند بزنم تو اون حال خوبی که به سختی پیداش کردم. کاش متوجه این مهم بودنه باشید.همین -محمد مهدی عظیمی

+بعضی کارا،بعضی حرفا بدجور دل آدمو آشوب میکنه‌‌! -مثل چی؟ +مثل وقتی که میدونی که چقدر دلم برات بیقراره ولی هیچ کاری نمیکنی...

‏کاش وقتی جنمش نداریم...کاش وقتی عرضش نداریم...عمر یکی دیگه رو با دوست دارم الکی تباه نکنیم -فریس

کاش هیچوقت از واژه ای کاش استفاده نکنیم..

از همه‌چیز غم‌انگیزتر این بود که زندگی ادامه داشت. اگر معشوقی دنیا را ترک کند زندگی باید برای آن عاشق به پایان برسد. اما هرگز پایانی در کار نبود و دلیل اصلی صبح بلند شدن اغلب مردم همین بود؛ بلند می‌شدند نه به خاطر اینکه فرقی می‌کرد، بلکه به این خاطر که فرقی نمی‌کرد. - ترومن کاپوتی