تو یه مرحله از زندگیمم که همه چیز داره بهم فشار میاره، از یه طرف استرس اینده و از یه طرف غصه دغدغه های خانوادمو میخورم از یه طرف باید به حرفایی که پشت سرم میزنن اهمیت ندم و من بین همه اینا گیر کردم…
ما در دنیایی زندگی میکنیم که وقتی به یک کسی خوبی کردیم و خوبی کردیم و خوبی کردیم، روزیکه یکهو خوبی نکنیم ما از نظر او آدم بدی هستیم! شما نمیتوانید بگویید، من ده بار به یک کسی خوبی کردم، بار یازدهم که نخواستم یا نتوانستم کاری برایش انجام دهم چرا از نظر او من آدم بدی شدم؟
و چرا یک کسی که هیچکاری برای آن شخص انجام نداده است در نظر او از من بهتر است؟ باید پذیرفت که این ویژگی انسان است! شما وقتی بچه همسایهتان را بیست دفعه نگه دارید و روز بیستویکم بگویید من خودم وقت دکتر دارم و نمیتوانم امروز بچه شما را نگه دارم، آن همسایه میتواند با شما بد شود در حالیکه با همسایه دیگر که هیچوقت بچهاش را نگه نداشته است خوب است! آدمها را متوقع بار نیاورید که به قول معروف لطف بیش از حد یک روز میشود وظیفه!
اسکار دردناک ترین لحظه هم میرسه به اون موقعی که حالت خوب نیست و اونی که انتظار داری حالتو خوب کنه بهت بی توجهی میکنه.
یه «آدم حسابی» با حرف مشکلو حل میکنه،
یه «بچهسال» قهر میکنه،
یه «عقدهای» پشت سرت حرف مفت میزنه!
رفیق دنیا پرعه از کتابهای که نخوندی؛رنگهای که ندیدی؛ آدمای که نشناختی، جاهای که نرفتی،پس چیزای که اذیتت میکنن رو رها کن بره این دنیا پر از فراونیه..
فراوانی آدمها؛فراوانی رنگا و..
هر کسی تو این زندگی یه سهم از همه چیز داره مطمئن باش!پس برای چیزای که از دست دادی ناراحت نباش ؛)
چرا فكر میكنیم :
اگر پیغام یك نفر را
دیر جواب بدهیم ،
جذاب میشویم ؟
چون ما تهى از هر گونه
عزت نفس هستیم .
آنقدر وجود خود را
بى جذابیت میدانیم ،
آنقدر خود را دست كم میگیریم ،
كه براى جذاب بنظر آمدن ،
آن هم یك جذابیت
كاذب و نفرت انگیز ،
دست به روش هاى غلط میزنیم .
كجاى دنیا بیشعورى و
دیر جواب دادنِ از قصد را ،
یكى از راز هاى جذابیت میدانند ؟
هیچ جا ، فقط ایران .
ما باید با روش هاى منطقى
جذاب باشیم ،
نه با روش هاى نفرت انگیز و
سرشار از عقده و بیشعورى .
اینكه جواب پیغام یك فرد را
از قصد دیر بدهیم ،
ما را در چشم و فكر آن فرد
منفور میسازد ، نه جذاب !
بلكه جذابیت حقیقى ،
زود به داد دوست رسیدن است ،
زود سنگ صبور مردم شدن است ،
خونگرمى است ،
زود پاسخ دادن به امر و نیاز مردم است .
لطفا با روش هاى غلط ،
احساس جذابیت نكنیم ...
یه روزی میفهمی دنیا باهات لج نکرده بود، فقط داشت بهت یاد میداد چطور رها و بی نیاز بشی.
بهم میگی تحمل کن درست میشه!
درست شدن تا یه جایی ارزش داره؛ تا یه جایی لبخند رضایت رو لبت میاره.از یه جایی به بعد حتی اگه همه چیز درست بشه هم ارزشی نداره تورو خوشحال نمیکنه؛تورو راضی نمیکنه..
چیزی که تو ۵ سالگی تو ویترین مغازه دیدی و خواستی رو وقتی ۲۰ سالگی بهت بدن دیگه خوشحالت نمیکنه!
غذایی که یکشنبه هوس کردی وقتی جمعه بهت بدن دیگه راضیت نمیکنه..!
حرفی که امروز باید آرومت کنه رو چندروز بعد بشنوی دیگه خاصیت نداره.
همینه زندگی همه چیزیش یا خیلی زوده یا خیلی دیره؛سرموقع هاش هم آنقدر کمه که خاطرات به یاد موندنیمون میشه :)
دخترا تلاش میکنن که بعدا رو دلشون نمونه وگرنه ادم میدونه رو یه پسر بچه بلاتکلیف نمیشه حساب کرد.
ادامه بده
حتی اگر هیچکس حواسش به زانوهای خسته و ابرهای گرفتهی آسمان تو نبود. حتی اگر هیچکس نفهمید که چقدر کم آوردهای و داری لابلای لبخندهات، چه اندوه عظیمی را حمل میکنی. حتی اگر خودت را تنها و آسیبپذیر حس میکردی و دیگران فقط نگاه میکردند. ادامه بده، چون این مسیر توست و در انتها؛ این تویی که طعم رضایت و خوشبختی را میچشی و دیگران فقط نگاه میکنند...
میپنداشتم او با همه فرق دارد، نجاتم خواهد داد. فرق داشت، اما نجاتم نداد. بقیه اگر رهایم کردند، او غرقم کرد.
من اونی که ترس از دست دادنش رو داشتم رو خودم ول کردم
اتفاقا خیلی آدم "با هم درستش میکنیم"ی هستم ولی اینکه دائم در حال شستن کوهی از ظرف های یکبار مصرف باشم بنظرم کار بیهوده ایه
اگه قرار باشه هربار تلاش کنم که بگم : "من وجود دارم"
فراموش شدن رو ترجیح میدم