—

—

«این خیلی بستگی داره که واقعاً چی به خوردِ خودت میدی. روح تو مثل بچهٔ کوچیکیه که تو سیرش می‌کنی. علایق‌ش رو تو بهش میدی و تو یادش میدی چی دوست داشته باشه، چی‌رو برای خودش بگیره و چی‌رو از خودش دور نگه داره، چی‌رو بلد باشه، و با هرچیزی چطور رفتار کنه‌. اون یه تیکه ابرِ پاک و تمیزه که تو شکلش می‌دی، کوچیک‌ترش می‌کنی، یا انقدری بزرگش می‌کنی که یه دریارو توی خودش جا بده. به سادگی سطحیاتِ تورو باور نمی‌کنه، اداهایی که فکر می‌کنی جزوی از توعه اما، فقط یه احساسِ سطحی و لایهٔ تزیینیِ وجودته. این مهمه که تو از اعماق دلت، عاشق چیزی باشی و به‌چیزی باور داشته باشی تا اون‌هم، اون عشق رو بشناسه و باورش کنه. اگه غذایی که بهش میدی طعمِ تلخِ ناامیدی رو داشته باشه، نمی‌تونی حالِ خوب رو توقع کنی چرا که اون با هرچیزی، قراره با ناامیدکننده‌ترین حالت ممکن برخورد کنه. اگه تو محبت و عشقِ بزرگی رو داشته باشی، اون‌هم به همون اندازه خودش رو بزرگ می‌کنه و اگه تمامِ دنیای تو خوردنی‌های ناچیز ساده‌ای باشه، ابرِ سفیدِ تو، به همون اندازه کوچیک و تنگ میشه، و گرسنه می‌مونه، پس تن به هر خوراک و رفتاری میده و دلش پر از چیزایی میشه که حتی خودتم دوسشون نداری، و همه‌وقت، احساسِ زندانی بودن و زندگی نکردن خواهی داشت. این مهمه که تو واقعاً، چی به خورد خودت میدی.»

اینکه دوخط کلمه‌ای که تو ذهنم بود چرا انقد طولانی شد نمیدونم، ولیخب، سبک زندگیتو از تغذیه شروع کن.

.

. . .

—

«کلی چیز واسه گفتن دارم و باز میدونم امروز، قراره بداهه بشینم پیشش. و لب به هیچ کلمه‌ای باز نکنم، جز اسمش. باقیشُ خودش بهتر از من میدونه و درجریانه.»

قشنگ بود، قبول همه باشه.

آقا یجوری هیچی نشده همه استارت تلگرامو زدید و لینک تلگرام میزارید که دلم داره واسه این ایتا بله اینا ی زبون بسته میسوزه. نوای «بی‌وفایی» با صدای شفیعی‌جم ازش پخش میشه.

اون رفیقم که روزشمار قطع بودن تلگرامو تو خود چنل تلگرامش گرفته بود، حالا که تلگرام داره وصل میشه تغییر موضوع داد و الان داره به مسئلهٔ بعدی غر میزنه. یکم به خودت استراحت بده خب شاید خوش گذشت.