صداش(:

وقتی بیکاری🤣

به خواست مادر گرام دارم کمدا رو مرتب میکنم

ماشاالله به ارادم

حالا دومی

اولیش تموم شد

به صفحه موبایل چشم دوخته بودم ، نور کور کننده صفحه سفید دیدم را تار کرده بود.. باصدای اعلان پیامک اشک هایم را پاک میکردم، قلبم مانند گنجشک کوچکی که گرگ به دنبالش افتاده بود می تپید . فکر رفتنش تمامی ذهنم را به فکر وا داشته بود، دچار نشخوار فکری شده بودم؟ شاید.. دعا میکردم مرا بخشیده باشد ، دعا میکردم پیام خداحافظی نفرستاده باشد، اما چه کنم که پیشگویی ذهن خوان نیستم. نور صفحه کم شد ، چشمانم را باز کردم و چیزی که دیدم این بود : «از پنجره بیرون رو نگاه کن.» نمیدانم آن لحظه چه احساسی داشتم اما موبایل را به کناری انداختم ، با عجله بلند شدم و از پنجره به کوچه چشم دوختم ... با شاخه گلی در دست و لبخندی بر لبانش برایم دست تکان میداد.

چیزایی که پیدا کردم🤣

خیلی قشنگ بود... وضعیتم امروز همین بود که البته اخرش اینطوری قشنگ تموم نشد...

کاش واقعیت داشت چون واسه منم هیچ وقت اینجوری تموم نشد