اینکه توی همون چند ثانیه که نگاهش کردم با قیافه کاراکترا تونستم پیش خودم حدس بزنم هر کاراکتر چه اخلاقی داره یا حداقل الان چه حسی داره

نمیدونم اصلا باهاش یجورایی ارتباط برقرار کردم انگاری.. انگاری مثلاً واقعاً مال یه فیلم و کمیک بود و کل ماجرا رو میدونستم

کلا با نقاشیایی که میتونی کاراکترشونو بفهمی(حتی نه فقط کاراکتر. بتونی مکانشونو درک کنی) حال می‌کنم

دلم میخواد بتونم اونطوری بکشم و اون حس و دلنشین بودنو برسونم

واسه همین هرشب حنجره‌مو جر میدم میگم احساسات توی نقاشی خیلی مهمه

سعی کنید کاراتون اینطوری باشه انگار واقعا یه تیکه‌ست که از دل یه داستان کنده شده

تو:

وای یاد روز اولی که اومدم با فتوشاپ کار کنم افتادم🤣🤣 دستت میخورد به یچی تنظیماتش تغییر میکرد نمیدونستم چیکار کنم به حالت قبل برگرده کلی فسفسر سوزوندم اون روز بعدم که سیستم اصلا پاسخ گو نبود یهو سکته میکرد چقدر حرص خوردم من

واقعا صد رحمت به کریتا

و اینکه یه چالش میخوام برم نه تا عکسه که من باید روزی حداقل یکیشونو بکشم و نه روز فرصت دارم میشه زودتر هم تمومش کرد حالا این نه روزها کپی از سبک مختلف و کارکتر های مختلفه و میخوام سبکا و کار های مختلف رو ایشالا فقط ازشون اون طرحی که جلومه بکشم به اصطلاح کپی کنم بعد که یه مقدار پیش رفتم سعی میکنم حالا شبیه همون سبک، خودم یه چیز جدید بکشم

و تمرین خوبیه و برای امتحان سبک و مدل های مختلف و همچنین درک وفهمیدن قلق احساسات و حالت چهره کارکتر ها توی موقعیت های مختلف

این برای نه روز اول