و راستش،همیشه غصه این رو می‌خورم که چرا نمی‌تونم نور آفتاب باشم.

دیدنِ حس خوب افراد زندگیم خوشحالم میکنه

اینی که می‌بینم و متوجه میشم هنوز هم بعد از همه‌ی سختی‌ها و مشکلاتی که داشتن،سرپا موندن،تلاش می‌کنن و ناامید نشدن باعث میشه قلبم از شادی پر بشه و هیچ‌چیز نتونه ناراحتم بکنه.

اگه به تصمیماتی که شب‌ها می‌گیرم عمل کرده بودم،بدون شک الان یکی از موفق‌ترین آدم‌های این شهر بودم.

من واقعا نمیدونم با خوابیدن چه بلایی سرم میاد

2:16 امروزم گذشت و باز نفهمیدم چی داره میشه چرا همه‌چی تاریکه؟ پایانم انگار خیلی نزدیکه می‌خوام تا هستم بر دریاهاش غرق شم وسط جنگل‌هاش رعد‌ و‌ برق شم رو تن درخت‌هاش برگ شم می‌خوام تو تاریکی شعله‌ور شم تو هوا شناور شم.