⭕️ پنج درخواست مردم از قالیباف در دوره جدید جنگ ۱)اگر وقت پیدا کردید،وظیفه اصلی خودتان(نمایندگی مجلس)را هم انجام بدهید.شما وزیر امور خارجه نیستی! ۲) هیات رئیسه و نمایندگان،مانند زمان کرونا،جلسات صحن مجلس را راه بیاندازند و مانعِ گرانی‌های دولت ساخته بشوند. ۳)مسئولان دولتی باید بسیج مردمی را قبول داشته باشند و زیرآبِ بسیج و بسیجیها را نزنند! ۴) مسئولان لطفا به جای گوش کردن به نظرات سخیفِ کیف کِشها،پاچه خوارهای حرفه ای و اطرافیان بیسواد و کاسه لیس، به راه حل ها و پیشنهادات کارشناسان و نخبگان توجه کنند. ۵) مسئولان با پافشاری و جدیت از ظرفیت‌های ایرانیان داخل کشور استفاده کرده و آنها را به اندازه واسطه های پاکستانی و دشمن آمریکایی-صهیونی، مَحرم بدانند و در جریان مسائل مذاکرات قرار بدهند. ▪️و مهم‌ترین درخواست: از خدا بترسید و خودتان را با رهبر انقلاب منطبق کنید و با اصرار و لجاجت به دنبال تحمیل نظرات خود به رهبری نباشید! @pas_kouchehaie_enghelab

هرچه از بی‌غیرتی دولت گفته شود کم است این جماعت غربزده بیگانه با اسلام و قرآن، چه خیانت‌ها که نکرده‌اند و چه خون‌دل‌ها علی خورد از اینها

🎥محمد جمشیدی، معاون امور سیاسی دفتر رئیس‌جمهور دولت سیزدهم: آشوب، جنگ و مذاکره چرخه تکراری آمریکا برای ایران 🔹 چرخه آمریکا در ایران مشخص است: آشوب - جنگ - مذاکره 🔹نباید فریب این چرخه را بخوریم ✅ @Rajanews_com

▪️بلعیدن ایران از حلقوم مذاکره: این سو و آن سوی تنگه مهدی جمشیدی ۱. جنگ و فقط جنگ. ما هیچ گزینۀ دیگری در برابر آمریکا در دست نداریم که حاصل آن، تعهّد ایمانی و شرافت ملی‌مان باشد. دیپلماسی و مذاکره و توافق، پوچ اندر پوچ است؛ وقت‌گذرانی با قاتلان رهبر شهید و ملت شهید. چنان‌که رهبر شهید تصریح کرد اساس مذاکره با آمریکا، برخلاف اقتضای شرافت و غیرت است. اصحاب قدرت و سیاست، دچار بازی با واژه‌ها شده‌اند و به اغوا رو آورده‌اند. هرآنچه که نباید رخ می‌داد، رخ داد؛ نهم اسفندماه، قلب ما را، قبلۀ ما را، ایمان ما را، جان ما را، نشانه گرفتند و شهید کردند. پیکر مطهر او، همچنان دفن نشده و بر زمین مانده است؛ چنان‌که سخنانش نیز بر زمین مانده است. او از بن‌بست محض سخن گفت، اما قدرت‌نشینان سیاست‌باز، حربه‌ها و خدعه‌ها یافتند و باب مذاکره را گشودند. مذاکره برای اینان، تمامی ندارد؛ دشمن هرچه کند، باز هم اینان آمادۀ مذاکره‌اند. ۲. خیابان را برنمی‌تابند، چون خیابان در برابر مذاکره، ایستاده است. همه‌چیز باید در برابر مذاکره، خاموش و خفه شود. آن اصلاح‌طلب سکولار، صداقت به خرج داد که با صراحت گفت خیابانی‌ها، اقلیت رانت‌خوار هستند، وگرنه اصول‌گرایان بی‌بنیاد و عمل‌گرا نیز چنین باوری دارند. مردمان مؤمن را به‌عنوان سیاهی‌لشکر برای رأی‌دادن‌های فهرستی و کورکورانه می‌خواهند. نواصول‌گرایان بی‌اصول و مذبذب، در پی برده‌داری سیاسی هستند و رعیت‌های احمقی می‌خواهند که ناگهان برای رهبر شهید به خیابان آمده و اشک بریزند، و چندی بعد نیز در برابر بت مذاکره، سر خم کنند. آری، هرآنچه خسرو کند، شیرین بود. ترکیب اقتدارگرایی و محافظه‌کاری، چنین حاصل تلخی دارد. عده‌ای و پاره‌ای منبری قشری و مداح فرمایشی و شبه‌استاد مواجب‌بگیر را به‌خط می‌کنند تا مذاکره را توجیه و تطهیر کنند و اگر کسی نیز سخن مخالف بگوید، او را تندرو و افراطی و سوپرانقلابی و خوارج بخوانند.‌ شاهد نفاق در حد اعلا هستیم. با لیبرال‌ها مدارا می‌کنند و با انقلابی‌ها، معارضه. آنچنان در چنگ قدرت‌طلبی اسیرند که ایمان خویش را باخته‌اند. اعتماد به چنین کسانی، خطای مهلک است، بلکه باید تأمل کرد که چرا اینان بر کرسی‌های قدرت تکیه زده‌اند. ۳. دیپلماتی که ناسازگاری ذاتی ما با آمریکا را به بحران سیاسی تقلیل می‌دهد و دچار اعتیاد مفرط به مذاکره است و برجام، از جمله فجایع وی است، قابل‌اعتماد نیست. به خدا قسم که این توئیت‌ها، از سرّ ضمیرشان حکایت می‌کند و نشان می‌دهد که میان اینان و آرمان‌های انقلابی، بسی فاصله است. در باطن این نیروهای سیاسی، روح لیبرالی و آمریکاییِ مهندس بازرگان حضور دارد. خط اینان، کمتر تفاوتی با خط او و نهضت آزادی دارد. خمینی کبیر، بازرگان را از قدرت سیاسی طرد کرد و حضور او را حتی در حد یک حزب سیاسی در بیرون از حاکمیت برنتافت، اما اینک، لیبرالیسم سیاسی غوغا می‌کند. مردمان مؤمن، بر اساس عقل فطری و انقلابی‌شان، تمایز میان حقیقت باطنی و تصنّع ظاهری را درک می‌کنند و می‌فهمند که چه کسانی در انتظار سربرتافتن از آرمان‌های انقلاب هستند. چه لیبرال‌های دولتی و چه تکنوکرات‌های شبه‌انقلابی مجلسی، دو لبۀ یک قیچی هستند. تنگۀ واقعی، وضع تاریخی ماست؛ که اگر بمانیم، در مرداب ذلّت و حقارت فروخواهیم رفت و اگر برویم، به اعتلا و موقعیت تمدّنی و ابرقدرتی دست خواهیم یافت. فاصلۀ میان این دو، یک جنگ تمام‌عیار است که هر دو طایفه از نیروهای سیاسی با آن مخالفند. چنین است که من به خویش جرأت دادم که در هنگامۀ تعرّضات و تعدّیات دشمن آمریکایی- صهیونی، صراحت را انتخاب کنم. منافع این گفتن، تاریخی و ماندگار است و مضار آن، اندک و موسمی. مذاکره و توافق، به شهادت رهبر و هفت‌هزار ایرانی از سال گذشته تاکنون انجامید، نه رفع تحریم یا رخ‌ندادن جنگ. راه، مقاومت است و مذاکره، بیراهه. برای پایان جنگ، باید جنگید. صلح، به معنی تداوم جنگ است و مقاومت، به معنی پایان جنگ. مذاکره، تعلیق و سرگردانی و تشویش است. به سراب، دل نبندید! رهبر شهید، ایستاد و قاطعانه گفت اگر مقاومت کنید، قلّه را فتح خواهید کرد. https://eitaa.com/mahdi_jamshidi60

لطفا با دقت مطالعه بفرمایید این حرف جریان انقلابی است در مقابل دو جریان اشرافیت‌زده اصولگرایی و اصلاح‌طلبی

🌷 هر شهید یک پرونده انتقام ▫️ این اطمینان را به همگان میدهم که ما از انتقام خون شهداء شما صرف نظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم فقط مربوط به شهادت رهبر عظیم‌الشان انقلاب نیست؛ بلکه هر عضوی از ملت که توسط دشمن شهید میشود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است. ✍️ بخشی از اولین پیام حضرت آیت‌الله سیّدمجتبیٰ حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی | ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ 📱 @rahbar_enghelab_ir

آنچه از سران سه قوه برمی‌آید فرار و گریز آقایان از انتقام و خونخواهی است اگر نگوییم که این آقایان هیچ اعتقادی به خونخواهی امام شهید و شهدای وطن ندارند، لااقل باید پذیرفت که ملاحظاتی را بر خون امام و شهدا ترجیح داده‌اند! بالاترین این ملاحظات که از گوشه و کنار صدایش شنیده می‌شود ترس از حمله دشمن به زیرساخت‌ها و ناتوانی از اداره مملکت بعد از یک جنگ سنگین است! ملاحظات محافظه‌کارانه‌ای که با وضع کلی نظام، نه با الهیات قرآنی جنگ همخوانی دارد، نه از سوی رهبر معظم انقلاب اشاره‌ای به آن شده است و نه ملت مبعوث ترسی از آن دارند و نه اینکه اساسا دشمن از اندیشه نابودکردن ما صرفنظر می‌کند. در خوش‌بینانه‌ترین حالت چون مسیولین هنوز باور ندارند که این جنگ یک جنگ وجودی است دایم به دنبال راهی برای فرار از جنگ هستند و برای اینکه ملت یقه‌شان را نگیرد می‌بینید که چطور از سوالات و مطالبات مردم فرار می‌کنند و در خفا با دشمنِ صیغه محرمیت خوانده می‌بندند و در سکوت و ابهام ذهن و دل مردم را مشوش می‌کنند!