از ته دلم به این نیاز دارم که یه مدت نبست به همه چیز بی تفاوت باشم.برای خودم زندگی کنم؛فقط برای خودم.حتا به خودمم فکر نکنم،همینجور بی فکر،بدون اینکه منتظر چیزی باشم یا منتظر کسی.

هرکسی تو کتاب زندگیش، یه فصلی داره که وقتی بهش فکر میکنه تا اعماقِ وجودش تیر میکشه. از علاقه های بی سر انجام، از محبت به آدمای تو خالی، از اعتمادبه آدمای رفتنی...

خیلی دارم جلو خودم میگرم بهت پیام ندما،وگرنه فراموشت نکردم. دوست ندارم تو ذهنیتت یه آدم مزاحم باشم. میگم دلبر،دلبر بودن چه جوریه؟ خوبه نه؟منکه میگم خوبه‌. فکرش کن هر روز میدونی یکی داره بهت فکر میکنه. یکی داره عکسات نگاه میکنه. یکی داره برات تلاش میکنه. یکی همش داره سعی میکنه یه راهی پیدا کنه تا بتونه از نزدیک ببینتت. یکی که برای خنده هات ضعف کنه. کاش منم یه روز دلبر یکی میشدم. و کاش اون یکی، تو برام باشی. -محمد مهدی عظیمی

من همون آدمیم که همیشه میخنده ولی حال دلش ابریه. همون آدمی که دیگران شاد میکنه ولی خودش شاد نیست. همونی که با دیگران حرف میزنه،آرومشون میکنه ولی خودش آروم نیست. همیشه برای دیگران از امید حرف میزنه.از یه روز خوب تعریف میکنه، ولی انگار خودش به زندگی امید نداره. همون که طاقت دیدن ناراحتی اطرافیانش نداره. همون که همیشه هست. همون که همیشه میشه روش حساب کرد. همون که همیشه تنهاست،جز اون روزایی که بهش احتیاج دارن. -محمد مهدی عظیمی

شایع تو اهنگِ "احتیاج دارم" خیلی قشنگ میگه : . . 《بهت احتیاج دارم بیا!لاقل وقتی خوشحالم بیا!تا از پشت بوم نیوفتادم بیا!تا وقتی وقت دارم باشم بیا》 نمیگه دوست داشتی بیا. نمیگه هروقت خواستی بیا. نمیگه برو دورات بزن بعد بیا. داره میگه بهت احتیاج دارم. یعنی الان بهت احتیاج دارم. یعنی الان باید باشی. تو حال بدم باید باشی. تا وقتی زندم باید باشی. پس بفهم. بفهم که باید باشی. بفهم که بهت احتیاج دارم. وگرنه مریض نیستم،چندین بار غرورم زیر پات بذارم و ازت خواهش کنم که باشی. پس بفهم. همین. -محمد مهدی عظیمی

خیر پیش.. نفسم بودی گرفتیش:)

فرانسویا به کسی دوسش دارن میگن«ma vie»یعنی زندگی من، کسی که زندگی بخشه، امید بخشه! همینقدر کوتاه و دلبر!

دوست دارم گهگاه گم شوم مثل پرنده‌های پاییز می‌خواهم میهنی تازه بیابم غیر قابل دسترس و خدایی که مرا تعقیب نکند و سرزمینی که دشمنم نباشد! می‌خواهم از پوستم بیرون بزنم از صدایم و از زبانم و مثل عطر مزرعه‌ها سیال شوم! می‌خواهم از سایه‌ام فرار کنم -نزارقبانی

یه جایی پرسیده بودن "اول چهره‌ی آدما یادمون میره یا صداشون؟" نشستم فکر‌ کردم دیدم هرچی بخوام از جزئیات صورتت بگم، چیز زیادی یادم نمونده؛ اما صدات... تموم حرفایی که میزدی با همون لحن و صدا تو سرم پلی میشه. _زیر خاکستر

وقتی دوريم، همه‌چيز يه جور ديگست! نميشه رفت تا دمِ درِ خونش، ديدش و برگشت... نميشه قرارِ صبحونه فردا رو گذاشت! نميشه گفت: فردا ميايی بريم تا بازار؟! نميشه رفت... نميشه! وقتی دوريم، یه چيزای معمولی ديگه اونقدر رويايی ميشن كه يهو فكر میكنی وقتی نزديك بود خيلی خوب بود! معمولی نبود... " دور نشين الهی از هم" ... -صابرابر

و منی ک ذره ذره فراموش شدم :)