چقدر خوشم میاد از کتابایی که اخرش معنی اسم کتاب رو داره

#spoil یه چیزی درباره آزریل اضافه کنم؟ از فلاویی بی‌تعارف متنفرم. مخصوصااااا اونجایی که می‌اومد می‌گفت «ووووی مین میدینیم چی ایتیفیقی ایفتید. تی کیشتیش. 🦖🦖🦖🦖🦖🦖» یا اون‌جایی که آزگور رو کشت. ولی، ولی. بعد از این‌که آزریل رو دوباره و برای بار آخر می‌بینیم، واقعاً ناراحت شدم. دیگه از نظرم یه (سانسور) عوضی که همه رو کشت و دهن مارم سرویس کرد و ده دور سرش پاره شدم نبود؛ فقط بچه‌ای بود که یه عالم دردسر کشیده. دردسرهایی که اندازه سنش نبودن، غم‌هایی که نباید تنهایی حمل می‌کرد و این‌که «هیچ‌کس نیومد». و آره. من مقصر نمی‌دونمش. حتی از نظرم بچه بدی هم نیست. «بعد از همه اتفاقات، اون هنوز دوست صمیمی‌ته.»

the story never ends.

ِآقا...

تولد ایرانمون مبارک

اوخیی

اوخیی ²

منم سوژه های جالبی دارم

بچه های ناز