دلم میخواد زمانو نگه دارم، بعد بدون ترس از چیزی برم بگیرم بخوابم،یه چند سالی بخوابم، بعدش هر وقت خستگیم تموم شد از خواب پاشم.
بدون اینکه نگران باشم وقتی خواب بودم ادمای مهم زندگیم رفتن.
دوست داشتن تو قشنگه.
خیلی هم قشنگه، اونقدر که وقتی بهت فکر میکنم لبخند به لبم میاد ...
ولی حقیقت اینه که ما فقط همو دوس داریم!
همین...
هیچ چیز دیگه ای بینمون احساس نمیکنم.
یه روزی یه یادگاری از خودم تو زندگی همتون میزارم و میرم ،
شاید یه جمله مثل این:
من برای نگهداشتن و بودن و خواستن همتون تلاش کردم،اما این تلاش دو طرفه بود ،شماهاام از اونطرف تلاش میکردید که نشه ،که نتونم و متاستفم
من خسته ام خداحافظ .
من میدونم نباید خسته شد. میدونم نباید بُرید. میدونم زندگی ادامه داره. فقط دلم میخواست یه وقتایی، یه جایی یه گوشهای وایسم بگم خستهام و یکی بفهمه چی میگم! نه که فقط بشنوهها، بفهمه!
داشتیم تلویزیون میدیدم اخبار گفت یه بچه ۱۰ساله کلی اختراع ثبت کرده بابام یه نگاه بم کرد گفت تو چند سالته؟
بابا بزرگم به بابام گفت خودت چند سالته؟
تلوزیونو خاموش کردیم
مادربزرگم یه بار بهم گفت :
"آدمی رو پیدا کن که بخاطر داشتنت احساس غرور کنه ، بترسه از اینکه از دستت بده ، برات بجنگه ، قدرتو بدونه ، بهت احترام بذاره ، بهت اهمیت بده و بی قید و شرط عاشقت باشه."
